Δώδεκα χρόνια μετά την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Μύρωνα, οι μαρτυρίες πιστών και οι αφηγήσεις του ιερέα της ενορίας σκιαγραφούν έναν ζωντανό κύκλο θαυμάτων, εμπειριών και πνευματικών βιωμάτων στον τόπο προσκυνήματος του Αγίου στην Κρήτη!
«Είμαι κοντά σου, θέλω να σε γνωρίσω και να με γνωρίσεις».
Ωστόσο όπως τονίζει δεν είναι μόνο αυτό, «όσοι άνθρωποι έρχονται και πλησιάζουν τον τάφο και τα λείψανα του Αγίου, μου αναφέρουν ένα βίωμα ξεχωριστό ο καθένας.
Οι εμφανίσεις στην Θεία Λειτουργία και η ευωδία των λειψάνων.
Η μεταστροφή του μάρτυρα του Ιεχωβά!
Βέβαια ήθελε να φύγει από την οργάνωση και ζήτησε να βαφτιστεί, του κάναμε κατήχηση, τον βαφτίσαμε εδώ και αισθάνθηκε και αυτός την Χάρη του Βαπτίσματος, αλλά και την αγάπη του Αγίου».
Όπως τονίζει ο πατέρας Νικόλαος, «ο Άγιος είναι μια μεγάλη αγκαλιά που αγκαλιάζει όλο τον κόσμο και όλους τους ανθρώπους, αυτό διαπιστώνω.
Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι όταν πλησιάσουν έναν Άγιο, όπως τον Άγιο Μύρωνα και επίσης, όταν πλησιάσουν το πετραχήλι ενός πνευματικού αισθάνονται μία ανακούφιση, θεραπεύονται -με τη βοήθεια και των γιατρών πολλές φορές- θεραπεύονται και αναπαύονται».
Αυτό που έχει δει όσα χρόνια είναι ιερέας στην ενορία του Αγίου Μύρωνα και αυτό που έχει διαπιστώσει είναι ότι «όταν ο άνθρωπος αναπαυθεί και βρει μια ζεστή αγκαλιά, όπως την αγκαλιά ενός Αγίου.
Υπάρχουν μαρτυρίες που εκείνος έχει φανερωθεί είτε μέσα από ένα όνειρο, ή όραμα και θεραπεύει αρρώστους, συστήνοντας ο ίδιος τον εαυτό του και τον τόπο του προσκυνήματος, παροτρύνοντας τους ευεργετημένους πιστούς από τον ίδιο να τον επισκεφτούν το… σπίτι του.
Ο πατέρας Νικόλαος σχολιάζοντας βέβαια αυτό το γεγονός τονίζει:
Έχουμε πολλούς Κρητικούς Αγίους» και παράλληλα συμπληρώνει πως «κι εμάς μας αποκαλύφτηκε, καθώς δεν γνωρίζαμε πολλά πράγματα για την ζωή του».
Χαρακτηριστικά αναφέρει:
Ότι εδώ είναι τόπος μαρτυρίου, τους είπε για αρχιερατικά λείψανα που είναι θαμμένα στο αύλειο χώρο της Εκκλησίας».
Επίσης τόνισε:
Η ύπαρξη των ζωντανών αποδείξεων της ζωή του είναι σπάνια, είναι από τα λίγα προσκυνήματα που διασώζονται», λέει ο πατέρας Νικόλαος.
Σε ερώτησή μας, γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να βγάλουν αγίασμα, ο πατέρας Νικόλαος απάντησε:
Τον ελέγχει η συνείδησή του. Ωστόσο όταν πλησιάσουν με μετάνοια και ταπείνωση και όταν εξομολογηθούν αυτό λύνεται».
Το μεγαλύτερο θαύμα μέσω της εξομολόγησης!
Το δίκορφο χωριό με την μοναδική θέα!
Τσατάλ Κογιού, το Δίκορφο Χωριό με την πανοραμική θέα που σου κόβει την ανάσα.
Είκοσι χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, πρέπει να διανύσει κανείς για να φτάσει στο γραφικό χωριό του Αγίου Μύρωνα.
Το χωριό που φέρει το όνομα του Επισκόπου Κρήτης, Αγίου Μύρωνα, είναι κτισμένο στην κορυφή δύο λόφων.
Σε υψόμετρο 340 μέτρων, δεσπόζει σε ολόκληρη την επαρχία Μαλεβιζίου και η πανοραμική του θέα σε όλη την περιοχή, κόβει κυριολεκτικά την ανάσα.
Σε περίοπτη θέση βρίσκεται και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μύρωνα, ο οποίος έδωσε και το όνομά του στο χωριό.
Μέσα στο ναό βρίσκεται ο τάφος του Αγίου όπως και τα λείψανά του.
Στα δυτικά και κάτω από το ναό βρίσκεται η σκήτη όπου μόνασε ο Άγιος και η οποία μετατράπηκε σε παρεκκλήσι.
Η ζωή και το έργο του Αγίου Μύρωνα, που γεννήθηκε, έδρασε και κοιμήθηκε σε αυτή την περιοχή και που ανήκει στη χορεία των αρχαίων Αγίων της Κρήτης, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με την αρχαία πόλη της Ραύκου, η οποία υπήρξε η πατρίδα του Αγίου και προστάτη όχι μόνο του χωριού, αλλά και της περιοχής και ολόκληρης της Κρήτης.
Το χωριό μετέπειτα προς τιμήν του μετονομάστηκε σε Άγιο Μύρωνα.
Η σκήτη του Αγίου και το θαυματουργό αγίασμα
Η σκήτη του Αγίου Μύρωνα βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού πολύ κοντά την πλατεία.
Μπορείτε να την επισκεφθείτε και από το Ναό, κατεβαίνοντας αρκετά σκαλοπάτια.
Για τους πιστούς ο χώρος αποτελεί μία όαση πνευματικής ανάτασης.
Πολλοί συρρέουν στη σπηλιά και προσπαθούν να ανασύρουν το θαυματουργό αγίασμα.
Έχουν αναφερθεί όμως και περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι δεν κατάφεραν να πάρουν αγίασμα από την πηγή.
Η ζωή και τα θαύματα του Αγίου
Ο Άγιος ανήλθε στον επισκοπικό θρόνο της Γορτύνης περί το 320-330.
Ήδη από την παιδική του ηλικία ήταν εμφανής η μελλοντική εξέλιξη του στους κόλπους της εκκλησίας, γιατί ήταν φρόνιμος και συνετός, απέφευγε τις παιδικές επιπολαιότητες και συνήθειες και έδειχνε υπακοή στους γονείς του.
Το πρώτο θαύμα!
Από μικρό παιδί φάνηκε ο φιλάνθρωπος και φωτισμένος χαρακτήρας του.
Ένα χαρακτηριστικό, όπως αναφέρει η παράδοση:
Εκείνος όμως χωρίς να αντιμιλήσει στη μητέρα του, της είπε χαρακτηριστικά “εφύλαξεν και για μας ο Θεός, μητέρα!”.
Μαρτυρείται ακόμη κατά την παράδοση ότι ένα βράδυ, όταν ο Άγιος αντιλήφθηκε ότι είχαν πάει κλέφτες να κλέψουν το σιτάρι από το αλώνι του.
Τότε ο Άγιος σηκώθηκε και με τα ίδια του τα χέρια έβαλε το σακκί στον ώμο του κλέφτη.
“Ο Θεός να σας συγχωρήσει”, είπε ο Άγιος και ο κλέφτης έφυγε κατάπληκτος.
Το δεύτερο περιστατικό είναι παρόμοιο με το πρώτο.
Όταν έφτασε σε ηλικία γάμου ο Μύρων, παντρεύτηκε με μια γυναίκα ευσεβή και πιστή.
Μελετούσε καθημερινά τα ιερά κείμενα, νήστευε και προσευχόταν ενώ παράλληλα συνέχιζε το φιλανθρωπικό του έργο.
Η φήμη του γρήγορα απλώθηκε παντού γι’ αυτό και όταν πέθανε ο επίσκοπος Κρήτης όλοι, κλήρος, άρχοντες και λαός στράφηκαν σ’ αυτόν και τον παρακάλεσαν να αναλάβει τη διαποίμανση των ψυχών τους.
Έτσι ο Μύρων χειροτονήθηκε Επίσκοπος Κρήτης.
Υπολογίζεται ότι κοιμήθηκε περίπου εκατό ετών έχοντας αφήσει πίσω ένα τεράστιο ποιμαντικό και χριστιανικό έργο .
Τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του όσο και μετά την κοίμησή του, πολλά είναι τα θαύματα τα οποία αποδίδονται στο πρόσωπό του.Η εμφάνιση του Αγίου για την ανακομιδή
Όπως είχε αποκαλύψει το 2016 ο πατέρας Νικόλαος στο neakriti.gr, ο οποίος υπηρετεί την εκκλησία του Αγίου Μύρωνα από το 1997 «από το 2013 ο Άγιος, μαρτυρείται ότι, άρχισε να εμφανίζεται σε τρία πρόσωπα και ζητούσε να γίνει η ανακομιδή των λειψάνων του, εμφανέστερο γίνεται στις αρχές του 2014.
Όταν ζήτησε να βγουν τα λείψανά του, “πήρε” τους ανθρώπους εκείνους, μέσα σε όνειρο», όμως, όπως ο ίδιος ο ιερέας μας αναφέρει, πιστεύει ήταν κάτι θεϊκό, διαφορετικό από ένα απλό όνειρο, «τους οδήγησε κάτω στον τάφο του, τους έδειξε ακριβώς πώς και πού ήταν το σκήνωμά του, τους είπε ότι θα ακολουθήσουν μία σειρά γεγονότων μετά την ανακομιδή, “ως μαρτυρία αυτών που σας λέω θα βρείτε στον τάφο κάποια πράγματα και να πείτε στον πατέρα Νικόλαο, ότι είμαι μόνος μου στον τάφο”».
Ο πατέρας Νικόλαος μας διευκρίνισε ότι είχε κάποιες αμφιβολίες, επειδή αρχαιολόγοι από την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ανέφεραν ότι δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επιστημονικά ότι πρόκειται για τον τάφο του Αγίου, «μπορεί να έχουν θάψει και άλλους μέσα στον τάφο», ήταν η εκτίμησή των στελεχών της Υπηρεσίας.
«Σε συνδυασμό με το γεγονός της απόδειξης κάποιων πραγμάτων, εκτός εκκλησίας, που υπέδειξε ο Άγιος, τα οποία τα βρήκαμε, όλα μας έβαλαν σε σκέψεις και αποφασίσαμε να θέσουμε το θέμα στον Αρχιεπίσκοπο και που εκείνος αρχικά το δέχτηκε», μας είχε πει ο πατέρας Νικόλαος, όμως, όταν του έστειλαν έναν έγγραφο από την ενορία, εκείνος δεν απάντησε.
Μετά όμως περίπου από δύο μήνες του ίδιου έτους, εντελώς ξαφνικά, ενώ έκανε έναν αγιασμό σε εγκαταστάσεις της ΔΕΥΑΗ στο χωριό Πυργού, του είπε να πάνε να κάνουν αυτό που είχαν αποφασίσει.
Τα γεγονότα που προηγήθηκαν βέβαια είναι πάρα πολλά, όπως μας περιγράφει ο ιερέας του χωριού «δεν είναι μόνο αυτά που αναφέρθηκαν προηγούμενα.
Ο πατέρας Νικόλαος μας είχε εξομολογηθεί ότι του ήταν αδιανόητο να σκεφτεί ότι θα ήταν εκείνος, ο οποίος θα ανοίξει τον τάφο του Αγίου.
Θαύματα του Αγίου που χρονολογούνται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας
Αφού συνέλαβαν πολλούς από τους κατοίκους τους οδήγησαν στο χωριό Άγιο Μύρωνα και τους κράτησαν αιχμάλωτους δίπλα στο Ναό του, πάνω στη στέγη κάποιου σπιτιού με σκοπό να τους μεταφέρουν την επομένη στην Πόλη και άλλους να τους θανατώσουν κι άλλους να τους Τουρκέψουν.Για να εμποδίσουν μάλιστα τυχόν απόδραση τους τοποθέτησαν κατά τη διάρκεια της νύχτας και δεύτερη φρουρά.
Όλη τη νύχτα οι αιχμάλωτοι προσεύχονταν και επικαλούνταν τη βοήθεια του Αγίου.
Κατά τα μεσάνυχτα παρουσιάστηκε ένα εκτυφλωτικό φως στον ουρανό και σαν πύρινες γλώσσες κατέβηκε και στάθηκε πάνω στο ναό.
Ταυτόχρονα ακούστηκαν δυνατές βροντές και εκκωφαντικός θόρυβος.
Οι Τούρκοι νόμισαν ότι χριστιανικός στρατός τους είχε περικυκλώσει και επειδή τους κατέλαβε πανικός, έφυγαν τρέχοντας ενώ οι κάτοικοι του χωριού έσπευσαν να απελευθερώσουν τους αιχμαλώτους, οι όποιοι ευχαριστούσαν τον Άγιο για τη σωτηρία τους.
Την ίδια περίοδο, οι Οθωμανοί αποθήκευσαν στο ναό του Αγίου, εφόδια και τροφές και τοποθέτησαν φρουρά για τη φύλαξη τους.
Είδαν έντρομους τους Τούρκους φρουρούς να φεύγουν και να φωνάζουν ότι ο Ευλιάς, ένας γέροντας με λευκή γενειάδα και χρυσά ενδύματα τους έδιωχνε.
Την επομένη μέρα απομάκρυναν από το ναό τα πολεμοφόδια και παρέδωσαν στους Χριστιανούς για να τελούν απρόσκοπτα τη λατρεία τους.
Μια συγκλονιστική ιστορία – Την διηγείται η κ. Ειρήνη Μαρκετάκη
Είμαι παντρεμένη με το Σηφάκη Ιωάννη και έχουμε αποκτήσει δύο παιδιά.
Θέλω να σας διηγηθώ το περιστατικό που έγινε με την κόρη μας Κ., το καλοκαίρι του έτους 2011.
Ήταν ένα υγιέστατο κοριτσάκι ώσπου μια μέρα άρχισε να παραλύει το αριστερό της χέρι και σε διάστημα μιας εβδομάδας παρέλυσε όλο της το σώμα.
Όπως ήταν φυσιολογικό, αμέσως ο σύζυγος μου και εγώ ανησυχήσαμε πολύ, διότι οι γιατροί μας είπαν ότι παρόλο που τους συνέβαινε για πρώτη φορά τέτοιο περιστατικό και τόσο βαριά μορφή του συνδρόμου, που μπορούσε να επιφέρει και τον θάνατο, θα έκαναν ότι ήταν δυνατόν από ιατρικής πλευράς.Η πρώτη μας σκέψη ακούγοντας αυτά τα λόγια, ήταν ο Άγιος Μύρωνας, ο θαυματουργός Άγιος του χωριού μας.
Ήταν ημέρα Παρασκευή μεσημέρι που είχαμε κατέβει στην Σκήτη για την καθιερωμένη παράκληση γεμάτοι αγωνία, διότι καθυστερούσαν να έρθουν τα φίλτρα ενός μηχανήματος από χώρα της Ευρώπης, που θα βοηθούσε στην ομαλή εξέλιξη της υγείας της κόρης μας.
Την ώρα της παράκλησης άκουσα κάποιον να φωνάζει στο σύζυγό μου «Γιάννη, Γιάννη έλα!!».
Αμέσως μετά μας τηλεφώνησαν από το νοσοκομείο ότι τα φίλτρα είχαν έρθει και θα άρχιζαν τη θεραπεία το συντομότερο δυνατόν.
Ο καιρός κυλούσε με τους γιατρούς να κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για τη ζωή του παιδιού μας κι εμείς με τις προσευχές μας παρακαλούσαμε την Παναγία, τον Άγιο Μύρωνα και άλλους Αγίους να μας βοηθήσουν.
Δύο εβδομάδες αργότερα, Σάββατο πρωΐ τα πράγματα δυσκόλεψαν αρκετά.
Εκεί συναντήσαμε τον Ιερέα του χωριού μας με την παπαδιά, τους είπαμε τι συνέβαινε και ο ιερέας μας προέτρεψε να επισκεφτούμε το Μοναστήρι της Παναγίας της Παλιανής στο Βενεράτο για προσευχή.
Μόλις φτάσαμε εκεί μας άνοιξε μία μοναχή τον ναό λόγω του ότι ήταν μεσημέρι.
«Να είσαστε χαρούμενοι, παιδιά μου, ήταν η Παναγία μας και να ξέρετε ότι θα πάνε όλα καλά με το παιδί σας».
Φύγαμε με μια σιγουριά και θελήσαμε να ενημερώσουμε τον ιερέα του χωριού μας για το γεγονός αυτό.
Αμέσως τα πράγματα σχετικά με την υγεία της κόρης μας πήραν διαφορετική πορεία προς μεγάλη έκπληξη όλων μας.
Παρά τη βελτίωση της υγείας της, η παραμονή της στην Μ.Ε.Θ. Παίδων παρέμενε αναγκαία για λόγους αναπνευστικούς.
Αμέσως μετά μπήκαμε στο γραφείο των γιατρών για την καθιερωμένη καθημερινή ενημέρωση, όπου και μας ανακοίνωσαν ότι η κόρη μας θα βγει από την εντατική σε βάθος χρόνου και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε την τραχιοστομία της.
Εμείς πιστεύαμε ότι η Παναγία μας και ο Άγιος Μύρωνας θα έκαναν το θαύμα τους.
Ναι μεν ακίνητη, αλλά χωρίς σωληνάκια!!
Μεγάλη η χάρη Σας Παναγία μου και Άγιε Μύρωνα!
Οι γιατροί ερμήνευσαν το γεγονός σαν κάτι το περίεργο και πίστευαν οτι η κόρη μας δεν θα αντέξει χωρίς μηχανική αναπνευστική υποστήριξη, γι’ αυτό τον λόγο παρέμεινε στην εντατική μία επιπλέον εβδομάδα κατά τη διάρκεια της οποίας ευτυχώς δεν επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι των γιατρώ .
Έπειτα από δύο μήνες φύγαμε από το νοσοκομείο με προορισμό το σπίτι μας.
Τώρα είμαι στην ευχάριστη θέση να βλέπω το παιδί μου να είναι ένα υγιές παιδί σαν όλα τα άλλα.
Αυτό το οποίο μας έκανε να συγκλονιστούμε ήταν όταν καλέσαμε τον ιερέα του χωριού μας να μας κάνει ευχέλαιο στο σπίτι, οκτώ μήνες μετά την έξοδο της κόρης μας από το νοσοκομείο.
Η αυτοπεποίθησή του και η σιγουριά του όταν μας είπε: «Το παιδί σας θα γίνει καλά, πηγαίνετε και μην αμφιβάλλετε για την πίστη σας».
Τότε ο ιερέας με δάκρυα στα μάτια και με βλέμμα απορίας έκανε τον σταυρό του και μας είπε:
«Ποιός, εγώ; Αυτήν την ώρα εγώ κοιμόμουν, πότε σας είπα τέτοια πράγματα και πώς είναι δυνατόν να είναι τέτοια ώρα ανοικτός ο ναός του Αγίου μας μήνα Ιούνιο;
Καταλάβαμε τι είχε συμβεί!