ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΛΕΞΑ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Το παρακάτω δεν είναι τίποτε πέρα από τις προσωπικές μου και μόνο θέσεις ως Μαριγώ Ζαραφοπούλα και ως μέλους των Εθνικών Φυλάκων και ευχαριστώ την ιστοσελίδα που μπορώ να εκφράζω τις απόψεις μου με ελευθερία. 

Ταυτόχρονα, θα ήταν ιδιαίτερή μας χαρά και τιμή εάν ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ μας γράψετε τις δικές σας σκέψεις και τους λόγους που σας ώθησαν να έρθετε κοντά μας, είτε ως σχόλιο είτε μέσω email για να ανέβει στην ιστοσελίδα μας.

Αφορμή για το άρθρο αυτό, στάθηκε πρόσφατο περιστατικό, το οποίο μου άφησε αλγεινή εντύπωση για την ελλαδική πατριωτική σκηνή και μόνο ελπίδα δεν θα μπορούσε να μεταδώσει για την σωτηρία της Πατρίδας μας.

Είναι γνωστό ότι οι Εθνικοί Φύλακες, πάντα πρωτοπόροι σε δράσεις, πάντα κοντά στις ανάγκες του Έλληνα (παρά τις πολύ περιορισμένες οικονομικές δυνατότητές μας), είναι μία Οργάνωση που δεν πρόδωσε ποτέ τα πιστεύω της.

Τίμησε και τιμά τον λόγο της απέναντι στην Ελληνίδα και τον Έλληνα, παίρνοντας ΣΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΡΡΑΛΕΕΣ ΘΕΣΕΙΣ σε καίρια και καυτά ζητήματα, είτε εθνικά, είτε εκκλησιαστικά, είτε στον αγώνα για την ενημέρωση των ολέθριων συνεπειών των εμβολίων, είτε στην δράση κατά της επιβολής του Προσωπικού Αριθμού, ο οποίος θα βάλει το λουκέτο στην ψηφιακή φυλακή μας που απεργάζονται γνωστά κέντρα.

Ως άνθρωπος υπήρξα ανέκαθεν ‘outsider’ εκ πεποιθήσεως και ήμουν ιδιαίτερα καχύποπτη απέναντι σε οργανώσεις, ενώσεις, κόμματα, αποκόμματα, κλίκες και λοιπές σφηκοφωλιές.

Έτσι έμαθα από την οικογένειά μου: ότι οι άνθρωποι είμαστε ελεύθεροι να αποφασίζουμε, να στηρίζουμε και να απορρίπτουμε αν χρειαστεί, χωρίς να ανήκουμε σε κανένα παρά μόνο στον Θεό.

Για αυτή την ελευθερία να μην ανήκω πουθενά και να απορρίπτω ή να απομακρύνομαι από τέτοιου είδους σχηματισμούς, ευχαριστώ τους γονείς μου.

Ανέκαθεν έβλεπα καχύποπτα και με κάποια ειρωνεία, ως παράδειγμα προς αποφυγή, όλους εκείνους που έτρεχαν μέσα σε τέτοιου είδους μορφώματα – ένα είδος μασωνίας από όπου και αν προερχόταν.

Θυμάμαι την συμβουλή οικογενειακού φίλου που ως στρατοδίκης είχαν δει πολλά τα μάτια του, ο οποίος με συμβούλεψε να μη μπω ποτέ σε ενώσεις και οργανώσεις.

Μέχρι που γνώρισα το έργο του κυρίου Άγγελου Βασιλειάδη, πρώτα μέσα από τις εκπομπές του με τον κύριο V. Δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβω και να ακολουθήσω το ένστικτό μου, το οποίο μέχρι στιγμής δεν με έχει προδώσει.

Σε αυτούς τους δύο βρήκα δύο αληθινούς, άδολους πατριώτες να με εμπνεύσουν, οι οποίοι ενσαρκώνουν τον τύπο του πραγματικού ΕΛΛΗΝΑ αλλά και του ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ διατηρώντας μέσα στο υφάδι της ψυχής τους τον τύπο του παλιού Έλληνα που καταφέρνει να μας συγκινεί μέχρι σήμερα και να μας γεμίζει με εθνική περηφάνεια: τον γνήσιο Έλληνα με αρχές και χαρακτηριστικά που τον τοποθέτησαν ως μία μοναδική και ξεχωριστή προσωπικότητα μέσα στους αιώνες, όπως: αγνότητα, ιδανικά, ακεραιότητα, τιμιότητα, φιλότιμο, προσφορά, μπέσα…

Ξέρετε, πιστεύω ότι μέσα μας όλοι αναζητούμε το ιδανικό, το αγνό, (χωρίς να σημαίνει ότι καλλιεργούμε ψευδαισθήσεις ή κάνουμε εξιδανικεύσεις) ως μία κάθαρση από όσα λερά βιώνουμε ως πολίτες, αλλά και ως άτομα μέσα σε μία κοινωνία υποκρισίας, ιδιοτέλειας και ψευτιάς.

Αγαπώ την Πατρίδα μου, όπως και πάρα πολλά εκατομμύρια από εμάς – δεν αποτελώ εξαίρεση. Μέσα από τους Εθνικούς Φύλακες κατάλαβα ότι μπορώ να την υπηρετήσω, με τον τρόπο και τις ικανότητές μου (μακάρι να μπορούσα περισσότερα για ΕΚΕΙΝΗ), μέσα σε ένα κλίμα που η καθαρότητά του μου ταίριαζε.

Κατάλαβα ότι βρέθηκα στο “σπίτι μου”. Εδώ δεν υπάρχουν κρυφές ατζέντες, ασυνέπεια, ψεύτικες υποσχέσεις και κυβιστήσεις, εδώ δεν υπάρχει κολακεία και διπλό παιχνίδι, εδώ δεν τρέχουν πίσω από προδότες πολιτικούς και προδότες δεσποτάδες σαλιώνοντας τον διάβα τους και κάνοντας “αυλή” γύρω τους, με την ελπίδα μίας θεσούλας, ενός ρουσφετιού, ή τέλος πάντων για το εκάστοτε κοκκαλάκι της προσδοκίας τους, που πολλοί που μπαίνουν σε ενώσεις ελπίζουν να γλείψουν.

ΕΔΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ, ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ – ΤΕΡΜΑ.

Αν μπεις με βρώμικο βλέμμα και κρυφή σκέψη, δεν θα κρατήσεις για πολύ. Όχι γιατί θα σε διώξουν, αλλά γιατί δεν θα προλάβουν, επειδή εσύ ο ίδιος δεν θα μπορείς να αντέξεις το να πρέπει να είσαι άδολος, αν έχεις μάθει να κινείσαι στη βρωμιά και να ελίσσεσαι ως οσφυοκάμπτης.

Και τώρα ας μπούμε στο προκείμενο: προ ημέρων προώθησα σε ιστοσελίδα την κίνηση συλλογής υπογραφών των Εθνικών Φυλάκων (ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΕΔΩ: ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΛΟΥΝ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ* ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ (Δελτίον Τύπου) : Εθνικοί Φύλακες): η κίνηση αυτή είναι η πρώτη που ξεκίνησε πανελλαδικά στις 20 Ιουλίου 2025, όταν οι περισσότεροι είχαμε βυθιστεί στην ραστώνη του καλοκαιριού.

Μία παρένθεση εδώ για να σας πω τον λόγο που με τράβηξε η κίνηση συλλογής υπογραφών από τους Εθνικούς Φύλακες, την οποία αν δεν συμφωνούσα δεν θα υπέγραφα κι ας είμαι μέλος.

Μου αρέσει αυτή η κίνηση γιατί δεν αποκλείει κανένα Έλληνα – καμμία Ελληνίδα. 

Μας καλεί ΟΛΟΥΣ, ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων και κομματικών χρωματισμών.

Μόνη προϋπόθεση;

Να έχετε στην καρδιά σας Χριστό και Πατρίδα.

Ναι, αυτό και μόνο.

Τόσο απλό.

Τόσο αγνό.

Ας επανέλθω όμως σε αυτό που σας έλεγα: Ενάμιση μήνα έπειτα ξεφύτρωσε με αργά αντανακλαστικά κι άλλη, ίσως και άλλες. Ποιός κρατάει λογαριασμό;

Προ ημερών, λοιπόν, επικόλλησα ως σχόλιο τον σύνδεσμο και μόνο της κίνησής μας για την συλλογή υπογραφών ως ενημέρωση στην εν λόγω ιστοσελίδα, μόνο για να λάβω ως απάντηση, “ότι ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ (!!!!) οποιαδήποτε κίνηση να γίνεται μαζικά και όχι αποσπασματικά (!!!) από διαφόρους φορείς”.

Ακόμη κι αν μιλούσαμε με όρους καθαρά τρόπων συμπεριφοράς, μόνο ευγενική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η απάντηση αυτή του φίλτατου συντάκτη. Ας το προσπεράσουμε αυτό όμως ως απλή …’technicality’ (μικρολεπτομέρεια), παρ’ όλο που όλα τελικά έχουν σημασία και αποκαλύπτουν πολλά.

Σοκαρισμένη από την απάντηση και σε δεύτερο σχόλιό μου, ορμώμενη από τα σχόλια του ιδίου του συντάκτη του είπα ότι δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με τα γραφόμενά του, και αναρωτιόμουν πως εννοούσε το ” λειτουργούν αποσπασματικά”.

Άρα γε, κύριε συντάκτη μου, πώς μπορεί να λειτουργεί “αποσπασματικά” αυτός που πρωτοξεκινά κάτι;

Την ώρα που δεν κινούταν φύλλο για τον Π.Α. και στο πατριωτικό τοπίο έπεφτε μέγα ροχαλητό, όταν δεν υπήρξε άλλη κίνηση, πώς η συλλογή υπογραφών των Εθνικών Φυλάκων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως “αποσπασματική”;; 

Ο συλλογισμός σας συγκρούεται μετωπικά με την λογική, δεν νομίζετε;

Αρχικά, εξεπλάγην όταν ανέβηκε το πρώτο σχόλιό μου, όπου είχα επικολλήσει τον σύνδεσμο για τη συλλογή υπογραφών από τους Εθνικούς Φύλακες. Εξεπλάγην ευχάριστα, οφείλω να πω, διότι πίστεψα ότι η ελευθερία του λόγου στην Ελλάδα μπορεί να γίνεται ακόμη σεβαστή και αναστέναξα με ανακούφιση ότι δεν έχουμε πιάσει πάτο.

Η απάντηση, όμως, του συντάκτη με έκανε να αμφιβάλλω.

Αντιλήφθηκα ότι προσπαθούσε για κάποιο λόγο να προωθήσει μία κίνηση, που όπως ερεύνησα προέρχεται από συγκεκριμένο χώρο με πρόσφατο παρελθόν στην κυβίστηση (ίδιον, καθώς φαίνεται, των εν Ελλάδι κομμάτων), το οποίο είχε κλονίσει τον πατριωτικό χώρο στην Ελλάδα.  

Επίσης, με την φράση του “καλό θα ήταν” επιχειρεί να χειραγωγήσει και να κηδεμονεύσει την ελεύθερη βούληση. Κι έπειτα, φίλτατε συντάκτη, θα μπορούσατε να γίνετε λιγάκι πιο σαφής ως προς το για ποιόν θα ήταν καλό να διοχετευθούν οι υπογραφές προς τα εκεί που προτείνετε;;;;

Και γιατί προσπαθείτε να καπελώσετε μία κίνηση συλλογής υπογραφών που οργανώθηκε πρώτη πανελλαδικά και είναι αδέσμευτη από οποιαδήποτε συμφέροντα;

Προσωπικά,  θεωρώ απαράδεκτες τις όποιες υποδείξεις μαντρώματος της βούλησής μας και δη με πατερναλιστικό τρόπο και τόνο. 

Ερώτημα:

Προκύπτει, λοιπόν, για μένα το εξής ερώτημα:

(α) Δεδομένου ότι η κίνηση των Εθνικών Φυλάκων ήταν γνωστή,

(β) και δεδομένης της απάντησης του συντάκτη που με χοντροκομμένο τρόπο χαρακτήριζε “αποσπασματική” τη δράση των Εθνικών Φυλάκων και με παρέπεμπε ΑΝΕΡΥΘΡΙΑΣΤΑ να υπογράψω την κίνηση ενός κόμματος που ΕΠΕΛΕΓΕ ΕΚΕΙΝΟΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ (!!!) ΧΕΙΡΑΓΩΓΩΝΤΑΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΜΟΥ, και που προσωπικά δεν υποστηρίζω, δεν θα υποστηρίξω και δη λόγω του πρόσφατου παρελθόντος του, και φυσικά ούτε αυτούς που ξεπετάχτηκαν από αυτό,

ΡΩΤΩ:

Ποιός τελικά είναι ο “αποσπασματικός”, ή ορθότερα κατ’ εμέ στην προκειμένη “ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΟΣ” και γιατί είναι τέτοιος;

Σαφώς, ρητορικό το ερώτημα – λίγη τροφή για σκέψη και ο νοών νοείτω, εκτός κι αν νομίζουν κάποιοι ότι τα λένε …τω ανοήτω.

Από την άλλη, αρκεί να περιπλανηθεί κανείς στα ιστολόγια και τις ιστοσελίδες στο εξωτερικό και βλέποντας την μεταξύ τους συνεργασία, να αναρωτηθεί με περισσή πίκρα: στην Ελλάδα, γιατί δεν διαθέτουν οι ιστολόγοι και οι διαχειριστές των ιστοσελίδων την ίδια πολιτισμένη νοοτροπία, την παιδεία του να αντέχεις να πεις ότι: ναι, ρε φίλε, κάνεις άψογη δουλειά και σου αξίζουν εύσημα; Σαφώς, υπάρχουν φωτεινότατες εξαιρέσεις.

Γιατί αυτή η ασχήμια και η απρέπεια στην Ελλάδα;

Επιτρέπεται στον αγώνα που δίνουμε όσοι αγαπούμε Χριστό και Πατρίδα να φερόμαστε ως γυναίκες της ρούγας; 

Άρα γε, δεν ζητούμε όλοι το ίδιο για την Πατρίδα μας;

Λυπάμαι βαθύτατα για το, ως επί το πλείστον, στενόκαρδο, συμπλεγματικό και ζηλόφθονο διαδικτυακό τοπίο του ελλαδικού πατριωτικού χώρου. Χάνουμε πολύτιμη ενέργεια στις κατινιές και όχι στα ζητήματα που καίνε τον Λαό μας.

Μήπως αυτό συμβαίνει επειδή τελικά κάποιοι δεν έχουν έργο να προτείνουν, παρά μόνο να λειτουργούν ως πλασιέ για τα συμφέροντα κάποιων άλλων ή και τα δικά τους;

Θλίψη και πάλι θλίψη για την κατάντια μας.

Θλίψη και πάλι θλίψη που χάνουμε δυνάμεις, την ώρα που οι εχθροί μας εντός Ελλάδας όπου να ‘ναι θηλυκώνουν και τον τελευταίο κρίκο στην αλυσίδα της σκλαβιάς μας.

Θλίψη, παιδιά, αλλά και ΝΤΡΟΠΗ!!!

ΝΤΡΟΠΗ να σε ρωτάνε φίλοι, εσείς στην Ελλάδα πώς έχετε οργανωθεί. Και τί να πεις τότε; Ότι κοιτούν πως να βάλουν προσκόμματα στον πατριώτη που κοιτά την δουλειά του και αγωνίζεται, ίσως γιατί σαν τον καθρέφτη τους κάνει να βλέπουν τα ελλείματά τους και δεν αντέχουν τον αντικατοπτρισμό;

Όταν αγνοί πατριώτες φιμώνονται από ανθρώπους που βαυκαλίζονται ότι είναι “πατριώτες” (;;;;;) και παραμυθιάζουν και τον κόσμο, όταν στον πατριωτικό χώρο κυριαρχούν τα μαχαιρώματα και αντί να βλέπει κανείς σοβαρή δουλειά και αντίσταση, όταν ορισμένες πλευρές αναλώνουν τον χρόνο και τις προσπάθειές τους στο να τοποθετούν προσκόμματα και να ανοίγουν το λάκκο του συμπατριώτη τους που παράγει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟ, κατά πόσο μπορούμε να κοιτάζουμε το μέλλον της Πατρίδας μας με αισιοδοξία;

Όταν όροι όπως “πατριώτης” μπαίνουν σε εισαγωγικά, ακολουθούνται από παρενθέσεις με ερωτηματικά και τελικά χάνουν την σημασία τους, τότε κατά πόσο, άρα γε, μπορούμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα για την Ελλάδα;;

Έχοντας μεγαλώσει με αρχές, δεν είναι στον χαρακτήρα μου να αποδομώ ανθρώπους, ακόμη κι όταν εκείνοι το επιχειρούν, και συνεπώς δεν θα δημοσιεύσω το όνομα της ιστοσελίδας και τον συντάκτη της γιατί θέλω να ελπίζω ότι λαμβάνοντας το μήνυμα θα έρθει σε συναίσθηση. Θέλω να ελπίζω ότι πέρα από τα λάθη (εκούσια ή ακούσια), μπορεί να υπάρξει και καλό και όχι μόνο συμφέροντα – για όσους δεν έχουν, φυσικά, πουλήσει την ψυχή τους.

Ας απαιτήσουμε από τον πατριωτικό χώρο να συνέλθει κι αν δεν μπορούν, ας κάνουν στην άκρη και να αφήσουν ανθρώπους αγνούς και θαρραλέους, που το λέει η καρδιά τους και δεν χάνουν τον καιρό τους σε ΝΤΡΟΠΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

(Μ.Ζ.)

Υ.Γ. Δυστυχώς, το εν λόγω περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο, όπως μας ενημέρωσαν αναγνώστες μας συνέβη τόσο με κάποιο άλλο χριστιανικό (;;;)-πατριωτικό(;;;) ιστολόγιο όσο και με κανάλι πολιτικού-“ήρωα” στο YouTube όπου και στις δύο περιπτώσεις τα σχόλια που προώθησαν κινήσεις μας, στο μεν YouTube σβήστηκαν επανειλημμένως (!!! γιατί άρα γε;), ενώ στο δε ιστολόγιο δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ και πλανώνται κάπου στο άπειρο των διαδικτυακών αζήτητων. 

Από τη μία ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΟΝΕΙΔΟΣ για τέτοιους “”πατριώτες””, ωστόσο, η εποχή αυτή έχει και ένα καλό: ΟΛΟΙ ΞΕΓΥΜΝΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ και αυτό που βλέπουμε είναι α σ χ ή μ ι α.