Ένα σατανικό πολυπολιτισμικό πείραμα στο Άμστερνταμ: Ο βιασμός στην υπηρεσία της ένταξης;

Στο Άμστερνταμ, το κράτος ανάγκασε τους νέους φοιτητές να ζουν δίπλα στους λεγόμενους «αιτούντες προστασία» – στο όνομα της «ένταξης», φυσικά. 

Το αποτέλεσμα δεν ήταν η πολυπολιτισμική συνύπαρξη, αλλά μια καταστροφή. 125 και 125 πρόσφυγες συγχωνεύτηκαν σκόπιμα προκειμένου να δοκιμαστεί η αρχή του «φίλου» και να επιταχυνθεί η ένταξη.

Αντ’ αυτού, ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος επιθέσεων, βίας και εκφοβισμού. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες κατήγγειλαν σεξουαλική παρενόχληση, διώξεις, απειλές με μαχαίρια και τέλος βιασμούς.

Ιδιαίτερα ύπουλο είναι το γεγονός ότι η βοήθεια απορρίφθηκε παρ’ όλο που υπήρχαν αναφορές. Οι αρχές άκουσαν, κράτησαν σημειώσεις, δήλωσαν ανίσχυρες – και δεν έκαναν τίποτα.

Η περίπτωση της φοιτήτριας Amanda αποτελεί παράδειγμα της ηθικής αποτυχίας αυτού του συστήματος. Ήθελε να βοηθήσει στην ενσωμάτωση – χαρακτηριστικό των νεαρών αριστερών καλοπροαίρετων – και φυλακίστηκε, βιάστηκε και τραυματίστηκε από έναν Σύριο.

Η καταγγελία της δεν απέδωσε, ο δράστης παρέμεινε, ο κίνδυνος παρέμεινε, η ιδεολογία παρέμεινε. Μόνο χρόνια αργότερα, αφού επηρεάστηκε μια άλλη γυναίκα, το κράτος δικαίου ανέλαβε δράση με μισή καρδιά – με μια γελοία ήπια ποινή.

Οι δηλώσεις των υπευθύνων ακούγονται σαν παρωδία της κρατικής αδυναμίας. Βλέπουν απαράδεκτη συμπεριφορά, λένε, αλλά νομικά αυτό δεν αρκεί. Συναντά κανείς εμπόδια, δεν μπορεί απλά να αφαιρέσει ένα. Με άλλα λόγια, η προστασία των δραστών υπερίσχυσε της προστασίας των θυμάτων.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι ακόμη και ο χειριστής ήθελε να κλείσει το συγκρότημα. Το Stadgenoot αναγνώρισε από νωρίς ότι η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη, ότι η βία γινόταν ο κανόνας και ότι οι εργαζόμενοι έφταναν στα όριά τους. Αλλά οι τοπικοί πολιτικοί μπλόκαραν, κατευνάστηκαν και έμειναν στο έργο. Η αριστερή πολυπολιτισμική ιδεολογία απαιτεί θυσίες – και στο Stek Oost εκείνες που κυρίως ήταν νεαρές γυναίκες.