1965:
Το Τελειωτικό Χτύπημα — Έγκλημα με Υπογραφή !
Ας τελειώνουμε με τα ψέμματα.
Το 1964–1965 δεν ήταν «κρίση».
Δεν ήταν «ένταση».
Ήταν οργανωμένο ξεκαθάρισμα.
Η Τουρκία αποφάσισε να καθαρίσει τον Ελληνισμό από την Κωνσταντινούπολη — και το έκανε χωρίς να ανοίξει ρουθούνι σε διεθνές επίπεδο.
Μεθοδικά.
Ψυχρά.
Αποτελεσματικά.
Με ένα διάταγμα από την Άγκυρα, άνθρωποι που είχαν ρίζες αιώνων βαφτίστηκαν «ξένοι».
Τους έδωσαν διορίες – κοροϊδία και τους πέταξαν έξω από τα σπίτια τους σαν να ήταν λαθραίοι στη δική τους γη.
Δεν τους σκότωσαν στους δρόμους.
Έκαναν κάτι πιο «πολιτισμένο» — τους διέλυσαν.
Τους πήραν τα σπίτια.
Τους πήραν τις επιχειρήσεις.
Τους πήραν τη ζωή που είχαν χτίσει.
Και τους άφησαν με μια βαλίτσα και την ταπείνωση.
Αυτό δεν είναι απελάση.
Αυτό είναι βίαιος αφανισμός χωρίς αίμα.
Και όποιος νομίζει ότι αφορά μόνο «Έλληνες υπηκόους», δεν έχει καταλάβει τίποτα.
Ο στόχος ήταν ένας: να σβήσει κάθε τι ελληνικό!
Γι’ αυτό και παρασύρθηκαν και Ρωμιοί με τουρκικά χαρτιά.
Γιατί όταν θέλεις να τελειώσεις έναν λαό, δεν κοιτάς διαβατήρια.
Το αποτέλεσμα;
Μέσα σε λίγους μήνες, μια κοινότητα δεκάδων χιλιάδων κατέρρευσε.
Από περίπου 80.000, έμειναν λίγοι.
Όχι επειδή «έφυγαν».
Επειδή τους πέταξαν έξω.
Και η Δύση;
Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα:
Κοίταξαν αλλού.
Όχι γιατί δεν ήξεραν.
Αλλά γιατί δεν τους ενδιέφερε.
Η «συμμαχία» είχε μεγαλύτερη αξία από έναν ολόκληρο λαό.
Η γεωπολιτική ζύγισε — και ο Ελληνισμός της Πόλης βγήκε ελαφρύς.
Η σιωπή τους δεν ήταν αδυναμία.
Ήταν επιλογή.
Και ας μην ξεχνάμε: το έγκλημα δεν ξεκίνησε το 1964.
Τα Σεπτεμβριανά 1955 είχαν ήδη δείξει το σχέδιο.
Όχλος, καταστροφή, τρόμος.
Το 1964–1965 απλώς έβαλε την τελική υπογραφή — πιο «νόμιμα», πιο καθαρά, πιο ύπουλα.
Χωρίς καπνούς. Χωρίς εικόνες που σοκάρουν.
Χωρίς τίποτα που να αναγκάσει τον κόσμο να αντιδράσει.
Μόνο με χαρτιά.
Και σιωπή.
Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της «σύγχρονης» εξόντωσης: δεν χρειάζεται αίμα — αρκεί να διαλύσεις τα πάντα γύρω από τον άνθρωπο.
Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολη δεν χάθηκε μόνος του.
Δεν έσβησε φυσικά.
Τον ξερίζωσαν.
Με σχέδιο.
Και με την ανοχή όλων.
Και αυτό δεν είναι άποψη.
Είναι ιστορία.
Υ. Γ :
« Αυτές οι ιστορικές αλήθειες παρακαλώ να μην ακουστούν στις αίθουσες των Ελληνικών σχολείων, κατανοούμε τους λόγους φαντάζομαι. Διδάξετε στα Ελληνόπουλα τον βίο του Ερνέστο Γκεβάρα καλύτερα, όχι την ιστορία των Προγόνων τους ». Αναφώνησαν οι επίορκοι εθνικοί μειοδότες της Πατρίδας μας με αίσθημα ικανοποίησης !
Σέργιος Ι. Ζαχαριάδης
