Απόψε,
τη νύχτα που ο ουρανός αγγίζει τη γη,
κι οι καμπάνες χτυπούν μελαγχολικά,
η πίστη ανάβει σαν λαμπάδα αστραφτερή,
και η ψυχή ζητά ελπίδα αιώνια.
Απόψε,
δεν κοιμάται κανείς,
τα χείλη ψελλίζουν προσευχές,
οι δρόμοι γεμίζουν φως και δρόσο,
και η Παναγία χαμογελάει κρυφά.
Απόψε,
τα μάτια στρέφουμε ψηλά,
στον τρούλο που λαμπροκοπά,
και η καρδιά, σαν περιστέρι,
πετάει προς τη χάρη Της Θεοτόκου.
Απόψε,
Το ξημέρωμα είναι γεμάτο με ευωδίες και μελωδίες και ο κόσμος ξυπνά με ευλάβεια,
γιατί απόψε η νύχτα είναι δική Της,
και η χαρά μας δώρο της καρδιάς Της.
*Απόψε δεν κοιμάται κανείς ξημερώνει της Παναγίας*
Απόψε,
η σιωπή αγκαλιάζει τον ουρανό,
καθώς τα άστρα τρέμουνε ευλαβικά,
η γη γονυπετά σαν πιστή προσκυνητής,
και η νύχτα γίνεται Ιερή Αγρυπνία.
Απόψε,
δεν κοιμάται κανείς,
η πόλη, το χωριό, το νησί, είναι ένα καντήλι αναμμένο,
και οι ψυχές, σαν λιβάνι,
ανεβαίνουν προς τον Θρόνο Της.
Απόψε,
μέσα στα σπίτια, στα μικρά παραθύρια,
φωτιές ελπίδας καίγονται άσβεστες,
κι όλοι μαζί, σαν ένα σώμα,
ψάλλουμε τον ύμνο προς Την Μάνα μας.
*Γιατί απόψε η νύχτα είναι δική Της,*
*και η χαρά μας…. δώρο της καρδιάς Της.*
Απόψε,
Η Παναγία είναι στο νεκροκράββατο!
Όχι νεκρή, αλλά σαν όνειρο,
που η γη δεν μπορεί να κρατήσει πια.
Τα μάτια της κλειστά, σαν δύο θάλασσες ησυχάσαν,
τα χέρια Της σταυρωτά, λευκά σαν πήλινα πουλιά,
κι ο Χριστός, σαν πικραμένο παιδί,
στέκει δίπλα Της κι ούτε κλαίει, ούτε μιλά.
Απόψε,
η Εκκλησία τρέμει σαν κερί που σβήνει,
και ο κόσμος, σαν χαμένο πρόβατο,
στενάζει βαθιά, χωρίς να καταλαβαίνει.
Μα ξέρετε… Δεν είναι θάνατος αυτός,
είναι μόνο ένας ύπνος απαλός,
γιατί η Παναγία δε χωράει στον τάφο,
απλώς περνάει, σαν αστέρι, στον Ουρανό.
Απόψε, μην κοιμηθείς!
Ξαγρύπνησε για τη Μάνα που φεύγει! Αλλά μη φοβάσαι!
Μην απελπίζεσαι!
Η Μάνα μας διαβεβαιώνει….
«…ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε·»
Δεν θα σε αφήσω παιδί μου!
*Απόψε δεν κοιμάται κανείς ξημερώνει της Παναγίας*
Το φως της Θεοτόκου! Να μας δυναμώνει να μας φωτίζει να μας παρηγορεί!!
Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ γιά τίς όμορφες ευχές σας κ. Μ. Τσουμαροπούλου καί αντευχόμεθα από καρδιάς!