Το Ηνωμένο Βασίλειο πλήρωσε τους αγρότες για να σταματήσουν την παραγωγή – και τώρα κατηγορεί τον καιρό για μια κρίση εφοδιασμού.
Το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να βρίσκεται σε έναν κόσμο πληγωμένο.
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν βουΐξει για την ανάγκη αποθήκευσης κονσερβοποιημένων προϊόντων λόγω «ελλείψεων τροφίμων», κατηγορώντας την υπερθέρμανση του πλανήτη και τα εχθρικά έθνη:
Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτές ακριβώς ήταν οι αιτίες που κατηγορήθηκαν σε πολλές ασκήσεις επί χάρτου, συμπεριλαμβανομένου του Food Chain Reaction Game 2015 -με βασικό ομιλητή τον John Podesta- ο οποίος, όπως ήταν αναμενόμενο, απαιτούσε «καλύτερη παγκόσμια διακυβέρνηση».
Αλλά η γένεση αυτής της «νέας» επισιτιστικής κρίσης, που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει την επιτάχυνση των καλλιεργειών με γονιδιακή επεξεργασία και άλλα αντιδημοφιλή μέτρα που προωθούν την τεχνοκρατική εξαγορά των τροφίμων, δεν έγκειται στη ρωσική επιθετικότητα ή το CO2, αλλά σε κακές πολιτικές και οικονομικό πόλεμο εναντίον των αγροτών για γενιές.
Η επισιτιστική κρίση έρχεται μέσα από το σπίτι
Αν και πολλά μυθιστορήματα θα μπορούσαν να αφιερωθούν στον συστηματικό στραγγαλισμό της βρετανικής γεωργίας, θα επισημάνω μόνο μερικά επιλεγμένα για να σκιαγραφίσω την πρόχειρη εικόνα:
Φόρος κληρονομιάς
Ενώ ο γενικός φόρος κληρονομιάς του Ηνωμένου Βασιλείου (IHT) βρίσκεται στο 40%, τα αγροκτήματα ιστορικά προστατεύονται από αυτό με μια πολιτική «Ανακούφισης Γεωργικής Ιδιοκτησίας».
Οι οικογενειακές εκμεταλλεύσεις μεταβιβάζονταν από γενιά σε γενιά, όπως έκαναν οι άνθρωποι από την αυγή του χρόνου.
Αυτό έληξε στις 6 Απριλίου 2026.
Η ελάφρυνση IHT για γεωργική ιδιοκτησία περιορίστηκε φέτος στα 2.5 εκατομμύρια £ — κάτι που πραγματικά δεν πάει μακριά λαμβάνοντας υπόψη την αξία της γεωργικής γης και του απαιτούμενου εξοπλισμού.
Όλα στη συνέχεια υπόκεινται σε αποτελεσματικό IHT 20% σε γεωργική γη και περιουσιακά στοιχεία που ήδη λειτουργούν με πολύ μικρό περιθώριο.
Έτσι πωλείται ένα αγρόκτημα φτωχό σε μετρητά και πλούσιο σε περιουσιακά στοιχεία για να πληρώσει τον φορολογικό λογαριασμό.
Αυτή είναι μια εκπληκτικά κακή πολιτική, που αναγκάζει έμπειρους αγρότες να εγκαταλείψουν τη γη τους. Είναι επίσης, κατά την άποψή μου, εντελώς ανήθικο — αλλά θα το αφήσουμε στην άκρη.
Αποσύνδεση από την ...μηχανική υποστήριξη
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει διακόψει την οικονομική στήριξη από τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Η Βρετανία κάποτε πλήρωνε αγρότες για να καλλιεργούν τρόφιμα. Η Ε.Ε. το μετέτρεψε σε επιταγή γης που ονομάζεται Καθεστώς Βασικής Ενίσχυσης (ΚΒΕ).
Μετά το Brexit, αυτή η επιδότηση προς τους παραγωγούς (που τώρα ονομάζεται «αποσυνδεδεμένες πληρωμές») επρόκειτο να λήξει σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, μετατοπίζοντας αντ' αυτού σε ένα «Κίνητρο Βιώσιμης Γεωργίας».
Ενώ το ΚΒΕ ξεκίνησε από 180–230 £/εκτάριο, με αποτέλεσμα μια μέση πληρωμή 28,400 £/έτος, οι αποσυνδεδεμένες πληρωμές φέτος (2026) περιορίζονται στις 600 £. Ωστόσο, το SFI που το «αντικαθιστά» έκλεισε το 2025 όταν εξαντλήθηκε ο προϋπολογισμός του. Χιλιάδες παραγωγοί αφέθηκαν να στεγνώσουν:
«Είχαμε περάσει μήνες για να συντάξουμε την αίτηση, είχαμε πληρώσει πάνω από 1,000 £ σε αμοιβές ατζέντη, απλώς κάναμε τους τελικούς ελέγχους. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση έκλεισε τις εφαρμογές, χωρίς καμμία προειδοποίηση.
«Για εμάς είναι δεκάδες χιλιάδες λίρες χαμένου εισοδήματος. Τώρα έχουμε μια τεράστια μαύρη τρύπα στον προϋπολογισμό μας για φέτος», πρόσθεσε η κ. Godwin.
Αυτές οι πληρωμές στους αγρότες για τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας, οι οποίες ξεκίνησαν μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και από τις οποίες εξαρτήθηκαν οι αγρότες, έχουν διαβρωθεί χωρίς τελετές. Αυτό, από μόνο του, ήταν μια καταστροφή για τους Βρετανούς παραγωγούς, ωθώντας πολλούς σε κρίση ταμειακών ροών.
Κλείσιμο αγροκτημάτων
Τώρα που τα αγροκτήματα ήταν ασύμφορα, το Ηνωμένο Βασίλειο προχώρησε παραπέρα, δίνοντας ενεργά κίνητρα σε ορισμένους παραγωγούς να σταματήσουν να καλλιεργούν τη γη τους και να εγκαταλείψουν τα ζώα τους.
Αυτό επιτεύχθηκε μέσω ενός νέου σχεδίου χρήσης γης, το οποίο ακόμη και ο Guardian αναγκάστηκε να συνοψίσει ως «απομάκρυνση των αγροκτημάτων από την παραγωγή τροφίμων»:
Το σχέδιο του Ιανουαρίου 2025 έθεσε συγκεκριμένους στόχους: περισσότερο από το 10% της γεωργικής γης της Αγγλίας θα πρέπει να σταματήσει να παράγει τρόφιμα έως το 2050, με τα λιβάδια για ζώα να έχουν τη μεγαλύτερη περικοπή.
Τα αγροκτήματα λαμβάνουν κίνητρα να μεταβούν στη φιλοξενία αγροτουριστικών δραστηριοτήτων όπως το glamping (glamour camping) ή, ακόμη χειρότερα, τα ηλιακά πάρκα.
Αυτή τη στιγμή μπορεί να κουνάτε το κεφάλι σας, «Έθεσαν στόχο να σταματήσουν τις φάρμες από την καλλιέργεια τροφίμων;» Ναί. Ναι, το έκαναν.
Το Knepp Castle Estate είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Η αρχική τους σελίδα λέει την ιστορία αρκετά ξεκάθαρα. Εκεί που κάποτε καλλιεργούνταν χειμερινό σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, καλαμπόκι και εκτρέφονταν 600 αγελάδες και πρόβατα γαλακτοπαραγωγής, τώρα βρίσκει κανείς γιούρτες (σ.σ. παραδοσιακή, κυκλική, φορητή σκηνή που χρησιμοποιούσαν οι νομαδικές φυλές της Μογγολίας και της Κεντρικής Ασίας) διαθέσιμες προς ενοικίαση:
Η επισιτιστική ασφάλεια μπήκε ρητά σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το σχέδιο 30x30, όπως εγκρίθηκε στην COP15, και την ιδέα ότι η γη πρέπει να απελευθερωθεί πίσω στη φύση και να «αποκατασταθεί».
Κατά τ' άλλα, φταίει το αποτύπωμα άνθρακα του Πούτιν!
Τώρα, με τις αποδόσεις πράγματι σε ιστορικά χαμηλά, βλέπουμε τα πρωτοσέλιδα να κατηγορούν τη Ρωσσία και την κλιματική αλλαγή. Ακούμε τον πρόεδρο της Εθνικής Ένωσης Αγροτών Tom Bradshaw να λέει ότι «αισθάνεται ότι θα υπάρξουν κάποιες ελλείψεις» και, ταυτόχρονα, ότι πολλοί παραγωγοί μπορεί να μην έχουν τα μετρητά για να φυτέψουν το επόμενο έτος.
Και όμως, με κάποιο τρόπο, αυτή η εντελώς σχετική ιστορία χάνεται, επισκιάζεται από τη βιασύνη της κυβέρνησης να υιοθετήσει τρόφιμα με γονιδιακή επεξεργασία και γεωργία ακριβείας που παρακολουθείται από drone.
Δεν χρειαζόταν να απαγορεύσουν την παραδοσιακή γεωργία. Απλώς έκαναν το αγρόκτημα οικονομικά μη βιώσιμο, πλήρωσαν τους παραγωγούς για να κάνουν ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την παραγωγή και τώρα αποκαλούν τα τρόφιμα που λείπουν «κλιματική έκτακτη ανάγκη».
Ενώ οι Βρετανοί ήταν αρκετά σαφείς σχετικά με τη διαδικασία, ουσιαστικά οι ενέργειές τους ήταν ασυνήθιστες:
Μην τους αφήσετε να το αποκαλούν αυτό κλιματική αλλαγή. Αυτή η επισιτιστική κρίση σχεδιάστηκε μέσω της πολιτικής και τώρα διατίθεται στην αγορά ως καιρός.
Και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που πρέπει να καλλιεργούμε περισσότερα τρόφιμα και να διπλασιάζουμε τις προσπάθειες για τη δημιουργία διαρκούς επισιτιστικής ασφάλειας για τις οικογένειες και τις κοινότητές μας.
Κι ένα σχόλιο:
Ζω στο Ηνωμένο Βασίλειο και κοντά στο Knepp και το άρθρο σας είναι απίστευτα επίκαιρο.
Και κρατήστε αυτό: το επώνυμο του πρωτοπόρου όλου του κινήματος επαναφοράς της άγριας φύσης στο Ηνωμένο Βασίλειο και ιδρυτή του Knepp είναι κυριολεκτικά η Isabella Tree.
Μην με παρεξηγείτε, αγαπώ τα δέντρα και τη φύση, αλλά όχι όταν αντικαθιστούν τη γεωργία και την προμήθεια τροφίμων.
Είχα μια καφετέρια στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του Covid, την οποία άλλαξα σε ένα «απαραίτητο» παντοπωλείο 24 ώρες, προτού ο πρωθυπουργός μας αποφασίσει ότι όλες οι καφετέριες, οι παμπ και τα εστιατόρια έπρεπε να κλείσουν.
Κάναμε συναλλαγές μέσω του Covid και ήταν μια εμπειρία που άνοιξε τα μάτια για το πώς λειτουργεί η βιομηχανοποιημένη τροφική αλυσίδα. Αποθήκευα είδη που όλες οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ είχαν «ξεπουλήσει» όπως αυγά και αλεύρι.
Μετακόμισα στη νότια ακτή και άνοιξα ένα παντοπωλείο με έναν ομοϊδεάτη φίλο. Και οι δύο ξέραμε τι ερχόταν. Μέσα στην πρώτη μας εβδομάδα υπήρξε μια «πανβρετανική έλλειψη αυγών» που και πάλι ήταν ολική.
Όλα τα μεγάλα σούπερ μάρκετ σταμάτησαν να αγοράζουν αυγά από τους προμηθευτές τους επειδή αρνήθηκαν να καλύψουν την αύξηση του κόστους για τον προμηθευτή από την αύξηση των τιμών της ενέργειας. Για τον καταναλωτή, αυτό σήμαινε έλλειψη αυγών.
Έκανα κάποιες κλήσεις και για άλλη μια φορά οι προμηθευτές μου δάγκωσαν το χέρι, είχαν αφθονία. Ήμασταν πλήρως εφοδιασμένοι αργότερα εκείνο το απόγευμα. Οι πελάτες δεν μπορούσαν να το πιστέψουν. Σύντομα ήρθε έλλειψη ντομάτας και πιπεριάς. Τα ίδια σ@ατά.
Τέλος πάντων, εκεί που θέλων να καταλήξω, είναι ότι ο φίλος μου και εγώ αντισταθμίσαμε τις ελλείψεις τροφίμων πριν από 5 χρόνια και έχουμε μια επιχείρηση τροφίμων που κόβει τα έξοδα παρέχοντας τρόφιμα στις οικογένειες και τη γειτονιά μας. Σκοπεύω να ανοίξω περισσότερα από αυτά και να πάω απευθείας στους αγρότες για προμηθευτή. Γνωστά και ως αγροτικά μαγαζιά, αλλά τα βάζουν σε γειτονιές.
Όλοι πρέπει να κάνουμε κάτι τέτοιο και να αφαιρέσουμε τη δύναμη και την εξάρτηση από τις ολιγαρχίες της αλυσίδας λιανικής πώλησης τροφίμων.
Γνωρίζουμε ότι αυτοί κρέμονται από τις τσέπες της Big Food et el και θα αποτελέσουν βασικό εργαλείο για την κατανομή των τροφίμων.
