ΑΥΣΤΡΙΑ: Οι Σύριοι αιτούντες άσυλο οπλίζονται, κυριαρχώντας στην παράνομη οπλοκατοχή

Από το 2015, η Αυστρία έχει ουσιαστικά εγκαταλείψει τον έλεγχο των συνόρων της. Εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο, κυρίως από τη Συρία, το Αφγανιστάν και άλλες χώρες με αρχαϊκές μουσουλμανικές επιρροές, συρρέουν ανεμπόδιστα στο κοινωνικό μας σύστημα. Μόνο το 2025, το Υπουργείο Εσωτερικών κατέγραψε περίπου 16.000 παράνομες εισόδους, ενώ οι αναγκαστικές απελάσεις στις κύριες χώρες προέλευσης των τυχερών ταξιδιωτών περιορίστηκαν σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Μόνο 121 αναγκαστικοί επαναπατρισμοί πήγαν στη Συρία, ένας (ή μήπως δύο;) στο Αφγανιστάν. Η πλειονότητα των απελάσεων αφορούσε πολίτες της Ε.Ε. από την Ανατολική Ευρώπη που έγιναν εγκληματικά εμφανείς. Η πραγματική εισβολή ασύλου από μεσαιωνικές μουσουλμανικές περιοχές, ωστόσο, συνεχίζεται αμείωτη. Και με την επανέναρξη της οικογενειακής επανένωσης από το καλοκαίρι του 2026, απειλείται ένα νέο κύμα.

Οι συνέπειες για την εσωτερική ασφάλεια είναι δραματικές. Το κράτος αποτυγχάνει στο βασικό του καθήκον, την προστασία του αυτόχθονου πληθυσμού. Ένα πρόσφατο παράδειγμα παρέχεται από την κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή του FPÖ Christian Lausch προς τον Υπουργό Εσωτερικών σχετικά με το θέμα της παράνομης κατοχής όπλων. Η απάντηση του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών είναι ανησυχητική.

Το έγγραφο απαριθμεί λεπτομερώς υπόπτους μη αυστριακής υπηκοότητας για παραβιάσεις του νόμου περί όπλων και παράνομο εμπόριο όπλων. Αποτέλεσμα: 1.068 ξένοι ύποπτοι συνολικά. Οι Σύροι βρίσκονται στην κορυφή με 125 κρούσματα, σαφώς μπροστά από τους Τούρκους (78) και τους Τσετσένους (61, ως πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας). Μεταξύ των υπόπτων ήταν 102 άτομα με εν εξελίξει διαδικασίες ασύλου ή αναγνωρισμένο καθεστώς προστασίας. Ως εκ τούτου, οι αιτούντες άσυλο εκπροσωπούνται σε περίοπτη θέση.

Αυτά τα στοιχεία είναι μόνο η κορυφή ενός τεράστιου παγόβουνου. Ο αριθμός των μη αναφερόμενων περιπτώσεων παράνομης κατοχής όπλων είναι εξαιρετικά υψηλός. Πολλές υποθέσεις παραμένουν ανεξιχνίαστες, όπλα κυκλοφορούν σε δομές φατριών, μαύρες αγορές και δίκτυα μεταναστών χωρίς να έχουν πρόσβαση οι αρχές. Οι αναζητήσεις σε «ευαίσθητες κοινότητες» είναι πολιτικά ευαίσθητες. Ποιος θέλει να ανταγωνιστεί τους ισλαμιστές στη Βιέννη; Σε μια εποχή που το κράτος εγκαταλείπει την ασφάλεια των συνόρων, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η παράνομη οπλοκατοχή ανθεί.

Κάτι που είναι λογικό, γιατί η βία είναι μέρος της καθημερινότητας στις χώρες προέλευσης πολλών αιτούντων άσυλο. Εκεί, τα όπλα είναι μέρος της κουλτούρας, για την «υπεράσπιση της τιμής», σε φυλετικές διαμάχες ή απλώς για να διεκδικήσει κανείς τα δικά του συμφέροντα σε άνομες ζώνες – και συχνά επίσης για να σκοτώσει διαφωνούντες ή ανθρώπους άλλων θρησκειών, βλέπε Συρία. Οι τυχεροί ταξιδιώτες δεν αφήνουν αυτή την κοινωνικοποίηση στα αυστριακά σύνορα. Φέρνουν μαζί τους τα έθιμα και τις παραδόσεις τους – και προφανώς και την τάση να οπλιστούν.

Σε αυτό το πλαίσιο, η τρέχουσα πολιτική της κυβέρνησης φαίνεται εντελώς διεστραμμένη. Ενώ τα παράνομα όπλα κυκλοφορούν σε περιβάλλοντα μεταναστών, υπάρχουν σχέδια για αυστηροποίηση του νόμου περί όπλων για τους νόμιμους κατόχους όπλων. Περαιτέρω εμπόδια πρόκειται να τεθούν στο δρόμο των κυνηγών, των αθλητών σκοποβολής και των νομοταγών πολιτών που θέλουν να προστατεύσουν τον εαυτό τους σε αβέβαιους καιρούς. Αυτό δεν είναι μόνο άσκοπο, αλλά και αντιπαραγωγικό. Τα παράνομα όπλα δεν εξαφανίζονται επειδή η νόμιμη κατοχή όπλων γίνεται πιο δύσκολη. Οι εγκληματίες, εξ ορισμού, δεν συμμορφώνονται με το νόμο. Αντίθετα, ο αυτόχθονος πληθυσμός αφοπλίζεται και στερείται την τελευταία του ευκαιρία για αυτοάμυνα.