Ο Ahmed δεν είναι άγνωστος στην αστυνομία. Τον Αύγουστο του 2012, καταδικάστηκε από το Δικαστήριο του Στέμματος στο Λίβερπουλ για πολλαπλές κατηγορίες βιασμού, συνέργειας σε βιασμό, σεξουαλικής επίθεσης και εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση.

Ήταν ένας από τους εννέα άνδρες από το Rochdale και το Oldham που κρίθηκαν ένοχοι για συστηματική κακοποίηση νεαρών κοριτσιών.

Ο βασικός άξονας των αποτρόπαιων πράξεων ήταν δύο εστιατόρια γρήγορου φαγητού (takeaways) στην περιοχή Heywood.

Οι ένορκοι έμαθαν τότε ότι ο Ahmed αντιμετώπιζε ένα 13χρονο θύμα ως προσωπική «ιδιοκτησία», το χρησιμοποιούσε για τη δική του σεξουαλική ικανοποίηση και κακοποιούσε το νεαρό κορίτσι «σχεδόν κάθε εβδομάδα».

Ο δράστης δεν έδειξε ποτέ μεταμέλεια. Αντίθετα, κατά τη διάρκεια της δίκης, διέκοψε επανειλημμένα τον δικαστή Mushtaq Khokhar, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να απομακρυνθεί από την αίθουσα του δικαστηρίου πριν ανακοινωθεί η ετυμηγορία.

Εξοργισμένος, βρυχήθηκε: «Όλα αυτά είναι ψέμματα. Όλα εφευρέθηκαν από την αστυνομία». Αλλά τα στοιχεία ήταν συντριπτικά. Επιπλέον, το εξωφρενικό είναι ότι ο Ahmed εργαζόταν ως κοινωνικός σύμβουλος για το δημοτικό συμβούλιο του Oldham.

Μια ερευνητική έκθεση αποκάλυψε αργότερα ότι οι αστυνομικοί «απέτυχαν» να ενημερώσουν τον εργοδότη του ότι υπήρχαν ήδη πολλαπλές ανησυχίες και ακόμη και μια σύλληψη εναντίον του ως ύποπτος για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών.

Το γεγονός ότι αυτός ο Ahmed πεται τώρα να ζει ξανά ελεύθερα στη Μεγάλη Βρετανία οφείλεται στον βρετανικό νόμο περί μετανάστευσης του 1971.

Μια ρήτρα αναφέρει ότι οι πολίτες της Κοινοπολιτείας που εισήλθαν στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν από το 1973 εξαιρούνται από την απέλαση.

Ο Ahmed προφανώς έζησε στη χώρα αρκετό καιρό ώστε να εμπίπτει σε αυτήν την παράλογη εξαίρεση. Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, το Πακιστάν αρνείται να πάρει πίσω τον παιδοεγκληματία.

Το βρετανικό Υπουργείο Εσωτερικών, ωστόσο, έσπευσε να εκδώσει δήλωση ελέγχου ζημιών, τονίζοντας ότι τα εγκλήματα του Ahmed ήταν «από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία της χώρας μας».

Ακόμα κι αν ο Ahmed δεν απελαθεί, θα είναι στο μητρώο σεξουαλικών παραβατών για το υπόλοιπο της ζωής του, δεν του επιτρέπεται να πλησιάζει παιδιά και παρακολουθείται συνεχώς με απαγόρευση κυκλοφορίας και ηλεκτρονικό βραχιόλι στον αστράγαλο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αντίδραση του Πακιστανού δημάρχου του Λονδίνου Sadiq Khan μοιάζει με καθαρή κοροϊδία. Τώρα χαιρέτισε την εστίαση της έρευνας στο Λονδίνο και δήλωσε πομπωδώς: «Είναι πραγματικά σημαντικό να έχουμε τα θύματα και τους επιζώντες στην πρώτη γραμμή των σκέψεών μας».

Υπενθυμίζουμε ότι ο ίδιος δήμαρχος των Εργατικών έχει δεχθεί τεράστια πυρά στο παρελθόν επειδή ισχυρίστηκε έντονα ότι δεν υπήρχαν στοιχεία για συμμορίες βιασμού που δρούσαν στη βρετανική πρωτεύουσα και ότι η κατάσταση στο Λονδίνο ήταν «διαφορετική» από την υπόλοιπη χώρα.

Η δημόσια οργή του βουλευτή των Εργατικών για το Rochdale, Paul Waugh, φαίνεται επίσης τεχνητή και υποκριτική. «Αυτός ο διεφθαρμένος παιδόφιλος θα έπρεπε να είχε απελαθεί στο Πακιστάν πριν από χρόνια.

Οι κάτοικοι του Rochdale τον θέλουν έξω από τη χώρα και είναι απλώς απαράδεκτο η πακιστανική κυβέρνηση να αρνείται να τον πάρει πίσω».

Ο Waugh ζήτησε ακόμη και τροποποίηση του νόμου περί ιθαγένειας για την επιβολή τέτοιων απελάσεων στο μέλλον. Και αυτό παρά το γεγονός ότι οι Βρετανοί Σοσιαλιστές κλείνουν επανειλημμένα τα μάτια τους στην εισαγόμενη βία.