ΕΛΒΕΤΙΑ: Υποχρέωση ηλεκτρονικής ταυτότητας αντί για ψηφιακή ελευθερία – γι ‘αυτό ένα σαφές “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα στις 28 Σεπτεμβρίου

Στις 7 Μαρτίου 2021, το 64% των Ελβετών ψηφοφόρων απέρριψε τον νόμο για την ηλεκτρονική ταυτότητα – μια σαφή ψήφο κατά της ιδιωτικοποίησης της ψηφιακής ταυτότητας, της ανεπαρκούς προστασίας δεδομένων και των εν λόγω παροχών.

Αλλά τώρα, λιγώτερο από τέσσερα χρόνια αργότερα, η Βέρνη προσπαθεί ξανά – με έναν ελαφρώς αναθεωρημένο νόμο, αλλά (σχεδόν) τα ίδια θεμελιώδη προβλήματα. Αυτό είναι αντιδημοκρατικό και επικίνδυνο.

Η νέα ηλεκτρονική ταυτότητα δεν θα είναι πραγματικά εθελοντική.

Ο νόμος επιτρέπει πρόσθετα τέλη για άτομα που θέλουν να συνεχίσουν να ασχολούνται με διοικητικές διαδικασίες σε αναλογική μορφή.

Όσοι δεν διαθέτουν smartphone – είτε από πεποίθηση, οικονομικούς λόγους είτε λόγω ηλικίας – βρίσκονται σε μειονεκτική θέση.

Αυτό παραβιάζει το δικαίωμα σε μια αναλογική ζωή και οδηγεί σε υφέρπουσα ψηφιακή επιβολή.

Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικά προβλήματα προστασίας δεδομένων. Κάθε φορά που χρησιμοποιείται το e-ID, δημιουργούνται προσωπικά δεδομένα – συμπεριλαμβανομένων ονομάτων, ημερομηνιών γέννησης, αριθμών AHV (ασφάλιση γήρατος και επιζώντων) ή ακόμη και βιομετρικών εικόνων προσώπου. Αυτές οι πληροφορίες θα διαχειρίζονται από ιδιωτικούς παρόχους – γεγονός που συνιστά μια πύλη για χάκερ, διαρροές δεδομένων και εμπορική εκμετάλλευση. Οι ειδικοί ασφάλειας πληροφορικής προειδοποιούν ήδη για τη μανία συλλογής και τα ανεπαρκή προστατευτικά μέτρα.

Οι υποσχέσεις του κράτους δεν είναι καθόλου πειστικές. Η ηλεκτρονική ταυτότητα πωλείται ως κλειδί για ασφαλείς διαδικτυακές υπηρεσίες. Αλλά τέτοιες συνδέσεις υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό: η AGOV και άλλες επαληθευμένες πλατφόρμες προσφέρουν έλεγχο ταυτότητας δύο παραγόντων και περισσότερη προστασία από την προγραμματισμένη ηλεκτρονική ταυτότητα – και χωρίς κίνδυνο επιτήρησης. Επομένως, η ηλεκτρονική ταυτότητα δεν είναι καθόλου απαραίτητη.

Συνεπώς, θα πρέπει να γίνεται για κάτι άλλο: Οι συζητήσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σχετικά με την υποχρεωτική ηλεκτρονική ταυτότητα για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την επαλήθευση της ηλικίας κατά την πρόσβαση σε πληροφορίες. Αυτό απειλεί ένα σύστημα στο οποίο ενημερώνονται μόνο όσοι αυτοπροσδιορίζονται ηλεκτρονικά – ένα βήμα προς τον ψηφιακό έλεγχο και τον έλεγχο της γνώμης.

Μακροπρόθεσμα, η υποδομή που δημιουργείται από την ηλεκτρονική ταυτότητα μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης – συγκρίσιμο με την Κίνα.

Ακόμη και αν αυτό δεν σχεδιάζεται, οι νόμοι μπορούν να προσαρμοστούν. Εκείνοι που παραμένουν σιωπηλοί σήμερα θα ανοίξουν κερκόπορτες αύριο που δεν μπορούν ποτέ να κλείσουν ξανά.

Το δημοψήφισμα της 28ης Σεπτεμβρίου δεν αφορά την τεχνολογία ή την άνεση – αλλά την ελευθερία μας, την ιδιωτικότητά μας και την ακεραιότητα της δημοκρατίας μας.

Η τελευταία έρευνα της Tamedia δείχνει ότι οι υποστηρικτές του νόμου για την ηλεκτρονική ταυτότητα είναι επί του παρόντος σχετικά μικροί.

Αυτό δείχνει ότι αν είναι δυνατή η κινητοποίηση τις επόμενες εβδομάδες, η παλίρροια μπορεί να αντιστραφεί και το νομοσχέδιο να απορριφθεί.

Και τότε πρέπει να απαιτηθεί από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, την ελβετική εθνική κυβέρνηση, να μην υπάρξει τρίτη προσπάθεια.

Έχουμε ήδη αναφερθεί σε αυτό το νομοσχέδιο εδώ, εδώ και εδώ.