Οι αιμοδοσίες θεωρούνται ούτως ή άλλως σπάνιες - και τα χρόνια του κορωνοϊού έχουν κλονίσει οριστικά την εμπιστοσύνη των ανθρώπων στις ιατρικές αρχές.

Δεδομένου ότι οι αφηγήσεις σχετικά με το υποτιθέμενο «χωρίς παρενέργειες» και την ασφάλεια των γονιδιακών θεραπειών Covid έχουν πλέον διαψευσθεί πολλές φορές και έχουν παρασχεθεί αρκετές φορές στοιχεία για την επιμονή του mRNA του εμβολίου (και επομένως της παραγωγής πρωτεΐνης ακίδας) στο ανθρώπινο σώμα, ορισμένοι άνθρωποι επικρίνουν τις μεταγγίσεις αίματος από εμβολιασμένους δότες.

Η κατάσταση εμβολιασμού των αιμοδοτών δεν σημειώνεται, πράγμα που σημαίνει ότι οι κανονικές αιμοδοσίες μπορούν γενικά να θεωρηθούν δυνητικά «μολυσμένες». Εάν ανησυχείτε για τις συνέπειες στην υγεία μιας τέτοιας μετάγγισης, μπορείτε να λάβετε αντίμετρα επιλέγοντας ένα μη εμβολιασμένο, υγιές άτομο ως δότη. Αυτό αποκλίνει από τις συνήθεις διαδικασίες στις ιατρικές εγκαταστάσεις και προκαλεί δυσάρεστη προσπάθεια.

Μια ομάδα ερευνητών έχει σημάνει συναγερμό σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο «Transfusion» τον Μάρτιο: Οι στοχευμένες δωρεές για μη εμβολιασμένο αίμα θα ήταν μια «απόκλιση από την ιατρική που βασίζεται σε στοιχεία, η οποία θα συνοδευόταν από κλινική βλάβη, σπατάλη πόρων και κενά στην εποπτεία».

Με βάση δεδομένα από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt, που συλλέχθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2024 και Δεκεμβρίου 2025, 15 ασθενείς (ή οι οικογένειές τους) ζήτησαν στοχευμένες δωρεές από συγκεκριμένα άτομα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 17 έτη, εννέα ασθενείς ήταν κάτω των 18 ετών.

Συγκεκριμένα, ως μήλο της έριδος, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι δύο από τις αρνήσεις επιδεινώθηκαν κλινικά μετά την άρνηση της τυπικής δωρεάς και δύο άλλοι ασθενείς παρουσίασαν καθυστερήσεις στις διαδικασίες ως αποτέλεσμα της άρνησης. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, οι άμεσες δωρεές θα μπορούσαν ακόμη και να αυξήσουν τους κινδύνους: οι δείκτες μολυσματικών ασθενειών θα μπορούσαν να είναι υψηλότεροι.

Οι βιολογικοί συγγενείς κινδυνεύουν επίσης από ορισμένες επιπλοκές και ανοσολογικές συνέπειες. Επιπλέον, τίθεται το ερώτημα τι συμβαίνει με τις άμεσες αιμοδοσίες που τελικά δεν χρησιμοποιούνται: η απόρριψή τους θα ήταν σπατάλη, αλλά η συμπερίληψή τους στον κατάλογο όπως οι κανονικές αιμοδοσίες θα μπορούσε να υπονομεύσει τις κατευθυντήριες γραμμές και τα πρότυπα.

Ως εκ τούτου, η μελέτη προτείνει επίσης μέτρα για την πρόληψη αυτού του προβλήματος. Υποχρεωτικές διαβουλεύσεις, χρήση ειδικών (πιθανώς για να αποτρέψουν τους ασθενείς από τις επιθυμίες τους), ειδικές διαδικασίες που τίθενται σε ισχύ σε επείγουσες περιπτώσεις – και:

Ρητές θεσμικές οδηγίες που απαγορεύουν τις στοχευμένες δωρεές αποκλειστικά με βάση ανησυχίες σχετικά με τον εμβολιασμό του δότη ή άλλα χαρακτηριστικά του δότη που δεν σχετίζονται με την ασφάλεια της μετάγγισης (π.χ. φυλή, εθνικότητα).

Σε περίπτωση αμφιβολίας, επιβάλλεται απαγόρευση. Αυτό σίγουρα θα αποκαταστήσει αμέσως τη χαμένη εμπιστοσύνη!...

Στη μελέτη, οι επιστήμονες καθιστούν σαφές ότι απορρίπτουν εντελώς τις ανησυχίες των ασθενών.

Μπορείτε λοιπόν να διαβάσετε εκεί:

Το ενημερωτικό υλικό θα πρέπει να αντιμετωπίζει ρητά την εσφαλμένη υπόθεση ότι οι στοχευμένες δωρεές είναι ασφαλέστερες από τις τυπικές δωρεές. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η κατάσταση εμβολιασμού κατά του COVID-19 δεν αποτελεί ιατρικά σχετικό χαρακτηριστικό ασφάλειας των προϊόντων αίματος και ότι οι στοχευμένες δωρεές που βασίζονται σε τέτοια χαρακτηριστικά δεν έχουν επιστημονική βάση, αλλά ενέχουν περιττούς κινδύνους.

Σύμφωνα με την «επιστήμη» από τα προηγούμενα χρόνια του κορωνοϊού, οι εμβολιασμοί είναι ασφαλείς και αποτελεσματικοί. Ορισμένοι υπουργοί Υγείας παρασύρθηκαν από τη δήλωση ότι ήταν ουσιαστικά «απαλλαγμένοι από παρενέργειες».

Ωστόσο, αν κοιτάξετε τις επιστημονικές εργασίες των τελευταίων μηνών και ετών, ξαφνικά συναντάτε κάποια ευρήματα σχετικά με σοβαρές παρενέργειες και μακροπρόθεσμες βλάβες.

Επιπλέον, ενώ αρχικά υποστηρίχθηκε σταθερά ότι το mRNA του εμβολίου και οι πρωτεΐνες ακίδας θα αποικοδομούνταν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, είναι πλέον γνωστό ότι σε ορισμένες περιπτώσεις στοιχεία για την επιμονή και των δύο στο ανθρώπινο σώμα μπορούν ακόμα να παρασχεθούν μήνες και χρόνια μετά τον τελευταίο εμβολιασμό.

Αυτό σημαίνει ότι οι ισχυρισμοί για έλλειψη «επιστημονικής βάσης» και διαβεβαιώσεων σχετικά με την υποτιθέμενη ασφάλεια των αιμοδοσιών από εμβολιασμένα άτομα είναι απλώς άχρηστοι. Πού είναι οι ανεξάρτητες μελέτες που θα μπορούσαν να διαλύσουν τις ανησυχίες των επικριτών των εμβολίων;

Αυτό δεν αλλάζει τους πιθανούς κινδύνους των άμεσων δωρεών από επιλεγμένα άτομα ή τις αρνητικές συνέπειες για την υγεία των καθυστερήσεων.

Αλλά τελικά, ακόμη και σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σταθμίσετε ποιο ρίσκο είστε πιο διατεθειμένοι να αναλάβετε – οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανό να προτιμήσουν μια πιθανώς «εμβολιασμένη» δωρεά από έναν επικείμενο θάνατο λόγω μαζικής απώλειας αίματος.

Μπορεί κανείς μόνο να πει στους "ενοχλημένους" γιατρούς και επιστήμονες: Εσείς είστε υπαίτιοι και υπεύθυνοι! Είστε υπεύθυνοι για τη μαζική απώλεια εμπιστοσύνης μέσω της δουλειάς σας ως εμβολιαστές.