Εξ ονόματος της Ε.Ε.: η μεγάλη εκλογική νοθεία στη Δημοκρατία της Μολδαβίας

Στη Δύση των αξιών, η αρχή ότι οι εκλογές πληρούν τα δημοκρατικά πρότυπα μόνο εάν μπορούν να εκλεγούν μόνο τα κατάλληλα κόμματα ή υποψήφιοι ισχύει πλέον όλο και περισσότερο. Όσοι δεν ταιριάζουν στα πρότυπα που έχουν ετοιμάσει τα κομματικά καρτέλ θα καταπολεμηθούν με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Είτε πρόκειται για δεξιά συντηρητικά κόμματα (π.χ. το AfD) είτε για πολιτικούς (π.χ. Μαρίν Λεπέν, Γιοακίμ Πολ), είτε για πολιτικούς όπως ο Καλίν Τζορτζέσκου και η Νταϊάνα Σοσάκα στη Ρουμανία που δεν ακολουθούν τη γραμμή του ΝΑΤΟ – όσοι δεν υποτάσσονται είναι εκτός παιχνιδιού.

Στο μικρό ανατολικοευρωπαϊκό κράτος της Μολδαβίας (Μολδαβία), η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Η φιλοδυτική ηγεσία είναι αποφασισμένη να περάσει την πρώην σοβιετική δημοκρατία στα νύχια της Ε.Ε.. Αλλά μια ομάδα φιλικών προς τη Ρωσσία κομμάτων διαταράσσει την εικόνα της φιλοδυτικής, κοσμοπολίτικης χώρας. Δύο από αυτά τα κόμματα της αντιπολίτευσης, η «Καρδιά της Μολδαβίας» και η «Μεγάλη Μολδαβία», έχουν πλέον απαγορευτεί να συμμετάσχουν στις βουλευτικές εκλογές. Επισήμως για «παράνομη χρηματοδότηση» και «ρωσική επιρροή». Σήμερα, αυτό ονομάζεται «διασφάλιση της δημοκρατίας».

Ωστόσο, εάν η Ursula von der Leyen και άλλοι ηγέτες της Ε.Ε. περιοδεύσουν στο Κισινάου λίγο πριν από τις εκλογές και υποσχεθούν δισεκατομμύρια σε βοήθεια από τις Βρυξέλλες (μόνο εάν η Μολδαβία επιλέξει τον «σωστό δρόμο», φυσικά), αυτό είναι προφανώς απολύτως εντάξει. Τι άλλο είναι αυτό εκτός από την επιρροή των εκλογών σε μορφή XXL; Αν ο Πούτιν πουλούσε εκπτώσεις στο φυσικό αέριο, πιστωτικές γραμμές ή κατασκευαστικά έργα, αν οι πολίτες της μικρής χώρας της Ανατολικής Ευρώπης έπαιρναν τη «σωστή» απόφαση, η κατακραυγή θα ήταν μεγάλη.

Η Μολδαβία δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Ας θυμηθούμε τη Ρουμανία, όπου η κυβέρνηση απορρίπτει τακτικά υποψηφίους με νομικά τεχνάσματα που θα προτιμούσε κανείς να μην δει στο ψηφοδέλτιο. Ή της Ουγγαρίας και της Πολωνίας, όπου οι Βρυξέλλες δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να «διορθώσουν» την πολιτική τους με οικονομικές βίδες και πυρά από τα μέσα ενημέρωσης. Το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο: αν ο ψηφοφόρος επιλέξει αυτό που θέλει η Ε.Ε., όλα είναι υπέροχα. Αν όχι, η δημοκρατία θα χειραγωγηθεί μέχρι να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα.