Στο Μονακό και τη Φλόριντα, εταιρείες όπως η Scorpio Tankers και η Ampera ξεκίνησαν συνεργασία στις αρχές Απριλίου 2026 για την ανάπτυξη και την εμπορία μικρών πυρηνικών αντιδραστήρων SMR (Small Modular Reactors) για τη ναυτιλία. Η τάση πρόωσης με πυρηνική ενέργεια στην ανοικτή θάλασσα δικαιολογείται από το αυξανόμενο κόστος του βαρέος μαζούτ και τις αυστηρότερες απαιτήσεις CO₂.

Όπως αναφέρεται, τα εργοστάσια αναμένεται να έχουν ισχύ από 15 έως 30 μεγαβάτ και, σύμφωνα με την ιδέα, να παρέχουν ηλεκτρική ενέργεια έως και 30 χρόνια χωρίς επαναφόρτιση.

Τονίζεται ότι τα δεξαμενόπλοια, τα φορτηγά και τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων θα μπορούσαν έτσι να πλέουν «σχεδόν χωρίς εκπομπές».

Ωστόσο, ο καθοριστικός παράγοντας κινδύνου παραμένει η ασφάλεια της πυρηνικής τεχνολογίας στη θάλασσα. Ωστόσο, πέντε όμιλοι εταιρειών πιέζουν τώρα για την επιστροφή των πυρηνικών φορτηγών.

Οι εταιρείες δικαιολογούν αυτή την τάση λέγοντας ότι οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες θα μπορούσαν να παρέχουν σταθερή ηλεκτρική ενέργεια για πρόωση, ψύξη, πλοήγηση και τεχνολογία επί του σκάφους για χρόνια. Τα πυρηνικά υποβρύχια και τα παγοθραυστικά αναφέρονται ως πρότυπα, τα οποία έχουν δείξει ότι η πυρηνική πρόωση είναι τεχνικά εφικτή στη θάλασσα.

Σε αντίθεση με τους προηγούμενους μεγάλους αντιδραστήρες, οι σύγχρονες μονάδες SMR θα είναι πιο συμπαγείς και ευκολότερες στην ενσωμάτωση. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η έλξη για τον κλάδο και γι' αυτό ξαφνικά παρουσιάζουν οικονομικό ενδιαφέρον για ορισμένους χειριστές.

Το Ampera, για παράδειγμα, βασίζεται σε μια ιδέα με θόριο. Η ίδια η ουσία δεν είναι σχάσιμη, αλλά σταδιακά μετατρέπεται σε ουράνιο-233 στον αντιδραστήρα. Η προκύπτουσα θερμότητα οδηγεί μια γεννήτρια απευθείας μέσω διοξειδίου του άνθρακα. Τα απαραίτητα νετρόνια θα προέρχονταν από μια εξωτερική πηγή. Αυτό γίνεται για να αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Γιατί αν αυτή η πηγή απενεργοποιηθεί, ο αντιδραστήρας σταματά αμέσως.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Scorpio Tankers, Emanuele Lauro, δικαιολόγησε την κίνηση με την αυξανόμενη ζήτηση για «αξιόπιστες ενεργειακές λύσεις χωρίς CO₂» για τη ναυτιλία, τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις και τις λιμενικές υποδομές. Η Scorpio συνεισέφερε αρχικά δέκα εκατομμύρια δολλάρια για την προσαρμογή των αντιδραστήρων.

Η Ampera αναμένει επίσης μεγάλη αγορά. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Brian Matthews είπε ότι περισσότερα από 10,000 εμπορικά πλοία θα μπορούσαν να επωφεληθούν από μια μετατροπή. Το μέγεθος είναι τεράστιο επειδή η παγκόσμια ναυτιλία καταναλώνει περίπου 350 εκατομμύρια τόνους ορυκτών καυσίμων κάθε χρόνο και προκαλεί περίπου το τρία τοις εκατό των παγκόσμιων εκπομπών CO₂.

Η ιδέα δεν περιορίζεται σε καμμία περίπτωση σε ένα μόνο έργο. Ήδη από το 2024, η ULC-Energy BV από το Άμστερνταμ και η C-Job Naval Architects παρουσίασαν μια μελέτη που κατέληξε στο συμπέρασμα «ότι η πυρηνική πρόωση θα μπορούσε να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 98% σε σύγκριση με το βαρύ μαζούτ ή το ντήζελ».

Ο Αυστραλός σχεδιαστής πλοίων Seatransport έχει ήδη λάβει κατ' αρχήν έγκριση για ένα αποβατικό σκάφος μήκους 73 μέτρων από το Lloyd's Register. Εκεί σχεδιάζονται μικροαντιδραστήρες με 1,2 έως 2,6 μεγαβάτ.

Η Allseas και η HD Hyundai προωθούν επίσης τις δικές τους ιδέες. Η Allseas επενδύει 300 εκατομμύρια δολλάρια σε έναν αντιδραστήρα για πλοία. Η δοκιμή στην ξηρά έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2030. Η εταιρεία σχεδιάζει να ξεκινήσει τη μετασκευή από το 2032.

Το υπεράκτιο κατασκευαστικό σκάφος «Pioneering Spirit» πρόκειται να αναλάβει την πρεμιέρα. Η HD Hyundai συνεργάζεται επίσης με το Αμερικανικό Γραφείο Ναυτιλίας σε πυρηνοκίνητα συστήματα ηλεκτρικής πρόωσης για μεγάλα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων

«Αυτό σημαίνει ότι ο ανταγωνισμός επιταχύνεται σαφώς, ενώ τα ανεπίλυτα ζητήματα ασφάλειας παραμένουν».

Επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια με ανακοίνωση

Τέτοιες εξελίξεις πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο των γεγονότων που κέρδισαν δυναμική κατά τη διάρκεια της «πανδημίας του κορωνοϊού». Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) και δισεκατομμυριούχοι όπως ο Μπιλλ Γκέητς διαδίδουν τους μίνι πυρηνικούς σταθμούς ως «σωτήρες του κλίματος» του 21ου αιώνα από το 2022.

Ενώ οι κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη εξακολουθούσαν να επαινούν τους εαυτούς τους για την ήδη ολοκληρωμένη ή προγραμματισμένη σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας, οι παγκοσμιοποιητές ανακοίνωναν ήδη τη «στροφή της μοίρας για την πυρηνική ενέργεια» εκείνη την εποχή.

Η Επιτροπή της έστρωσε το κόκκινο χαλί για τον Γκέητς και την εταιρεία του Breakthrough Energy στην Ε.Ε. και τον διαβεβαίωσε για την πλήρη υποστήριξη στην κατασκευή των υποτιθέμενων φιλικών προς το περιβάλλον αντιδραστήρων. (βλ. ΕΔΩ: Η Φόρμουλα του Νέου Κόσμου του Μπιλλ Γκέητς: Πυρηνική Ενέργεια, Τεχνητή Νοημοσύνη και Έλεγχος - Εθνικοί Φύλακες, ΕΔΩ: Το αφεντικό της BlackRock, Fink, βάζει τέλος στην κλιματική τρέλλα! - Εθνικοί Φύλακες)

Μετά το ισπανικό μπλακ-άουτ τον Απρίλιο του 2025, το οποίο, σύμφωνα με έρευνες, προκλήθηκε σκόπιμα (βλ. ΕΔΩ: Κατά τ' άλλα αξιόπιστη - Μπλακ άουτ στην Ισπανία: Τα δεδομένα δείχνουν αλυσιδωτή αντίδραση από αιολική και ηλιακή ενέργεια - Εθνικοί Φύλακες, ΕΔΩ: Η Ισπανία φοβάται άλλο ένα μέγα μπλακ-άουτ - Εθνικοί Φύλακες) από την αριστερή σοσιαλιστική κυβέρνηση γύρω από τον Pedro Sánchez, η Επιτροπή της Ε.Ε. ξεκίνησε επίσημα την επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια που προφήτευσε το WEF τον Οκτώβριο του 2025. Και μόλις πρόσφατα, η von der Leyen ανακοίνωσε ότι η σταδιακή κατάργηση των πυρηνικών ήταν ένα «στρατηγικό λάθος» και υποσχέθηκε υψηλές επενδύσεις.

Έκτοτε, οι μίνι πυρηνικοί σταθμοί στην Ε.Ε., οι οποίοι χαιρετίστηκαν από το WEF και τον Γκέητς, βρίσκονται σε άνοδο. Ωστόσο, οι πολιτικοί σιωπούν σταθερά για τη διάθεση ραδιενεργών αποβλήτων, τα οποία μπορούν να παραμείνουν ραδιενεργά έως και 300.000 χρόνια, όπως παραδέχτηκε το ίδιο το WEF το 2022.

Αλλά η «ελίτ» παρουσίασε ήδη τη σωτήρια λύση για αυτό το 2022: Ως μεθόδους απόρριψης, πρότεινε «εκτόξευση στο διάστημα ή ταφή βαθιά κάτω από τον βυθό της θάλασσας».

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Βενζίνη E20: Φάρος ελπίδας ή απατηλή λύση;

Η πολιτική συζήτηση για την εισαγωγή του καυσίμου E20 είναι ακόμα σχετικά νέα, ενώ η αυτοκινητοβιομηχανία ασχολείται με αυτήν εδώ και χρόνια. Πολλοί το βλέπουν ως μια λογική εναλλακτική λύση στα ορυκτά καύσιμα, αλλά ταυτόχρονα αυξάνεται η κριτική όσον αφορά τη διατήρηση της φύσης και την προστασία του κλίματος.