Για τα Ηνωμένα Έθνη, η «παραπληροφόρηση και παραπλάνηση» θεωρείται μία από τις πιο σοβαρές απειλές για τον κόσμο. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας πρώτης «παγκόσμιας έκθεσης κινδύνου» που μόλις δημοσιεύθηκε. Ανακοινώνει μια νέα ομάδα εργασίας που συνιστά ένα αυστηρό δίκτυο ελέγχου που πρέπει να τοποθετηθεί μέσω του Διαδικτύου.
Η ομάδα εργασίας θα ασχοληθεί με το πώς οι δυσάρεστες αφηγήσεις, οι ακατάλληλες θέσεις και η κριτική απέναντι στον ΟΗΕ διαταράσσουν την εφαρμογή της Ατζέντας 2030 – και πώς μπορούν να απομονωθούν.
«Αντί να προωθεί τον ανοιχτό διάλογο ή τη διαφάνεια, ο οργανισμός βασίζεται στον έλεγχο των πληροφοριών που είναι ορατές και ακουστικές.
Αν και η γλώσσα που χρησιμοποιείται στοχεύει στο καλό του κοινού, η πραγματική εστίαση είναι στην προστασία της ατζέντας του ΟΗΕ από παρεμβάσεις», αναλύει ένας ακτιβιστής την έκθεση.
Η έκθεση υποστηρίζει τη λήψη συντονισμένων κυβερνητικών «μέτρων» με έναν ευρύ συνασπισμό κρατών, ΜΚΟ, εταιρειών και άλλων ομάδων για τη διαχείριση των «κινδύνων».
Ωστόσο, μέσα σε όλο αυτό λείπει η δέσμευση για την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, ένα θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα.
Αντ’ αυτού, η ομάδα εργασίας θα αξιολογήσει πώς η λεγόμενη παραπληροφόρηση και παραπλάνηση επηρεάζει την ικανότητα του ΟΗΕ να επιτύχει τους στόχους του. «Η έκθεση δεν περιγράφει πώς αυτό θα ωφελήσει το κοινό ή θα ενισχύσει τις δημοκρατικές αξίες. Αντ’ αυτού, η αποστολή της ομάδας είναι να προστατεύσει τις επιχειρήσεις του ΟΗΕ από τη διακοπή, ειδικά όσον αφορά τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs). Οι SDGs, οι οποίοι αποτελούν τη βάση της Ατζέντας 2030, καλύπτουν σχεδόν όλες τις πτυχές της διακυβέρνησης και της ανάπτυξης, από το κλίμα έως την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη», γράφει το Reclaim the Net σχετικά με την πρωτοβουλία του ΟΗΕ.
Το 2023, ο ΟΗΕ δημοσίευσε έναν «εθελοντικό κώδικα δεοντολογίας» για την ακεραιότητα των πληροφοριών στις ψηφιακές πλατφόρμες. Αυτός ο κώδικας έχει ήδη προχωρήσει σε παρόμοια κατεύθυνση. Κάλεσε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων κυβερνήσεων, εταιρειών τεχνολογίας, ειδησεογραφικών οργανισμών και διαφημιστών, να συνεργαστούν για την καταστολή του περιεχομένου.
Εκείνη την εποχή, παρουσιάστηκαν επίσης μέθοδοι για την επίτευξη αυτού του στόχου: αυστηρότεροι αλγοριθμικοί έλεγχοι, καμμία διαφήμιση για περιεχόμενο που δεν είναι “ασφαλές” και μεγάλης κλίμακας προγράμματα ελέγχου γεγονότων.