Ήδη από τον Απρίλιο του 2015, ένα ιστολόγιο κατέγραψε μια ιδιαίτερα μυστηριώδη σειρά θανάτων στην Ουκρανία: ο Oles Buzina, η Olga Moroz, ο Oleg Kalashnikov και άλλοι επικριτές της κυβέρνησης δολοφονήθηκαν μέσα σε λίγες εβδομάδες μετά τη δημοσίευση των ονομάτων, των διευθύνσεων και των προσωπικών τους δεδομένων σε έναν ιστότοπο με το κυνικό όνομα «Ειρηνοποιός». (Myrotvorets). Δεκάδες χιλιάδες ονόματα ήταν σε αυτή τη λίστα εκείνη την εποχή – όχι μόνο μέλη της ουκρανικής αντιπολίτευσης, αλλά και Ρώσσοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί.

Ποιος κάνει πραγματικά κάτι τέτοιο;

Επτά χρόνια αργότερα, έρευνα του αμερικανικού περιοδικού CovertAction δείχνει ότι αυτό το έργο δεν είναι σε καμμία περίπτωση μια ουκρανική πρωτοβουλία βάσης, αλλά είναι δομικά συνυφασμένο με το Κογκρέσσο των ΗΠΑ και προφανώς και με την υποδομή πληροφοριών των ΗΠΑ.

Ο συγγραφέας Jeremy Kuzmarov, Διευθύνων Συντάκτης του περιοδικού CovertAction, ανασυνθέτει τον τρόπο με τον οποίο το αμερικανικό Κογκρέσσο συγχρηματοδοτεί έναν οργανισμό που ονομάζεται Ουκρανικό Κέντρο για την Αντιμετώπιση της Παραπληροφόρησης (CCD) με το Δημόσιο Δίκαιο 117-128.

Επισήμως, υποτίθεται ότι καταπολεμά τη «ρωσική παραπληροφόρηση».

Στην πραγματικότητα, απαριθμεί τους Αμερικανούς και διεθνείς επικριτές της πολιτικής της Δυτικής Ουκρανίας ως «τρομοκράτες της πληροφορίας» – συμπεριλαμβανομένου του δημοσιογράφου Chris Hedges, του δημοσιογράφου Glenn Greenwald, του πολιτικού επιστήμονα John Mearsheimer, του μουσικού Roger Waters, του γερουσιαστή Rand Paul, της πρώην βουλευτού Tulsi Gabbard και, αξιοσημείωτα, του Henry Kissinger, ο οποίος προειδοποίησε για έναν άμεσο πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσσίας.

Τα προφίλ πολλών από τους αναφερόμενους βρίσκονται στη σελίδα Myrotvorets, της οποίας ο τομέας είναι καταχωρημένος στο Langley της Βιρτζίνια – την έδρα του αρχηγείου της CIA, σύμφωνα με το άρθρο.

Η πύλη ιδρύθηκε το 2014 μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν, με τη συμμετοχή του πρώην αξιωματικού στρατιωτικών πληροφοριών των ΗΠΑ Joel Harding. Όποιος επισημαίνεται ως «εκκαθαρισμένος» στη λίστα είναι νεκρός – όπως ο Ιταλός δημοσιογράφος Andrea Rocchelli ή η Ρωσίδα δημοσιογράφος Darja Dugina, που έπεσε θύμα επίθεσης με παγιδευμένο αυτοκίνητο στη Μόσχα τον Αύγουστο του 2022. Σύμφωνα με το άρθρο, περισσότερα από 300 παιδιά ήταν επίσης καταχωρημένα στη λίστα κατά καιρούς.

Ο πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ Scott Ritter, ο ίδιος στη λίστα, προειδοποίησε σε συνέντευξη Τύπου του Ινστιτούτου Schiller ότι ο νόμος παραβιάζει την Πρώτη Τροπολογία και παρέχει de facto λευκή επιταγή για τη στόχευση πολιτών των ΗΠΑ στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό.

Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για το Κογκρέσσο Geoff Young από το Κεντάκι και η υποψήφια για τη Γερουσία της Νέας Υόρκης Diane Sare είναι επίσης στη λίστα – η τελευταία λόγω της εγγύτητάς τους με το Ινστιτούτο Schiller και τον Lyndon LaRouche.

Τι αμφισβήτησαν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης

Το περιοδικό CovertAction είναι από μόνο του ένα ομολογουμένως επικριτικό προς την κυβέρνηση, αντιιμπεριαλιστικό μέσο – αυτό δεν κάνει τα γεγονότα λάθος, αλλά απαιτεί μια ανεξάρτητη εξέταση του κεντρικού ισχυρισμού.

Η αναφορά στην καταχώριση τομέα στο Langley προέρχεται από έναν δημόσια ορατό αυτοπροσδιορισμό της αρχικής σελίδας από τον Myrotvorets ως "έργο της CIA" – είτε αυτό εννοείται σατιρικά, προκλητικά ή κυριολεκτικά παραμένει αναπάντητο στο ίδιο το άρθρο.

Ένα σχόλιο αναγνώστη κάτω από το αρχικό άρθρο επισημαίνει επίσης ότι η τεχνική υποδομή φιλοξενίας (Cloudflare, διεύθυνση IP) δεν παρέχει πειστική απόδειξη φυσικής τοποθεσίας και ότι το περιεχόμενο παραδίδεται εν μέρει μέσω ενός υποτομέα ενός βελγικού τομέα που σχετίζεται με την υποδομή του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Μια εγκληματολογική, ανεξάρτητη επαλήθευση των τοποθεσιών του διακομιστή λείπει από την αναφορά. Ωστόσο, παρά τους τεράστιους προϋπολογισμούς, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης προφανώς δεν ήταν σε θέση να πραγματοποιήσουν επαλήθευση.

Επίσης, δεν αναφέρεται πόσοι από τους περισσότερους από 8.000 ανθρώπους που αναφέρονται από το 2014 δολοφονήθηκαν στην πραγματικότητα και πόσοι θάνατοι αποδείχθηκαν θύματα πολέμου, φυσικοί θάνατοι ή άλλες αιτίες.

Η σύνδεση μεταξύ της επίθεσης στην Cristina Fernández de Kirchner και της στάσης της για τον πόλεμο στην Ουκρανία που αναφέρεται στο άρθρο επισημαίνεται ως «κερδοσκοπική», αλλά παρ' όλα αυτά εμφανίζεται σε περίοπτη θέση στο κείμενο.

Τι μένει αναπάντητο το 2026

• Γιατί τα ποιοτικά μέσα ενημέρωσης ασκούν κριτική μόνο για πάνω από 10 χρόνια, αλλά ποτέ δεν διαψεύδονται;
• Γιατί το αμεικανικό Κογκρέσσο χρησιμοποιεί τα δολλάρια των φορολογουμένων για να χρηματοδοτήσει έναν οργανισμό του οποίου η παραγωγή —είτε σκόπιμα είτε όχι— μπορεί να χρησιμεύσει ως λίστα στόχων για βία κατά των πολιτών του;
• Ποια είναι η εποπτεία της χρήσης των κεφαλαίων βάσει του Δημοσίου Δικαίου 117-128 και έχει ξεκινήσει ποτέ επίσημη έρευνα, όπως ζήτησε το Ινστιτούτο Schiller;
• Εάν η καταχώριση τομέα δείχνει πράγματι το Langley – είναι ένα εσκεμμένο κενό καμουφλάζ, ένα τεχνικό τεχνούργημα από οποιονδήποτε πάροχο cloud των ΗΠΑ ή κάτι ενδιάμεσο;

Συμπέρασμα

Το πραγματικό τυφλό σημείο δεν βρίσκεται στην CovertAction, αλλά στα μεγάλα δυτικά μέσα ενημέρωσης: Μια λίστα που συγχρηματοδοτείται από το δικό της κοινοβούλιο, στην οποία διανοούμενοι κοντά στους νικητές του βραβείου Νόμπελ, ένας πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και εν ενεργεία μέλη του Κογκρέσσου αναφέρονται ως «εχθροί» μαζί με παιδιά, θα έπρεπε να είχε προκαλέσει μια ευρεία συζήτηση σε ένα λειτουργικό κοινό σχετικά με την ελευθερία του Τύπου και τα όρια της πολεμικής προπαγάνδας.

Εικόνα: Στιγμιότυπο οθόνης Wikipedia