Πέρασαν εξήντα πέντε χρόνια από τότε!
Ήμην μαθητής της α’ τάξεως του Φροντιστηρίου Τραπεζούντος.
Ετελείωσαν αι εξετάσεις και ευρισκόμην εις το χωριό μας, Κοινώνισσα των Σουρμένων.
Εις γειτονικόν μας αγρόκτημα αρρώστησεν ο μεγαλύτερος υιός του Κ. Καλαντίδου, νέος 30 ετών, εύρωστος, υγιέστατος και ακατάβλητος πεζοπόρος∙ έπαθεν από αφασίαν, με το βλέμμα απλανές, έχασε κάθε ενεργητικότητα και βούλησιν.
Ιατρός στο χωριό βέβαια δεν υπήρχε και η μητέρα του Ελέγκω, τύπος ανδρογυναίκας, απεφάσισε να τον πάγη στην Τραπεζούντα.
Επήρε κ’ εμένα μαζύ της ως γνώστην της πόλεως και διερμηνέα.
Ανεχωρήσαμεν πολύ πρωΐ απ’ τα Σούρμενα και το απόγευμα είμεθα στην Τραπεζούντα. Απ’ την βάρκα κατ’ ευθείαν επήγαμεν εις το φαρμακείον του Σπαθάρου.
Όλοι εκείνοι οι ιατροί προσεκτικά εξήτασαν τον ασθενή και στο τέλος μ’ εκάλεσε ο Σπαθάρος και με πολλήν σοβαρότητα μου είπε να μεταδώσω εις την μητέρα του ασθενούς, ότι όλοι τους συμφωνούν πως ο υιός της δεν θα ζήση πολύ, και θα κάμη καλά να επιστρέψη αμέσως στο χωριό της.
Τα λόγια του ιατρού τα κατάλαβε η γρηούλα και με ύφος οργίλον του απήντησε: «Εγώ εξέρω και άλλον γιατρόν, πρώτα θα πάω σ’ εκείνον και ύστερα θα γυρίζω ‘ς σο χωρίον!»
Εννοούσε την Παναγία του Σουμελά.
Εκεί αι τρεις λειτουργίαι, αι προσευχαί, αι νηστείαι, τα δάκρυα της στοργικής μάνας έκαμαν το θαύμα. Την τέταρτην ημέραν απ’ το πρωί, ο ασθενής ήρχισε να ερωτά την μητέρα του «πού ευρισκόμεθα, πού είνε η Ανθή (η σύζυγός του), πού είνε τα δύο αγόρια του».
Μετά το τέλος της Παρακλήσεως, ο ασθενής εζήτησε τροφήν, έφαγε μόνος του και κατόπιν έπεσεν εις ληθαργικόν ύπνον, ο οποίος διήρκεσε 14 ώρας. Εμείναμεν ακόμα τρεις ημέρας, με αυξάνουσαν βελτίωσιν της καταστάσεως του ασθενούς μας και την ογδόην ανεχωρήσαμεν.
Τη παρακλήσει της γρηάς οι αγωγιάται, οι οποίοι έμαθαν το θαύμα, μας πήγαν κατ’ ευθείαν στον φαρμακείον του Σπαθάρου, όπου ο καταδικασμένος ασθενής ξεπέζευσε και εχαιρέτησε τον ιατρόν!
Απήντησεν αμέσως η μητέρα.
Αυτά τα ενθυμούμαι σαν να ήτανε χθες!
Άραγε πόσα θαύματα δεν θα εβλέπαμε κ’ εδώ, όλα αυτά τα χρόνια, αν οι πάσχοντες μπορούσαν να πάνε να προσκυνήσουν την Παναγία μας, όπως άλλοτε…