Στη Volkswagen, τα πράγματα φαίνονται πλέον εξαιρετικά ζοφερά χάρη στις «πράσινες» πολιτικές στη Γερμανία και την Ευρώπη.

Οι περικοπές θέσεων εργασίας θα είναι πιθανώς πολύ πιο εκτεταμένες από ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί, πολλά εργοστάσια πρόκειται να κλείσουν και οι θυγατρικές έχουν ήδη πωληθεί.

Η κατάσταση είναι πιθανώς πιο κρίσιμη από ό,τι πιστεύαμε μέχρι τώρα.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η μη ρεαλιστική πολιτική κάστα πίστευε στην πραγματικότητα ότι θα μπορούσε να πραγματοποιήσει μια «ανάκαμψη της ενέργειας και των μεταφορών» βασισμένη σε μια de facto πλήρη εξάρτηση από την Κίνα.

Αυτό συμβαίνει επειδή όλα τα σημαντικά εξαρτήματα όσον αφορά την τεχνολογία μπαταριών, τα φωτοβολταϊκά και την αιολική ενέργεια εξαρτώνται από το Μέσο Βασίλειο.

Οι κινέζοι κατασκευαστές μπορούν να παράγουν σχεδόν ασυναγώνιστα φθηνά, ενώ εκείνοι στην Ευρώπη χάνουν την ανταγωνιστικότητά τους. Η ναυαρχίδα της αυτοκινητοβιομηχανίας της Γερμανίας – ο Όμιλος Volkswagen – το παρατηρεί επίσης.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, έως και 100.000 από τις περίπου 657.000 θέσεις εργασίας στη VW πρόκειται να περικοπούν παγκοσμίως. Η πλειοψηφία τους στη Γερμανία. Πριν από λίγους μήνες, γινόταν ακόμη λόγος για περίπου 50,000 απολύσεις.

Συζητείται επίσης το κλείσιμο τεσσάρων γερμανικών εργοστασίων. Αυτό θα επηρεάσει τα εργοστάσια της VW στο Ανόβερο, το Zwickau και το Emden, καθώς και το εργοστάσιο της Audi στο Neckarsulm.

Ωστόσο, οι περικοπές θέσεων εργασίας στη Γερμανία είναι πιθανό να είναι δύσκολο να εφαρμοστούν ενόψει των διαπραγματευόμενων εγγυήσεων θέσεων εργασίας έως το 2030 (VW) και το 2033 (Audi).

Επιπλέον, υπάρχει η μερική πώληση θυγατρικών. Για παράδειγμα, ο αμερικανικός χρηματοοικονομικός επενδυτής Bain Capital εξαγόρασε το 51% της θυγατρικής της VW, Everllence, για 7,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Το υπόλοιπο 49% παραμένει – τουλάχιστον προς το παρόν – ακόμα στην ιδιοκτησία της Volkswagen.

Η εταιρεία, η οποία παλαιότερα ονομαζόταν MAN Energy Solutions και εξακολουθεί να είναι ο ηγέτης της παγκόσμιας αγοράς σε μεγάλους κινητήρες θαλάσσης, θα πωληθεί εν μέρει ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής θα μπορούσε επομένως να ανατεθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η εταιρεία εξακολουθεί να βασίζεται σε κινητήρες στερεού ντήζελ για τα πλοία.

Αλλά η εταιρεία χρειάζεται νέα χρήματα για να προχωρήσει στην ηλεκτροκίνηση, η οποία επιβάλλεται από την πολιτική και είναι εξαιρετικά δαπανηρή όσον αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη, αν και απλά δεν είναι ανταγωνιστική στην Ευρώπη ενόψει του κινεζικού ανταγωνισμού χαμηλού κόστους.

Ταυτόχρονα, η στρατηγική της «Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας» διασφαλίζει ότι η σύγχρονη τεχνολογία κινητήρων εσωτερικής καύσης θεωρείται μοντέλο που έχει καταργηθεί και ότι οι άνθρωποι βρίσκονται στο έλεος των Κινέζων καλώς ή κακώς.

Η Volkswagen δεν είναι η μόνη εταιρεία στη Γερμανία και την Ευρώπη που παλεύει με αυτές τις δυσκολίες.

Και αυτό μόνο επειδή τόσα χρόνια η ανώτατη διοίκηση των εταιρειών ήταν γεμάτη με καιροσκόπους που υποτάχθηκαν ευσυνείδητα στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές, αν και θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι αυτή η στρατηγική ήταν εντελώς αυτοκτονική για τις εταιρείες.