Είναι ένα γενικό σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο: Είτε πρόκειται για το «σύστημα επαλήθευσης ηλικίας της Ε.Ε.», την αμφιλεγόμενη ψηφιακή ταυτότητα ή το διαβατήριο υγείας σε επίπεδο Ε.Ε. – οι Βρυξέλλες θέλουν να μάθουν τα πάντα για εμάς.

Εμείς οι πολίτες πρέπει να γίνουμε διαφανείς και διάτρητοι. Η Ε.Ε. υπόσχεται πάντα πιστά: «Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή μαζί μας!» Αλλά αυτό είναι ένα ξεκάθαρο ψέμμα. Γιατί το μόνο σίγουρο σε αυτή την Ε.Ε. είναι η ανάγκη για πλήρη επιτήρηση.

Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην περίπτωση της ευρωπαϊκής υπεραστυνομικής υπηρεσίας Europol. Στην πραγματικότητα, θα πίστευε κανείς, η εκτελεστική εξουσία θα πρέπει να είναι ένα προπύργιο κατά της κλοπής και της κακής χρήσης δεδομένων.

Όμως, ενώ η υπηρεσία προστασίας των συνόρων της Ε.Ε. Frontex αποκρύπτει σημαντικά δεδομένα λαθρεμπορίου για «λόγους προστασίας δεδομένων» (βλ. Η Ε.Ε. αποκρύπτει απόρρητα δεδομένα λαθρεμπορίου από την αστυνομία - Εθνικοί Φύλακες), τυχόν αντίστοιχοι νόμοι μπορούν προφανώς να αγνοηθούν επιμελώς στο εσωτερικό.

Μια νέα αναφορά από το Computer Weekly διευκρινίζει τώρα την πλήρη έκταση της τρέλλας. Η Europol δεν προστατεύει τα δεδομένα μας – το αστυνομικό τμήμα τα συσσωρεύει για κατάχρηση δεδομένων από το κράτος σε βιομηχανική κλίμακα.

Σε μια γιγαντιαία βάση δεδομένων που ονομάζεται "CFN" (Computer Forensic Network), η Europol συγκέντρωσε ασύλληπτα 2 petabytes δεδομένων για πολίτες της Ε.Ε..

Αυτό μεταφράζεται σε 2.000.000 gigabyte! Υποκλοπές τηλεφωνικών κλήσεων, ιδιωτικοί διαδικτυακοί λογαριασμοί, φωτογραφίες διαβατηρίου, ταξιδιωτικές κινήσεις – απλά τα πάντα απορροφήθηκαν.

Το πραγματικό σκάνδαλο, ωστόσο, έγκειται στο γεγονός ότι αυτά τα εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα στην Europol είναι προφανώς ένα καθαρό κατάστημα αυτοεξυπηρέτησης! Δεν υπάρχει προστασία και πραγματικοί περιορισμοί πρόσβασης.

Σύμφωνα με το σύνθημα «όποιος έρθει πρώτος, ειυπηρετείται», σχεδόν κάθε αναλυτής της Europol μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα. Αλλά τα όργανα ελέγχου αποτυγχάνουν.

Η κορυφαία ευρωπαϊκή αρχή προστασίας δεδομένων (ΕΕΠΔ) γνωρίζει για αυτή τη μαζική παραβίαση του νόμου από το 2019. Για πέντε χρόνια, προσπαθούσε να διορθώσει τα παράπονα. Χωρίς επιτυχία.

Εν τω μεταξύ, οι Βρυξέλλες βάζουν απρόθυμα ένα καλό πρόσωπο στο κακό παιχνίδι. Η Επιτροπή της Ε.Ε., η οποία οδηγεί κανονικές εταιρείες στην καταστροφή με μεγάλα πρόστιμα για τις μικρότερες παραβιάσεις της προστασίας δεδομένων και επίσης αρνείται στη Frontex την πρόσβαση στα αντίστοιχα δεδομένα, απλώς κάνει τα στραβά μάτια όταν πρόκειται για τη δική της δύναμη κατασκοπείας.

Η ύπουλη δικαιολογία της αρχής είναι ότι η βάση δεδομένων έπρεπε να επεκταθεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα μετά τις τρομερές τρομοκρατικές επιθέσεις στο Bataclan το 2015. Ο νόμος παραβιάστηκε μόνο για να προστατεύσει εμάς τους πολίτες.

Αλλά αυτό σημαίνει επίσης ότι θέλουν να μας εξηγήσουν ότι η προστασία των δεδομένων δεν έχει καμμία σημασία για τους πολίτες, αλλά έχει σημασία για τα δίκτυα λαθρεμπορίου και την παράνομη μετανάστευση στην Ευρώπη. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι θα κάνουν οι ευρωκράτες των Βρυξελλών και οι αρχές τους με όλα τα δεδομένα των πολιτών που εξακολουθούν να θέλουν να συλλέγουν κεντρικά.