Λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους: Η μαζική μετανάστευση είναι συνέπεια της έκτρωσης των μωρών μας

Οι αριθμοί είναι τόσο γιγαντιαίοι που σχεδόν κανείς δεν μπορεί ή δεν θέλει να το φανταστεί.

Στη μικρή Αυστρία, γεννιούνται μεταξύ 78.000 και 88.000 μωρά κάθε χρόνο. (Επί του παρόντος, περίπου 17.500 από αυτά είναι παιδιά ατόμων χωρίς αυστριακό διαβατήριο, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα εδώ).

Οι αμβλώσεις κυρίως υγιών, βιώσιμων παιδιών, που κατ’ ευφημισμό αναφέρονται ως «αμβλώσεις», δεν εμφανίζονται στις στατιστικές γεννήσεων. Για καλό λόγο – γιατί αυτή η σύγκριση όχι μόνο θα γύριζε το στομάχι των περισσότερων ανθρώπων, αλλά θα εξηγούσε και πολλά από αυτά που πάνε στραβά στην Αυστρία.

Ο ιστότοπος «Youth for Life» έχει συγκεντρώσει στοιχεία από επίσημες, αξιόπιστες πηγές – επειδή δεν υπάρχουν ακριβή στατιστικά στοιχεία. Σύμφωνα με αυτό, ο ετήσιος αριθμός αμβλώσεων είναι τουλάχιστον (κατώτερο όριο) 30.000, το ανώτατο όριο, που δημοσιεύτηκε ήδη από τη δεκαετία του 1990 (!) από το Aktion Leben και τον Ιατρικό Σύλλογο, είναι πάνω από 100.000. 

Το 1997, ο Ιατρικός Σύλλογος εκφράστηκε πιο συγκεκριμένα, όρισε «πάνω από 84.000 αμβλώσεις ετησίως». Αφού ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σημαντικά από τότε και οι νόμοι για τις αμβλώσεις γίνονται όλο και πιο φιλελεύθεροι, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι αριθμοί τείνουν να αυξάνονται αντί να μειώνονται.

Καθίστε και υπολογίστε πόσα μωρά έχουν σκοτωθεί με αυτόν τον τρόπο κατά τη διάρκεια της ζωής σας. Εγώ ο ίδιος είμαι 48 ετών και 1,4 έως 4,8 εκατομμύρια μωρά έχουν σκοτωθεί στην Αυστρία κατά τη διάρκεια της ζωής μου. Η Αυστρία έχει σήμερα περίπου 9 εκατομμύρια κατοίκους. Πρέπει να έχετε κατά νου τους αριθμούς για να καταλάβετε τι συμβαίνει εδώ.

Έτσι, μπορεί να ειπωθεί ότι τουλάχιστον ένα στα δύο βιώσιμα, υγιή μωρά στην Αυστρία σκοτώνεται στη μήτρα. Ειδικά τα μέσα ενημέρωσης του αριστερού συστήματος αυτοανακηρύσσονται με τον τρόπο τους να ξεπλύνουν το θέμα. Πρόκειται για το δικαίωμα των γυναικών να καθορίζουν το σώμα τους.

Αν η άμβλωση δεν ήταν τόσο εύκολη, οι γυναίκες θα έπρεπε να πεθάνουν γιατί θα έπρεπε να πειραματιστούν με τον εαυτό τους ή να πάνε σε ανειδίκευτους «αγγελοποιούς». 

Εκτός αυτού, υπάρχουν τόσες πολλές περιπτώσεις θυμάτων βιασμού όπου η άμβλωση πρέπει απλώς να είναι διαθέσιμη. Στην Αυστρία, παρεμπιπτόντως, αναφέρονται 1.000 βιασμοί ετησίως. Είναι προφανές ότι υπάρχει επίσης μεγάλος αριθμός μη αναφερόμενων περιπτώσεων, αλλά ο αριθμός των αμβλώσεων που αναφέρονται δεν μπορεί να επιτευχθεί με αυτό.

Το να έχουμε μια συζήτηση σχετικά με τους κανόνες της άμβλωσης θα ξεπερνούσε το πεδίο εφαρμογής αυτού του άρθρου. Είναι σημαντικό για μένα μόνο να δείξω τους αριθμούς. Χωρίς αυτές τις αμβλώσεις, η Αυστρία δεν θα είχε συρρικνούμενο πληθυσμό, αλλά αυξανόμενο – και αυτό από μόνο του. 

Οι επί του παρόντος στάσιμες 1,44 γεννήσεις ανά γυναίκα πιθανότατα θα μετρηθούν με έως και 3 παιδιά χωρίς μαζικές αμβλώσεις. Το γεγονός ότι δεν είναι οικονομικά προσιτό να κάνεις παιδιά σύμφωνα με τις πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών για οικονομικούς και ψυχολογικούς λόγους είναι ένα άλλο ζήτημα.

Οι άνθρωποι έχουν πεισθεί ότι προτεραιότητα έχει ο  σχεδιασμός της σταδιοδρομίας τους και ότι υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που ήταν πιο σημαντικά από την αναπαραγωγή και την ολοκληρωμένη οικογενειακή και γονική ευτυχία.

Δεν είναι μόνο οι άμεσα διαθέσιμες αμβλώσεις που είναι το πρόβλημα, αλλά ένα κοινωνικό κλίμα που στρέφεται κατά της οικογένειας και των παιδιών. Έχουμε δει στην περίοδο του κορωνοϊού και τώρα στην πρώιμη σεξουαλικοποίηση των παιδιών που διέταξε ο ΟΗΕ και ο Π.Ο.Υ.:

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΛΟΜΠΙ. Η κοινωνία δεν τα προστατεύει, θεωρούνται βάρος. Για όλα αυτά φταίνε τα μέσα ενημέρωσης του συστήματος, που διακηρύσσουν το κήρυγμα των πολυδισεκατομμυριούχων.

Πριν από δεκαετίες, αποφάσισαν ότι ο κόσμος υπέφερε από υπερπληθυσμό – και ότι ο αριθμός των ανθρώπων έπρεπε να μειωθεί (βλέπε: Times 2009: Η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού συζητήθηκε σε συναντήσεις δισεκατομμυριούχων).

Ταυτόχρονα, αυτοί οι παγκοσμιοποιητές εμπλέκονται σε διεθνείς ανταλλαγές πληθυσμών μέσω της παράνομης μαζικής μετανάστευσης.

Οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι πεπεισμένοι ότι η «τεμπελιά τους σχετικά με τις γεννήσεις» και η σχετική μείωση των γεννήσεων θα καθιστούσε απαραίτητη την αναπλήρωση του πληθυσμού από το εξωτερικό.

Όπως είπα, δεν θέλω να κάνω μια συζήτηση για τις αμβλώσεις εδώ, τα μυαλά και οι ψυχές των ανθρώπων έχουν επηρεαστεί σοβαρά και έχουν αποσυντεθεί από δεκαετίες προπαγάνδας.

Όλοι γνωρίζουν πολλά επιχειρήματα για αυτό το θέμα από τον συνεχή ήχο των μέσων ενημέρωσης. Θα έπρεπε να μιλήσουμε για τις ψυχολογικές συνέπειες για τις γυναίκες που σκοτώνουν το παιδί τους με αυτόν τον τρόπο.

Θα έπρεπε να μιλήσει κανείς για όλες εκείνες τις γυναίκες με τα άδεια, θλιμμένα μάτια που συνειδητοποιούν σε μεγάλη ηλικία ότι τους λείπει κάτι που δεν μπορούν πλέον να αντικαταστήσουν.

Σε αντάλλαγμα, τους επιτράπηκε να εργάζονται για άλλους όλη τους τη ζωή, να κάνουν άλλους πλούσιους και να αποκαλούν αυτή τη συχνά ανούσια διαδικασία «καριέρα».

Θα ήθελα να αφήσω τους αριθμούς που αναφέρθηκαν να σταθούν από μόνοι τους και να έχουν αποτέλεσμα. Σκεφτείτε μόνοι σας εάν αυτή είναι μια εξέλιξη που θα θέλατε να δείτε για μια λειτουργική κοινωνία. 

Υπάρχουν επίσης άλλα μοντέλλα όπως η Ουγγαρία, όπου η αφθονία των παιδιών ανταμείβεται με φορολογικά πλεονεκτήματα, οι νέες οικογένειες μπορούν να αντέξουν οικονομικά τη ζωή καλά και χαίρουν μεγάλου σεβασμού.

Μια μικρή αντιστροφή της τάσης είναι ήδη αισθητή εκεί. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και οι πολυδισεκατομμυριούχοι μισούν τόσο πολύ την Ουγγαρία.

Ένα τέτοιο μέλλον θα έχει και μια κοινωνία που βλέπει τα παιδιά ως τον σημαντικότερο θησαυρό της που εξασφαλίζει το μέλλον.

Ωστόσο, όταν διαθέτετε πρόθυμα τα παιδιά σας για μάσκες και γενετικά πειράματα και σκοτώσετε τα μισά από αυτά πριν από τη γέννηση, πρέπει να σκεφτείτε τη μελλοντική βιωσιμότητα μιας τέτοιας κοινωνίας.