Μαζική μετανάστευση: Το νέο μάννα που θα φέρει για όλους μας ευημερία!;;;;;;

Το Ινστιτούτο Ifo στο Μόναχο ανέλυσε δεδομένα από το 2007 έως το 2021 και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια εισροή 100 αιτούντων άσυλο ανά 10.000 κατοίκους παράγει κατά μέσο όρο επτά νέες εγγραφές επιχειρήσεων και 27 επιπλέον θέσεις εργασίας. Πρόκειται να δημιουργηθούν συνολικά 109 θέσεις εργασίας, κυρίως θέσεις πλήρους απασχόλησης σε τομείς όπως οι μεταφορές, η υγεία και οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.

Οι συγγραφείς το εξηγούν αυτό με αυξημένη ζήτηση και μεγαλύτερη προσφορά εργασίας. Αλλά μετά έρχεται η αποφασιστική πρόταση που βάζει τα πάντα στη θέση τους: «Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η αυξημένη ζήτηση θα μπορούσε να είναι συνέπεια μεταβιβάσεων που χρηματοδοτούνται από φόρους. Η μελέτη δεν διερεύνησε τον βαθμό στον οποίο συμβαίνει αυτό». 

Με άλλα λόγια, οι θέσεις εργασίας μπορούν να δημιουργηθούν μόνο επειδή το κράτος πληρώνει στους αιτούντες άσυλο κοινωνικές παροχές, από τις οποίες στη συνέχεια χρηματοδοτούν τρόφιμα, στέγαση, βόλτες με ταξί ή μεταφορές χρημάτων πίσω στην πατρίδα τους. Ας ελπίσουμε ότι όχι στον καλό θείο του Ισλαμικού Κράτους, ο οποίος αυτή τη στιγμή σφαγιάζει Κούρδους στη Συρία πριν έρθει σε εμάς μέσω της οικογενειακής επανένωσης.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Αυστρία και τη Γερμανία εδώ και χρόνια. Στην Αυστρία, εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο ζουν κυρίως με κρατικές μεταφορές. Το ποσοστό απασχόλησης των αιτούντων άσυλο είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο και πολλοί εξακολουθούν να εξαρτώνται μόνιμα από την κοινωνική πρόνοια. Η AMS αναφέρει τακτικά δυσανάλογη ανεργία μεταξύ των υπηκόων τρίτων χωρών. Όταν αυτοί οι άνθρωποι καταναλώνουν, φυσικά, υπάρχει ανάγκη, αλλά χρηματοδοτείται από τους φόρους του εργαζόμενου, αυτόχθονου πληθυσμού. Δεν πρόκειται για πλουτισμό, αλλά για αναδιανομή από τους παραγωγικούς πολίτες στους μη παραγωγικούς μη πολίτες.

Γιατί αλλιώς το ανώτατο Σοβιέτ της Ε.Ε. θα απειλούσε τα κράτη μέλη με πρόστιμα 20.000 ευρώ ανά απορριφθέντα εισβολέα ασύλου; Προφανώς, η υποδοχή αιτούντων άσυλο από μεσαιωνικές μουσουλμανικές χώρες είναι τόσο ελκυστική που οι χώρες πρέπει να αναγκαστούν να το κάνουν.

Το ερώτημα παραμένει: γιατί οι χώρες προέλευσης – όπως η Συρία, το Αφγανιστάν, η Σομαλία – δεν ακμάζουν ως οικονομίες και κοινωνίες όταν οι μετανάστες τους υποτίθεται ότι φέρνουν μαζί τους τόσες πολλές οικονομικές δυνατότητες;

Τα κοινωνικά συστήματα στην Ευρώπη έχουν περάσει προ πολλού το σημείο καμπής. Εκατομμύρια παράνομοι μετανάστες από το 2015 έχουν προκαλέσει την έκρηξη των δαπανών για την κοινωνική πρόνοια, τη στέγαση και την αδύνατη ένταξη χωρίς αντίστοιχη προστιθέμενη αξία. Αντίθετα, οι ντόπιοι δεν χρηματοδοτούν μόνο τα προς το ζην των εισβολέων ασύλου, αλλά και τις νέες θέσεις εργασίας για διερμηνείς, κοινωνικούς λειτουργούς, δυνάμεις ασφαλείας και διοικητικούς υπαλλήλους που πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της εισβολής. Και, φυσικά, οι «ΜΚΟ» που φροντίζουν ανιδιοτελώς όσους αναζητούν προστασία.

Η μελέτη του Ifo αγνοεί σκόπιμα αυτόν τον καθαρό λογαριασμό. Υπολογίζει μόνο τις πρόσθετες εγγραφές επιχειρήσεων, όχι το κόστος που προκύπτει από τις μεταβιβάσεις που χρηματοδοτούνται από φόρους. 

Οι αριστεροπράσινοι, ‘woke’ κύκλοι, των οποίων ο φυσικός τρόπος ζωής είναι να ζουν με αυτές τις μεταφορές, φυσικά επευφημούν τέτοιες μελέτες. Για τον κανονικό φορολογούμενο, η συνειδητοποίηση παραμένει ότι το νέο “μάννα” χορταίνει πάνω απ’ όλα εκείνους που δεν χρειάζεται να το κερδίσουν οι ίδιοι με τον κόπο τους και αιμορραγεί τον εργαζόμενο πληθυσμό.