Η Βρετανία διαλύεται. Είμαστε κάτω από τα όρια αντικατάστασης ως προς τη γονιμότητα. Οι παράλογες ενεργειακές πολιτικές μας χρεοκοπούν και καταστρέφουν τη βιομηχανία. Οι σχέσεις καταρρέουν μεταξύ των φύλων, μεταξύ των γενεών και μεταξύ διαφορετικών εθνοτικών ομάδων που κατοικούν τώρα στη Βρετανία.

Η χώρα είναι ένα χάος.

Το πιο πιεστικό ζήτημα είναι τα ταχέως μεταβαλλόμενα δημογραφικά στοιχεία που θα οδηγήσουν σε μια πολύ διαφορετική Βρετανία από το παρελθόν, μια ασταθή φτωχή χώρα χωρίς κοινή κουλτούρα για να την κρατήσει ενωμένη. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και μοιάζει ασταμάτητη.

Οι εργατικές τάξεις το καταλαβαίνουν αυτό, γι' αυτό ψηφίζουν αντιμεταναστευτικές πολιτικές, όπως και τα απομεινάρια της παλιάς φρουράς της Βρετανίας, οι αριστοκράτες και άλλοι που έχουν απογυμνωθεί εδώ και καιρό από τη δύναμή τους για να κάνουν χώρο για προοδευτικούς φιλελεύθερους επαγγελματίες που τώρα διοικούν τα πάντα.

Είναι αυτή η ομάδα που ψηφίζει για καταστροφικές, αντιπολιτισμικές πολιτικές.

Ο κόσμος τους είναι ένας κόσμος σηματοδότησης αρετής και πόζας, όλα απαραίτητα για να συμβαδίσει κανείς με τους διπλανούς και να επιδείξει τα διαπιστευτήριά του απέναντι στη 'woke'.

Όλοι όσοι είναι "κάποιοι" είναι στο μήνυμα με το κλίμα, την πολυπολιτισμικότητα και την καταστροφή της κυριαρχίας καθώς είμαστε αιχμάλωτοι από διαλυμένους θεσμούς.

Μαζί με συνθήματα όπως η καταπολέμηση του μίσους και η σωτηρία του πλανήτη, εισάγουν επικίνδυνες πολιτικές γύρω από τα ανοιχτά σύνορα και τις ακριβές αναξιόπιστες πηγές ενέργειας, για να μην αναφέρουμε την έγκριση αυταρχικών συστημάτων επιτήρησης και ελέγχου.

Μέχρι στιγμής οι εύποροι που ψηφίζουν αυτές τις πεποιθήσεις πολυτελείας έχουν καταφέρει να αποστασιοποιηθούν από τις επιπτώσεις των ιδεών τους.

Δεν είναι εκείνοι που ζουν δίπλα στους βίαιους μετανάστες. Τα αιολικά πάρκα βρίσκονται σε μακρινές γειτονιές καταστρέφοντας τη θέα κάποιου άλλου.

Όσο για την ολοκληρωτική παρακολούθηση, προς το παρόν μόνο οι ανεπιθύμητοι έχουν πιαστεί στο ψηφιακό δίχτυ, δημοσιεύοντας μιμίδια που ούτως ή άλλως εκείνοι αποδοκιμάζουν, οπότε οι ηθικές επιπτώσεις αυτού του αυταρχισμού μπορούν να παραβλεφθούν.

Οι επαγγελματίες της μεσαίας τάξης έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να αγνοήσουν την πραγματικότητα. Η υποχώρησή τους στη φαντασία είναι ορατή στη δραστηριότητά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις επιλογές του τρόπου ζωής τους και στις φιλανθρωπικές οργανώσεις που υποστηρίζουν.

Ο εξευτελισμένος, πολυπολιτισμικά μπερδεμένος κόσμος του ουράνιου τόξου που υπάρχει τώρα είναι δικός τους, παρά το γεγονός ότι τον κοροϊδεύουν, τον απορρίπτουν και τον μισούν σχεδόν όλοι οι άλλοι.

Αυτή η υποχώρηση από την πραγματικότητα εκδηλώνεται επίσης ως ψήφος 'feelgood'. Το Κόμμα των Πρασίνων της Βρετανίας και άλλες σκληροπυρηνικές αριστερές οντότητες είναι δημοφιλείς, καθώς συμμορφώνονται καλύτερα με τη ρηχή σκέψη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην οποία επιδίδονται πολλοί, συχνά μια λιτανεία παράλογων εφηβικών ιδεών που είναι κάτι περισσότερο από συνθήματα εστιασμένα για να ακούγονται ωραία.

Αυτή η δημογραφική ομάδα πιστεύει ότι είναι ηθικά ανώτερη από εμάς τους υπόλοιπους με τα γεγονότα μίσους μας και την πεισματική άρνησή μας να πέσουμε χωρίς μάχη.

Αλλά η συνεχιζόμενη άρνηση της πραγματικότητας με τη μορφή της ψήφου για καταστροφικά κόμματα γίνεται επικίνδυνη. Αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι δεν είναι απρόσβλητοι από τον κίνδυνο.

Γιατί, ω, μα γιατί;

Τι συμβαίνει; Τι περνάει από το μυαλό τους;

Μερικοί από αυτούς σηματοδοτούν την αρετή. Κερδίζουν την κοινωνική έγκριση επειδή λένε όλα τα σωστά πράγματα και υποστηρίζουν τους πιο πρόσφατους στη  μόδα σκοπούς.

Το μεγαλύτερο μέρος είναι η συμμόρφωση. Αυτοί δεν είναι οι αντάρτες. Αυτοί είναι άνθρωποι που κάνουν tweet για τις τελευταίες τους πορείες με iPhone χιλιάδων δολλαρίων ενώ πίνουν 'latte' μπαχαρικών και κολοκύθας και είναι τόσο σίγουροι για την ασφάλεια και την προστασία στην έντονη διαμαρτυρία τους κατά του κατεστημένου που συχνά παίρνουν τα παιδιά τους μαζί.

Στην πραγματικότητα αποστρέφονται τον κίνδυνο. Απορροφούν την επικρατούσα ορθοδοξία που προωθείται από τις πραγματικές ελίτ και ανταποκρίνονται σαν τα σκυλιά του Παβλώφ. Το μεγαλύτερο μέρος τους λειτουργεί σε επίπεδο σλόγκαν. Κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος. Όχι ο πρόεδρός μου. Το κρέας είναι φόνος.

Είναι εύκολο να παραβλέψουμε την ελκυστικότητα των προσυσκευασμένων αιτιών, πώς παρέχουν μια στιγμιαία φιλοσοφία για όσους φοβούνται πολύ να συλλογιστούν ανεξάρτητα, ενώ παράλληλα επιτρέπουν σε μια συνθετική ταυτότητα να εκμεταλλευτεί όταν χρειάζεται, όπως έτοιμα πολιτικά κοστούμια που κοστίζει λίγο να φορεθούν.

Ως αποτέλεσμα, αυτό το δημογραφικό είναι αδύναμο και χαμένο. Δεν είναι ανώτεροι από κανέναν.

Το καθοριστικό χαρακτηριστικό τους δεν είναι η καθαρή σκέψη, είναι συχνά κάτι πολύ λιγώτερο αξιοθαύμαστο.

Φανταζόμαστε ότι η συμπεριφορά είναι συνέπεια των υποκείμενων πεποιθήσεών μας, τις οποίες κατασκευάζουμε επιμελώς με στοιχεία. Το πώς σκεφτόμαστε υπαγορεύει πώς ενεργούμε. Είναι λογικό, αλλά είναι μια κολακευτική αντιστροφή της πραγματικότητας.

Η θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας μας διδάσκει ότι οι πράξεις μας δημιουργούν στάσεις και στη συνέχεια οι στάσεις μας τυγχάνουν υπεράσπισης ακόμη και όταν αποδεικνύονται τρελλές.

Είναι η στάση και οι πεποιθήσεις που είναι ευέλικτες και επιρρεπείς στο να τροποποιούνται ανάλογα με τη στιγμή. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν καθόλου πεποιθήσεις παρά το γεγονός ότι φωνάζουν δυνατά για κάθε είδους αρχές.

Η κατηγορία ανθρώπων με τους φορητούς υπολογιστές της Βρετανίας καυχιέται για την υποστήριξη των αιολικών πάρκων και της ποικιλλομορφίας. Σίγουρα ψηφίζουν κόμματα που τους εξυπηρετούν. Οι συμπεριφορές τους στη συνέχεια ευθυγραμμίζονται με αυτά και διατηρούνται καθώς οι πολιτικές μας οδηγούν στην καταστροφή.

Δεν μπορούν εύκολα να αλλάξουν ακόμη και όταν η χώρα παρακμάζει. Είναι πάρα πολύ μέρος της αίσθησης του εαυτού τους. Φέρνουν πάρα πολλές κοινωνικές ανταμοιβές. Παρόμοιο μοτίβο παρατηρείται με τις θέσεις τους για τα ανοιχτά σύνορα, ακόμη και διαδικτυακούς περιορισμούς και λογοκρισία.

Επικρατεί η σκέψη της αγέλης. Όσοι αμφισβητούν τις ευρέως διαδεδομένες αυταπάτες αντιμετωπίζονται με εχθρότητα ακόμη και όταν αποδεικνύεται ότι έχουν δίκιο. Τα γεγονότα δεν σημαίνουν για αυτούς τίποτα. Το βλέπουμε αυτό ξανά και ξανά.

Η καταπολέμηση των πολιτικών που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή φαίνεται αδύνατη ανεξάρτητα από το τι αποκαλύπτουν τα δεδομένα. Ακόμη και τα στοιχεία της καθαρής απάτης δεν τους συγκινούν. Η ψήφος τους στους Πράσινους σημαίνει κοινωνική έγκριση, ανεξάρτητα από το πόσο ανεφάρμοστες είναι οι πραγματικές πολιτικές.

Αυτή η δημογραφική ομάδα φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για τους ξένους σεξουαλικούς παραβάτες που κυκλοφορούν ελεύθεροι, όμως είναι αμετακίνητη στην καταδίκη της για τους ανθρώπους που φυλακίζονται για αθώα tweets ή άλλα κοινωνικά μηνύματα.

Οι άμεσες επιπτώσεις γίνονται αισθητές στις πλάτες των άλλων, καθώς αυτοί μπορούν να αντέξουν οικονομικά να θερμάνουν τα σπίτια τους, ενώ οι τιμές της ενέργειας διπλασιάζονται και τριπλασιάζονται. Αυτή η αποστασιοποίηση από τις συνέπειες οδηγεί τις πράξεις τους. Τίποτα από αυτά δεν τους αγγίζει πραγματικά.

Έτσι, προς το παρόν αποφεύγουν την πραγματικότητα για να διατηρήσουν τις ψευδαισθήσεις τους. Έτσι μοιάζει η δειλία. Θυσιάζουν το μέλλον των παιδιών τους για να διατηρήσουν έναν τρόπο ζωής, επειδή το κάνουν και όλοι οι άλλοι που γνωρίζουν.

Αλλά οι ρωγμές φαίνονται. Κοιτάζουν γύρω τους νευρικά καθώς τα ακριβά σχολεία τους γεμίζουν με ξένες ομάδες, αντανακλώντας μια ευρύτερη δημογραφική αλλαγή που τους είπαν ότι δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα παρά μόνο στο μυαλό των ρατσιστών.

Η ενέργεια είναι ακριβή και γίνεται όλο και πιο ακριβή. Η βρετανική κυβέρνηση προφανώς δεν έχει κανένα σχέδιο για να το αντιμετωπίσει. Γίνεται λόγος για δελτίο και διακοπές ρεύματος που επηρεάζουν τους πάντες. Τι γίνεται τότε;

Σε κάποιο επίπεδο πρέπει να γνωρίζουν ότι οδεύουμε προς την καταστροφή, ακόμη και όταν υποστηρίζουν πολιτικούς που αρνούνται να κάνουν γεωτρήσεις για πετρέλαιο στη Βόρεια Θάλασσα και καυχιούνται για τα περιβαλλοντικά τους διαπιστευτήρια.

Τα πάντα γύρω τους αλλάζουν πιο γρήγορα από ό,τι μπορούν να προσαρμοστούν.

Η αναταραχή και η χαμηλή εμπιστοσύνη γίνονται πλέον αισθητές ακόμη και από αυτούς. Σίγουρα ρίχνουν φευγαλέες ματιές στους ανησυχητικούς τίτλους που τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν πλέον να κρύψουν. «Κουκουλοφόροι νέοι» και «έφηβοι» κακοποιούν κορίτσια ηλικίας 11 ή 12 ετών στο δρόμο τους για το σχολείο. Ποιος συμπεριφέρεται έτσι; Αυτό δεν συνέβαινε ποτέ και τώρα νοιώθω ότι είναι παντού.

Τα ψηφιακά χειριστήρια που ενέκριναν απερίσκεπτα έχουν επίσης μετατραπεί σε  μπούμερανγκ. Τους είπαν ότι το μίσος προερχόταν από εθνοεθνικιστές και λευκούς ρατσιστές. Αλλά τα πρωτοσέλιδα μας δείχνουν μαχαιρωμένους Εβραίους και τραυματισμένους αστυνομικούς, όχι λιντσαρισμένους μετανάστες. Οι τσιμεντένιες κολώνες βρίσκονται στις χριστουγεννιάτικες αγορές, όχι σε τζαμιά ή ξενοδοχεία μεταναστών. Ποιοι είναι λοιπόν η απειλή;

Οι ορδές μανιασμένων μουσουλμάνων που βοήθησαν να ψηφίσουν τους πλησιάζει. Έχουν μια αμυδρή αλλά αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η σηματοδότηση της αρετής τους θα τους κοστίσει. Είναι μόνο θέμα χρόνου τώρα.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα;

Αυτό είναι ένα βασικό δημογραφικό στοιχείο. Μπορούν να αλλάξουν τις εκλογές και να αλλάξουν τη μοίρα των εθνών. Είναι οι διευθυντικές και εποπτικές τάξεις και εργάζονται στα περισσότερα ιδρύματα. Έχουν σημασία είτε μας αρέσει είτε όχι.

Αλλά η άμεση πρόγνωση για τα άτομά τους δεν είναι ενθαρρυντική δεδομένου του ποιοι είναι.

Αυτή η ομάδα έχει πολλά ονόματα. Η τάξη των φορητών υπολογιστών, η μη κυβερνώσα ελίτ, οι φλύαρες τάξεις. Ιστορικά αυτοί είναι η αστική τάξη. Όσοι είναι αρκετά πλούσιοι για να ζήσουν καλά, αλλά όχι τόσο πλούσιοι ώστε να μπορούν να είναι ανεξάρτητοι από το σύστημα.

Κάθε σημαντική φιλοσοφία έχει καταδικάσει αυτή την ομάδα ως άχρηστη για πραγματική αλλαγή. Το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η αποστροφή κινδύνου. Μια απροθυμία να ταράξουν τα νερά για να μην τα χάσουν όλα.

Οι σημερινοί αντίστοιχοι αποδεικνύουν ότι οι ιστορικοί επικριτές τους έχουν δίκιο. Δεν είναι απαραίτητα κακοί άνθρωποι, απλώς αδύναμοι και εύκολα καθοδηγούμενοι. Το είδαμε κατά τη διάρκεια του Covid. Δεν μπορούσαν να κάνουν τις ενέσεις τους αρκετά γρήγορα. Υπήρξε πολύ λίγη κριτική σκέψη ακόμη και στο ιατρικό επάγγελμα.

Οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από αυτό το τμήμα της κοινωνίας το θεώρησαν ως τρομερή πλήξη που τους εμπόδιζε να ταξιδέψουν. Δεν υπήρχε σχεδόν κανένας έλεγχος, ακόμη και όταν η εστίαση μετακινήθηκε στα παιδιά τους που διέτρεχαν μηδενικό κίνδυνο.

Αυτή η αδιαφορία για τον έλεγχο βοηθά τους άλλους να μας καταστρέψουν. Επιπλέον, η δική τους προκατάληψη εμποδίζει την ανάκαμψη. Η περιφρόνησή τους για τη βρετανική κουλτούρα και το μίσος τους για τον ορατό πατριωτισμό με τη μορφή σημαιών ή υποστήριξης εθνικών αθλητικών ομάδων είναι μαθημένη συμπεριφορά, που συχνά ενσταλάζεται κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους και ένας βασικός τρόπος για να αποστασιοποιηθούν από τις εργατικές τάξεις που τείνουν να είναι το αντίθετο.

Αυτή η ανόητη στοργή παίζει το παιχνίδι των καταστροφέων μας. Ανταμείβονται κοινωνικά για την πατριδοφοβία τους που φαντάζονται ως ένα είδος φωτισμένου διεθνισμού και όχι ως εγκατάλειψη της δικής τους κληρονομιάς και του λαού τους, κάτι στο οποίο βασίζονται για την επιβίωσή τους.

Εκδηλώνεται σήμερα ως ενόχληση για την ταλαιπωρία που επιφέρει το Brexit, με το οποίο εννοούν ήπια εμπόδια στα ταξείδια όπως οι βίζες. Ενδιαφέρονται πολύ λίγο για την αυτονομία ή την κυριαρχία. Η έννοια της ελευθερίας έχει χαθεί γι' αυτούς.

Αν αυτός ήταν ο Επαναστατικός Πόλεμος της Αμερικής, θα είχαν καταγγείλει τον Ουάσιγκτον στις αρχές για την αναστάτωση που προκάλεσε στην άνετη ζωή τους.

Αυτοί δεν είναι οι επαναστάτες. Πούλησαν την αυτονομία του έθνους μας για ημιμονοκατοικίες και ωραία αυτοκίνητα. Θέλουν να αντιστρέψουν το Brexit για να κάνουν τις διακοπές του Σαββατοκύριακου στη Βαρκελώνη λίγο πιο εύκολες, όχι λόγω βαθιών ανησυχιών για την αυτονομία των εθνών.

Τους αρέσουν σιωπηρά υπερεθνικοί οργανισμοί όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και τα Ηνωμένα Έθνη επειδή επηρεάζονται από ουτοπικούς στόχους και τα γλαφυρά βίντεο που τους πουλάνε. Καταθέτουν βολικά τις προκλήσεις στην κοσμοθεωρία τους ως μίσος ή οπισθοδρόμηση, καθιστώντας τους εύκολο να απορριφθούν. Κάθε άλλο παρά ανάλυση.

Το έπαθλό τους, να ζουν χωριστά από το πλήθος του άπλυτου πόπολου, τους έχει αποσπάσει από την πραγματικότητα που ωστόσο εκτυλίσσεται γύρω τους. Κατευθύνονται προς τη λήθη καθώς προσκαλούν ασύνετες πολιτικές στην πλάτη της πολυτελούς ψήφου.

Αλλά μέχρι να κάνουν πίσω από το σήμα της αρετής και να σταματήσουν να ψηφίζουν για να ενισχύσουν την ταυτότητά τους ως πρωταθλητές κοινωνικής δικαιοσύνης, τίποτα σημαντικό δεν αλλάζει. Ως εκλογικό μπλοκ μπορούν να επιφέρουν πάρα πολλά δεινά στους άλλους. Είναι σε μεγάλο βαθμό το όραμά τους για την κοινωνία στην οποία ζούμε, ακόμα κι αν το κατέβασαν αρχικά άλλοι με αρκετά διαφορετική άποψη για τον κόσμο.

Αν και ίσως τα γεγονότα να τους ξεπερνούν τώρα. Μπορεί να αγνοούν την πραγματικότητα, αλλά η πραγματικότητα δεν τους αγνοεί. Ακόμη και αυτοί αρχίζουν να παρατηρούν ότι δεν είναι όλα καλά στη Βρετανία καθώς ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στα ύψη, εκατομμύρια εισρέουν και τα πρωτοσέλιδα γίνονται πιο τρομακτικά.

Οι συνέπειες της κακής πολιτικής έρχονται για όλους μας. Υπάρχει ένα στενό παράθυρο ευκαιρίας για να ψηφίσουμε για να βγούμε από τα προβλήματα, αλλά αυτό κλείνει. Τα επόμενα χρόνια θα μας πουν αν οι φλύαρες τάξεις της Βρετανίας θα ξυπνήσουν αρκετά γρήγορα για να αποτρέψουν την καταστροφή.

Αν αρνηθούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα, μπορεί να μας πάρουν όλους μαζί τους στον πάτο.

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Δύο Βρετανίες στους δρόμους του Λονδίνου - Εθνικοί Φύλακες