Δεν χρειάζεται πολλή επιστήμη για να συνειδητοποιήσουμε πόσο λανθασμένη είναι η ιστορία της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη που προκαλείται από το ανθρωπογενές CO2.

Αρκεί να κοιτάξει κανείς τα χρονικά των τόπων που δείχνουν ακραία καιρικά φαινόμενα και μακροπρόθεσμες αλλαγές κλίματος και θερμοκρασίας, όπως αναφέρεται εδώ για ένα χρονικό από το αυστριακό Weinviertel.

Τα μοντέλλα και οι προβλέψεις της οργάνωσης IPCC του ΟΗΕ του Rockefeller έχουν ήδη διαψευσθεί και διαλυθεί από μια ολόκληρη σειρά δημοσιεύσεων.

Μια πρόσφατη εργασία των Andy May και Marcel Crok συνοψίζει την κατάσταση της γνώσης υπό τον τίτλο «Το διοξείδιο του άνθρακα και το θερμαινόμενο κλίμα δεν είναι προβλήματα».

Η περίληψη εδώ στη γερμανική μετάφραση:

«Πριν από τα μέσα του 19ου αιώνα, η γη βρισκόταν στη λαβή της Μικρής Εποχής των Παγετώνων. Από τότε, οι θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί κατά μέσο όρο. Ταυτόχρονα, οι ανθρώπινες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) έχουν αυξηθεί και το ενδιαφέρον των επιστημόνων έχει επικεντρωθεί στο μέγεθος της σχετικής συμβολής του ανθρωπογενούςCO2 και των φυσικών δυνάμεων στην υπερθέρμανση.

Η Έκτη Έκθεση Αξιολόγησης (AR6) της Ομάδας Εργασίας II (WGII) της IPCC ισχυρίζεται ότι η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή ή η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι επικίνδυνη.

Η έκθεση αναφέρει: «Η κλιματική αλλαγή που προκαλείται από τον άνθρωπο... έχει προκαλέσει εκτεταμένες αρνητικές επιπτώσεις και συναφείς απώλειες και ζημιές στη φύση και τους ανθρώπους πέρα από τη φυσική μεταβλητότητα του κλίματος.

… Η αύξηση των ακραίων καιρικών και κλιματικών συνθηκών έχει οδηγήσει σε ορισμένες μη αναστρέψιμες επιπτώσεις, καθώς τα φυσικά και ανθρώπινα συστήματα καταπονούνται πέρα από την προσαρμοστική τους ικανότητα (υψηλή εμπιστοσύνη)» (IPCC, 2022α, σελ. 9).

Στις εκθέσεις των AR6, WGI και WGII, η κλιματική αλλαγή μετράται ως υπερθέρμανση του πλανήτη από το 1750 ή το 1850. Η περίοδος πριν από αυτές τις ημερομηνίες αναφέρεται συνήθως ως «προβιομηχανική περίοδος».

Η Μικρή Εποχή των Παγετώνων, ένας όρος που χρησιμοποιείται σπάνια στο AR6, εκτείνεται περίπου από το 1300 έως το 1850. Ήταν μια πολύ κρύα και ατυχής περίοδος για την ανθρωπότητα, με πολλά καλά τεκμηριωμένα ακραία καιρικά φαινόμενα στα ιστορικά αρχεία από όλο το βόρειο ημισφαίριο. Ήταν επίσης μια εποχή που οι λιμοί και οι πανδημίες ήταν συχνές. Το σημερινό κλίμα είναι πιθανώς καλύτερο από ό,τι ήταν τότε, όχι χειρότερο.

Ωστόσο, η IPCC ισχυρίζεται ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι χειρότερα σήμερα από ό,τι στο παρελθόν, αλλά οι παρατηρήσεις δεν το αποδεικνύουν. Ορισμένα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως η χερσαία περιοχή που υποφέρει από ακραία ξηρασία (Lomborg, 2020), μειώνονται αντί να αυξάνονται. Η συχνότητα των τυφώνων δεν παρουσιάζει σημαντική τάση παγκοσμίως (IPCC, 2013, σελ. 216; Lomborg, 2020).

Οι παρατηρήσεις δεν δείχνουν αύξηση της βλάβης ή του κινδύνου για την ανθρωπότητα λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών ή υπερθέρμανσης του πλανήτη (Crok &; May, 2023, σελ. 140-161; Scafetta, 2024). Ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με το AR6, σημαίνει περιορισμό της χρήσης ορυκτών καυσίμων, παρόλο που εξακολουθούν να είναι άφθονα και φθηνά.

Δεδομένου ότι το σημερινό κλίμα είναι αναμφισβήτητα καλύτερο από το προβιομηχανικό κλίμα και δεν έχουμε παρατηρήσει αύξηση των ακραίων καιρικών φαινομένων ή της θνησιμότητας που σχετίζεται με το κλίμα, συμπεραίνουμε ότι μπορούμε να σχεδιάσουμε να προσαρμοστούμε στις μελλοντικές αλλαγές. Όσο δεν αναγνωρίζεται ένας κίνδυνος, δεν χρειάζεται να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε ορυκτά καύσιμα».

Αυτά για τη μελέτη. Μπορείτε επίσης να δείτε το χρονικό του καιρού της πόλης Kettlasbrunn στο Weinviertel: ακραία καιρικά φαινόμενα και ζημιές που προκλήθηκαν από το κρύο ακριβώς την περίοδο της Μικρής Εποχής των Παγετώνων.

Rockefeller και η επιχείρηση με το κλίμα

Η δημοσιογράφος Elizabeth Nickson συζητά ένα άρθρο με τα 990 ιδρύματα, ιδρύματα και ομάδες ακτιβιστών για την «κλιματική αλλαγή» που ιδρύθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν από τους Rockefeller. Το άρθρο βασίζεται επίσης σε πληροφορίες που παρουσιάζονται στο βιβλίο του Jacob Nordangård "Rockefeller: Controlling the Game".

Γράφει ότι οι Rockefeller έχουν ιδρύσει 990 οργανώσεις ακτιβιστών για την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένου του Πράσινου (!) Κινήματος. Τους δίνουν οδηγίες, τις χρηματοδοτούν και τις χρησιμοποιούν στον κόσμο. Το πράσινο κίνημα ξεκίνησε επίσης, χρηματοδοτήθηκε, οργανώθηκε και τελικά στρατιωτικοποιήθηκε από τους Rockefeller.

Στη δεκαετία του 1950, άρχισαν να σχηματίζουν αμέτρητα ιδρύματα, επιτροπές, πανεπιστημιακές σχολές, πανεπιστημιακά ινστιτούτα, ιδρύματα και πολιτικούς φορείς που συσπειρώθηκαν γύρω από αυτή τη μία ιδέα:

Μέχρι το 1998, η οικογένεια Rockefeller είχε σαρώσει κάθε αντίθεση σε αυτή τη μία ιδέα από το τραπέζι. Κάθε επιστήμονας που δεν ήταν στην ατζέντα κινδύνευε. Κάθε πανεπιστημιακό τμήμα που δεν εργαζόταν προς αυτόν τον τεχνητό στόχο κινδύνευε να περιθωριοποιηθεί.

Διείσδυσαν σε κάθε οργανισμό μέσων ενημέρωσης, κάθε τμήμα ψυχαγωγίας, σε κάθε μεγάλη εταιρεία.

Ακολουθούν μερικές από τις νεοφυείς επιχειρήσεις και τις επενδύσεις των Rockefeller:

Το 1944, συνίδρυσαν την Παγκόσμια Τράπεζα, της οποίας τα ιδανικά και οι στόχοι αναπτύχθηκαν από την Επιτροπή Μελετών Πολέμου και Ειρήνης του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (CFR).

Το 1945 ίδρυσαν τα Ηνωμένα Έθνη μαζί με το CFR και το RIIA. Ο David Rockefeller έγραψε το προοίμιο του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ο John D. Jr. αγόρασε τα 17 εκτάρια γης για το κτίριο του ΟΗΕ. Ο Nelson επέλεξε τον αρχιτέκτονα, Philip Johnson, και έτσι εισήγαγε το διεθνές στυλ. Η οικογένεια χρηματοδότησε το κτίριο του ΟΗΕ.

Το 1955, συνίδρυσαν το Διεθνές Μετεωρολογικό Ινστιτούτο (IMI).

Το 1959, η πρώτη δημοσίευση του Rockefeller Institute Press περιελάμβανε μια ενότητα με θέμα «Αλλαγές στην περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας και της θάλασσας από την καύση ορυκτών καυσίμων».

Εδώ, η επιστήμη της πρόβλεψης του κλίματος αναπτύχθηκε με τη βοήθεια κλιματικών μοντέλων τη δεκαετία του 1950. Αρχικά, θεωρήθηκε ότι η γεωμηχανική θα ήταν η πιο σημαντική μέθοδος και όχι η μείωση των εκπομπών. Ήταν μαθηματικοί, ένας από τους οποίους έκανε την ακόλουθη πρακτική προφητεία.

Το 1989, η Διακήρυξη της Χάγης (με 24 υπογράφοντες) ζήτησε μια νέα διεθνή θεσμική αρχή που θα μπορούσε να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της Γης και να καταπολεμήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη, απεικονίζοντας την εμβέλεια της οικογένειας στο εξωτερικό.

Την ίδια χρονιά, το 1989, το Rockefeller Brothers Fund, με επικεφαλής τον David Rockefeller και τον Henry Kissinger, ίδρυσε την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) και τη χρηματοδότησε με σχεδόν απεριόριστα κεφάλαια για το μέλλον.

Ήταν το κίνητρο των ισχυρών βαρόνων του πετρελαίου να επανορθώσουν; Ή ήθελαν απλώς να ανοίξουν μια νέα επιχειρηματική γραμμή, όπως είχαν κάνει με την είσοδό τους στη βιομηχανία εμβολιασμού το 1907, όπως αναφέρει ο F. William Engdahl. Ή πώς ανέπτυξαν τους γενετικά τροποποιημένους σπόρους για τη γεωργία στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όπως αναφέρει ο ανθρωπολόγος και συγγραφέας Wolf-Dieter Storl.

Στην περιγραφή του βιβλίου, το κίνητρο για την έρευνα χαρακτηρίζεται ως εξής:

«Γιατί η πρώτη πετρελαϊκή οικογένεια είναι τόσο πρόθυμη να υποστηρίξει την επιστήμη του κλίματος και τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό; Ακολουθήστε τον συγγραφέα και ερευνητή Jacob Nordangård καθώς αποκαλύπτει όλη τη βρώμικη αλήθεια.

Η οικογένεια Rockefeller είναι μια από τις πλουσιότερες οικογένειες στον κόσμο. Αλλά γιατί η οικογένεια που έχει κάνει τον κόσμο να εξαρτάται από το πετρέλαιο να χρηματοδοτεί την περιβαλλοντική και κλιματική έρευνα από τη δεκαετία του 1950, να βοηθά στη διαμόρφωση της πολιτικής για το κλίμα από τη δεκαετία του 1980 και να υποστηρίζει τον ακτιβισμό για το κλίμα από τη δεκαετία του 1990;»

Η απάντηση είναι προφανώς η επιθυμία να διαφοροποιηθούν οι επιχειρήσεις των Rockefeller. Η IPCC είναι ένα παράρτημα του Rockefeller και οι εκθέσεις προόδου της είναι φυλλάδια μάρκετινγκ και πωλήσεων.