Το μεγαλύτερο τζαμί της Ευρώπης βρίσκεται υπό κατασκευή στο Στρασβούργο της Γαλλίας.

Το έργο των 25 εκατομμυρίων ευρώ χρηματοδοτείται κυρίως από την «Ισλαμική Κοινότητα Εθνική Άποψη» (IGMG), μια τουρκική ισλαμική οργάνωση που διαχειρίζεται 518 τζαμιά και 2330 παραρτήματα σε όλη την Ευρώπη, καθώς και στην Αυστραλία και τον Καναδά.

Το 2025, η Γαλλίδα ευρωβουλευτής Marion Maréchal είπε ότι η οργάνωση κατηγορήθηκε ότι «προωθεί ένα αυτονομιστικό Ισλάμ τύπου Μουσουλμανικής Αδελφότητας»:

Αυτή η ριζοσπαστική οργάνωση χρησιμοποιείται από το καθεστώς του [Τούρκου Προέδρου] Ερντογάν για να διατηρήσει τον έλεγχο των τουρκικών κοινοτήτων μεταναστών εδώ στη χώρα μας.

Η Maréchal πρόσθεσε ότι οι Γάλλοι και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, τόσο στην Αριστερά όσο και στη Δεξιά,

έχουν στρώσει το κόκκινο χαλί για τις ισλαμικές κοινότητες με επιδοτήσεις, οικοδομικές άδειες, δάνεια και γη - όλα για να αγοράσουν τις ψήφους τους στις εκλογές.

Αυτός ο συμβιβασμός, που αγκαλιάζεται ανοιχτά από την αριστερά, μερικές φορές συγκαλύπτεται από τη δεξιά, έρχεται σε βάρος της ασφάλειάς μας και της ταυτότητάς μας, του κοσμικού κράτους, της εθνικής συνοχής και, φυσικά, της καταπολέμησης του ισλαμισμού.

Αυτό το σημαντικό έργο τζαμιού στο Στρασβούργο είναι το Τζαμί Eyyub Sultan (αναφέρεται επίσης ως Μεγάλο Τζαμί του Στρασβούργου). Οι εργασίες για το έργο ξεκίνησαν το 2017. Κατασκευάζεται από την «Ισλαμική Κοινότητα Εθνικής Άποψης» ή «Islamische Gemeinschaft Mili Görüş» (IGMG) με έδρα τη Γερμανία, η οποία φέρεται να υποστηρίζεται μέσω χρηματοδότησης από την Τουρκία και το Κατάρ.

Το Τζαμί Eyyub Sultan δεν είναι το μόνο που χτίστηκε και διαχειρίζεται στη Δύση με ξένη χρηματοδότηση. Η κυβέρνηση της Τουρκίας -καθώς και του Κατάρ και του Ιράν- έχουν αποστολή να χτίσουν τζαμιά σε όλη τη Δύση για να διαδώσουν το Ισλάμ. Στο μεταξύ, διώκουν σκληρά τους ίδιους τους Χριστιανούς πολίτες τους.

Η Τουρκία, της οποίας η σημερινή κυβέρνηση υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (MB), συμμετέχει ενεργά στην κατασκευή τζαμιών στις ΗΠΑ, την Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, την Ασία, την Αφρική και άλλες περιοχές. Η τουρκική κυβέρνηση ξοδεύει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή τζαμιών ως μέρος μιας μακροπρόθεσμης προσπάθειας για την παγκόσμια προώθηση του Ισλάμ.

Η κρατική Προεδρία Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, γνωστή ως Diyanet, συνεργάστηκε με το Τουρκικό Ίδρυμα Θρησκευτικών Υποθέσεων (TDV) για την κατασκευή τζαμιών, καθώς και ισλαμικών εκπαιδευτικών και πολιτιστικών κέντρων, σε όλο τον κόσμο - σε μέρη όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσσία, η Γερμανία, η Σουηδία, η Αγγλία, η Βενεζουέλα και η Ιαπωνία.

Το 2016, για παράδειγμα, ένα γιγαντιαίο τζαμί οθωμανικού στιλ άνοιξε στο Μέρυλαντ των ΗΠΑ από τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το 2018, ο Ερντογάν εγκαινίασε ένα άλλο τζαμί, το «Κεντρικό Τζαμί της Κολωνίας», στη Γερμανία. Το τζαμί χτίστηκε από την Τουρκο-Ισλαμική Ένωση Θρησκευτικών Υποθέσεων (DITIB) μετά από οκτώ χρόνια κατασκευαστικών εργασιών.

Η DITIB διαχειρίζεται περίπου 900 έως 1.000 τζαμιά μόνο στη Γερμανία, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη οργάνωση-ομπρέλλα για τζαμιά στη χώρα. Αυτά τα τζαμιά συνδέονται με το Diyanet, το οποίο παρέχει ιμάμηδες στα τζαμιά του DITIB.

Στο εσωτερικό, ωστόσο, η Τουρκία είναι απασχολημένη με τη βεβήλωση ή την κατάχρηση ιστορικών εκκλησιών. Η Τουρκία έχει μετατρέψει ακόμη και τον μεγαλύτερο καθεδρικό ναό του κόσμου σε τζαμί. Το 2020, ο Πρόεδρος Ερντογάν διέταξε τη μετατροπή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αγίας Σοφίας, ηλικίας σχεδόν 1.500 ετών, της βυζαντινής εποχής, σε τζαμί, αφού ένα δικαστήριο ακύρωσε ένα προεδρικό διάταγμα του 1934 που την είχε καταστήσει μουσείο.

Δύο πράσινες οθωμανικές σημαίες είναι τοποθετημένες στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας. Η σημαία αντιπροσωπεύει τις οθωμανικές στρατιωτικές κατακτήσεις και οι τρεις λευκές ημισέληνοι πάνω της συμβολίζουν την οθωμανική κατοχή της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.

Η Τουρκία μετέτρεψε επίσημα μια άλλη ελληνική εκκλησία της βυζαντινής εποχής, την εκκλησία του Αγίου Σωτήρος στη Χώρα (γνωστή ως Kariye στα τουρκικά), σε τζαμί το 2020. Αυτό συνέβη λίγο αφότου είχε μετατρέψει την Αγία Σοφία σε μουσουλμανικό οίκο προσευχής.

Πολλές ιστορικές εκκλησίες στην Τουρκία έχουν μετατραπεί σε στάβλους, αποθήκες ή αχυρώνες, χρησιμοποιούνται για άλλους ιερόσυλους σκοπούς ή έχουν αφεθεί σε ερείπια. Η παραμέληση, η έλλειψη προστασίας και ο βανδαλισμός αυτών των εκκλησιών έχουν οδηγήσει στη φθορά ή τη μετατροπή τους σε άλλους σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων των καταφυγίων ζώων. Πολλές εκκλησίες έχουν επίσης καταστραφεί ή καταστραφεί από κυνηγούς θησαυρών.

Οι προτεσταντικές εκκλησίες στην Τουρκία αντιμετωπίζουν επίσης σημαντικά εμπόδια στην ίδρυση χώρων λατρείας, καθώς δεν αναγνωρίζονται επίσημα από την κυβέρνηση. Πολλές προτεσταντικές εκκλησίες λειτουργούν σε μη αναγνωρισμένους, ενοικιαζόμενους χώρους, οδηγώντας σε απειλές κλεισίματος, επιτήρηση και νομικά ζητήματα. Εν τω μεταξύ, πολλοί ξένοι πάστορες και μέλη της εκκλησίας έχουν απελαθεί από την Τουρκία και τους έχει απαγορευτεί η επανείσοδος επειδή αποτελούν «απειλή για την εθνική ασφάλεια» για τη χώρα.

Το Κατάρ χρηματοδοτεί επίσης ενεργά την κατασκευή τζαμιών και ισλαμικών κέντρων σε όλες τις δυτικές χώρες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, μέσω οργανισμών όπως το Qatar Charity και το Qatar Foundation. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Qatar Charity, μιας ΜΚΟ που χρηματοδοτείται από τη βασιλική οικογένεια του Κατάρ,

Όσον αφορά την κατασκευή τζαμιών, το Qatar Charity έχει σημειώσει ορόσημα στον τομέα. Ξεκινήσαμε να χτίζουμε συνολικά 9063 τζαμιά σε όλο τον κόσμο, 7896 από τα οποία παραδόθηκαν. Καλούμε όλους τους μουσουλμάνους αδελφούς μας να βοηθήσουν στην ολοκλήρωση της κατασκευής των υπόλοιπων τζαμιών... Δωρίστε τώρα και διαδώστε τον αληθινό λόγο του Ισλάμ.

Σύμφωνα με τα Qatar Papers του 2019, ένα βιβλίο που εκδόθηκε από τους Γάλλους δημοσιογράφους Christian Chesnot και Georges Malbrunot, το Qatar Charity χρηματοδότησε 140 έργα τζαμιών και ισλαμικών κέντρων στην Ευρώπη ύψους 71 εκατομμυρίων ευρώ. Ο μεγαλύτερος αριθμός έργων (50) σημειώθηκε στην Ιταλία. Οι δύο συγγραφείς βάσισαν τις πληροφορίες τους σε εσωτερικά έγγραφα που διέρρευσαν από το Qatar Charity.

«Το Κατάρ είναι σήμερα κορυφαίος χρηματοδότης του Ισλάμ στην Ευρώπη», είπε ο Malbrunot σε συνέντευξή του στην ελβετική τηλεόραση RTS το 2019. Είπε ότι το Κατάρ το κάνει αυτό μέσω ενός δικτύου συνδέσεων κοντά στη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Στο εσωτερικό, ωστόσο, το Κατάρ έχει μια εντελώς διαφορετική πολιτική απέναντι στους Χριστιανούς. Το Ισλάμ είναι η κρατική θρησκεία του Κατάρ, με την πολιτική και τον πολιτισμό της χώρας να υπαγορεύονται από τη Σαρία. Η κυβέρνηση του Κατάρ θεωρεί τον Χριστιανισμό ξένη επιρροή. Στο Κατάρ, η εγκατάλειψη του Ισλάμ (αποστασία) θεωρείται νομικά έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο. Ως εκ τούτου, ο προσηλυτισμός των Μουσουλμάνων και η διανομή Αγίων Γραφών απαγορεύονται αυστηρά. Αυτά τα αδικήματα μπορεί να οδηγήσουν σε αυστηρές ποινές, συμπεριλαμβανομένης της δίωξης και της απέλασης.

Το μόνο μέρος όπου οι χριστιανοί μετανάστες μπορούν να συγκεντρωθούν νόμιμα για λατρεία στη χώρα είναι το αυστηρά ελεγχόμενο «θρησκευτικό συγκρότημα» λίγο έξω από την πρωτεύουσα της Ντόχα. Η χριστιανική λατρεία περιορίζεται σε αυτή τη συγκεκριμένη, μη δημόσια, καθορισμένη από την κυβέρνηση περιοχή που ονομάζεται Θρησκευτικό Συγκρότημα Mesaimeer. Η δημόσια επίδειξη χριστιανικών συμβόλων (όπως Σταυροί ή καμπαναριά) απαγορεύεται και οι εκκλησίες δεν μπορούν να υπάρχουν έξω από αυτό το καθορισμένο συγκρότημα.

Όπως η Τουρκία και το Κατάρ, το Ιράν χρησιμοποιεί επίσης ένα δίκτυο τζαμιών, πολιτιστικών κέντρων και ισλαμικών ιδρυμάτων που βρίσκονται σε δυτικές χώρες για να προβάλει «ήπια δύναμη» και να διατηρήσει την ιδεολογική επιρροή μεταξύ της σιιτικής διασποράς. Αυτοί οι θεσμοί συχνά χρησιμεύουν ως κόμβοι για την υποστήριξη της ιδεολογίας του ιρανικού καθεστώτος.

Σύμφωνα με μια νέα έκθεση της Εθνικής Ένωσης για τη Δημοκρατία στο Ιράν (NUFDI), η Τεχεράνη έχει περάσει δεκαετίες κατασκευάζοντας αυτό που περιγράφει ως μια ανθεκτική, βασισμένη σε θεσμούς αρχιτεκτονική επιρροής σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες - μια αρχιτεκτονική που βασίζεται σε ακίνητα, σχολεία, τζαμιά, αγωγούς γραφείων, προγράμματα για τη νεολαία, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και κοινοτικά οικοσυστήματα που έχουν σχεδιαστεί για να διαρκέσουν περισσότερο από τις διοικήσεις, τους κύκλους κυρώσεων και τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης.

Στις 6 Μαρτίου 2026, το Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) εξέδωσε μια έκθεση με τίτλο «Από την Αυστραλία στην Αμερική: Τιμώντας τη μνήμη του Χαμενεΐ στα δυτικά τζαμιά ως μέρος του ιρανικού δικτύου επιρροής». Σύμφωνα με την έκθεση, πολλά τζαμιά και σιιτικά κέντρα σε δυτικές χώρες, όπως η Αγγλία, η Γερμανία και οι ΗΠΑ, τίμησαν τη μνήμη του θανάτου του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, του δεύτερου ανώτατου ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν:

Ο εορτασμός της μνήμης του Χαμενεΐ σε διάφορα τζαμιά στη Δύση δείχνει το βάθος των δεσμών μεταξύ τμημάτων της σιιτικής διασποράς και του ιρανικού καθεστώτος. Ακόμη και όταν το περιφερειακό καθεστώς του Ιράν δέχεται επίθεση και αμφισβητείται, οι ισλαμικοί θεσμοί στη διασπορά συνεχίζουν να χρησιμεύουν ως αρένα για τη διατήρηση της ιδεολογικής του νομιμότητας. Αυτό καταδεικνύει την ήπια δύναμη του Ιράν στη Δύση - ένα δίκτυο θρησκευτικής επιρροής που βοηθά το καθεστώς να διατηρήσει την επιρροή του ακόμη και σε περιόδους κρίσης.

Στο εσωτερικό, ωστόσο, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν διώκει τους χριστιανούς πολίτες της. Ο προσηλυτισμός από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό θεωρείται αποστασία από το νόμο της Σαρία και επισύρει τη θανατική ποινή. Οι προσήλυτοι συχνά κατηγορούνται για moharebeh (εχθρότητα κατά του Θεού) ή fisad fil-arz (διαφθορά στη γη), τα οποία είναι και τα δύο θανατικά αδικήματα, καθώς κατηγορούνται ότι ενεργούν κατά της εθνικής ασφάλειας.

Επιπλέον, η διανομή Βίβλων στο Ιράν είναι παράνομη και θεωρείται εγκληματική δραστηριότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά τις Γραφές στη γλώσσα Φαρσί. Το ισλαμικό καθεστώς θεωρεί την εξάπλωση του Χριστιανισμού ως απειλή για το Ισλάμ, που οδηγεί σε αυστηρούς περιορισμούς, κατάσχεση χριστιανικού υλικού και πιθανή φυλάκιση για τους εμπλεκόμενους. Οι προσήλυτοι αντιμετωπίζουν επίσης τεράστια πίεση, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας θέσεων εργασίας, της επιτήρησης και των επιδρομών σε κατ' οίκον εκκλησίες.

Δεν υπάρχει ούτε μία χώρα με μουσουλμανική πλειοψηφία σε όλο τον κόσμο όπου οι μουσουλμάνοι μπορούν να ασπαστούν τον Χριστιανισμό και να συνεχίσουν να ζουν τη ζωή τους με ελεύθερο και ασφαλή τρόπο. Οι χριστιανοί προσήλυτοι κινδυνεύουν με διακρίσεις, σύλληψη, παρενόχληση, σεξουαλική ή σωματική βία, παρακολούθηση από τις αρχές, ακόμη και θάνατο. Οι μουσουλμανικές κυβερνήσεις περιορίζουν συστηματικά τη χριστιανική λατρεία και τη διανομή της Βίβλου, ακόμη και απελαύνοντας χριστιανούς μετανάστες ή πάστορες που προσηλυτίζουν μουσουλμάνους.

Οι ίδιες κυβερνήσεις που διώκουν τους χριστιανούς και πρώην μουσουλμάνους πολίτες τους έχουν χτίσει χιλιάδες τζαμιά και ισλαμικά κέντρα σε όλες τις δυτικές χώρες -μερικές φορές ακόμη και με χρηματοδότηση της Ε.Ε..

Φαίνεται ότι το Ισλάμ βρίσκεται σε μια αποφασισμένη αποστολή να κατακτήσει τον κόσμο και η Δύση είναι απασχολημένη με το να υποκλίνεται σε αυτό.