Είχαμε ήδη επισημάνει αυτή την αντίφαση στα μέσα Αυγούστου. Γιατί στις 30 και 31 Ιουλίου η κατάσταση ήταν τελείως διαφορετική. Εκείνη την εποχή, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι από το Μαρόκο συνέρρεαν στη Θέουτα, οι ισπανικές δυνάμεις ασφαλείας κατακλύστηκαν και τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης ουσιαστικά κατέρρευσαν.

Το κρίσιμο ερώτημα ήταν ήδη στην αίθουσα εκείνη τη στιγμή: Γιατί το Ραμπάτ μπόρεσε να σταματήσει τη δεύτερη επίθεση, ενώ τα σύνορα ήταν πρακτικά ανοιχτά κατά τη διάρκεια της πρώτης; Τώρα οι Ισπανοί ερευνητές, από όλους τους ανθρώπους, δίνουν την απάντηση που είναι απίθανο να αρέσει στο Ραμπάτ.

Το Centro Nacional de Inmigración y Fronteras της Policía Nacional περιγράφει την εισβολή στη Θέουτα στην έκθεσή του ως προετοιμασμένη και στοχευμένη επιχείρηση. Οι ερευνητές κάνουν λόγο για προηγούμενο σχεδιασμό, στρατηγικό έλεγχο και «ενεργό έλεγχο» από τις μαροκινές δυνάμεις ασφαλείας.

Η έκθεση περιέχει 32 ηχογραφήσεις των μαροκινών δυνάμεων ασφαλείας. Έντεκα από αυτές δείχνουν ένστολους αξιωματικούς, άλλα 21 άτομα με πολιτικά ρούχα. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μαροκινές δυνάμεις μερικές φορές έδειχναν ακόμη και στους μετανάστες το δρόμο μέσα από το νερό και τους οδηγούσαν σε ορισμένα τμήματα της παραλίας.

Άνθρωποι με πολιτικά ρούχα αναμειγνύονταν με το πλήθος και κατηύθυναν τον κόσμο.

Η ιστορία του αβοήθητου Μαρόκου, το οποίο βρισκόταν στο έλεος μιας ανεξέλεγκτης μάζας ανθρώπων, έχει επομένως τεράστιο πρόβλημα αξιοπιστίας.

Οι γνωστές δομές λαθρεμπορίου αποκλείονται επίσης ως εξήγηση για τους ερευνητές. Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, το εύρος, ο συντονισμός και η εξειδίκευση της επιχείρησης ξεπέρασαν σαφώς τις δυνατότητες των γνωστών εγκληματικών δικτύων στην περιοχή.

Η έκθεση το συγκρίνει ακόμη και με μια κλασσική επιθετική επιχείρηση αντικατασκοπείας. Ως εκ τούτου, ο αρμόδιος δικαστής εξετάζει εάν η εισβολή στη Θέουτα πρέπει να χαρακτηριστεί ως υβριδικός πόλεμος ή ως επιχείρηση γκρίζας ζώνης κατά της Ισπανίας.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών, η εξέλιξη των γεγονότων φέρει τα χαρακτηριστικά μιας προγραμματισμένης στρατηγικής υπερφόρτωσης. Στην αρχή, ήταν κυρίως νεαροί άνδρες που έσπρωξαν προς τη Θέουτα, πολλοί από αυτούς πέρα από το νερό.

Οι ισπανικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να αποσύρουν προσωπικό για επιχειρήσεις διάσωσης και ασφάλειας της ακτής, ενώ σε άλλα σημεία όλο και περισσότεροι άνθρωποι κατευθύνονταν προς τα σύνορα.

Ακολούθησαν και άλλες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και οικογενειών. Η προστασία των συνόρων της Ισπανίας συνδέθηκε βήμα-βήμα, κατακλύστηκε και τελικά υπονομεύτηκε. Μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, η επίθεση μετατράπηκε σε εισβολή.

Για τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Pedro Sánchez, η υπόθεση γίνεται επίσης όλο και πιο δυσάρεστη. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Μαδρίτη έδινε την εντύπωση ότι είχε αιφνιδιαστεί από την έκταση της επικείμενης εισβολής.

Ωστόσο, αποχαρακτηρισμένα έγγραφα πληροφοριών δείχνουν ότι η ισπανική υπηρεσία πληροφοριών CNI είχε ήδη προειδοποιήσει στις 29 Ιουλίου για εισβολή στη Θέουτα που είχε ανακοινωθεί για την επόμενη μέρα. Οι ενδείξεις μιλούσαν ρητά για επίθεση πάνω από τον φράχτη και πάνω από τη θάλασσα. Πίσω από τις αντίστοιχες κλήσεις υπήρχαν ομάδες με συνολικά περίπου 180.000 ακόλουθους.

Το El Español αργότερα ανακατασκεύασε πόσο έγκαιρα ελήφθησαν οι προειδοποιήσεις. Η κυβερνητική αντιπροσωπεία στη Θέουτα ενημερώθηκε το πρωί της 29ης Ιουλίου, ακολουθούμενη από περαιτέρω ενδείξεις από το CENIF για συντονισμένες παράνομες διελεύσεις των συνόρων το βράδυ. Έτσι η Μαδρίτη ήξερε τι ετοιμαζόταν. Ωστόσο, τα σύνορα κατέρρευσαν την επόμενη μέρα κάτω από την επίθεση δεκάδων χιλιάδων. Επομένως, η έκθεση της αστυνομίας επικεντρώνεται αναπόφευκτα στη μαροκινή δομή διοίκησης.

Ένστολες δυνάμεις ασφαλείας και άνδρες με πολιτικά ρούχα καθοδηγούσαν τους μετανάστες, έδειχναν τρόπους και έλεγχαν την κίνηση των ανθρώπων. Τέτοια γεγονότα σε ένα από τα πιο ευαίσθητα πολιτικά σύνορα της χώρας εγείρουν ένα απλό ερώτημα: Ποιος έδωσε τις εντολές τους σε αυτές τις δυνάμεις;

Η 15η Αυγούστου κάνει επιτέλους τα πράγματα εκρηκτικά για το Ραμπάτ. Όταν το Μαρόκο θέλησε να αποτρέψει την επόμενη επίθεση, η ασφάλεια των συνόρων λειτούργησε ξαφνικά χωρίς κανένα πρόβλημα. Οι δρόμοι έκλεισαν, οι παραλίες παρακολουθήθηκαν, οι μετανάστες αναχαιτίστηκαν – η εισβολή απέτυχε να υλοποιηθεί.

Στα τέλη Ιουλίου, δεκάδες χιλιάδες συνέρρευσαν στη Θέουτα, ενώ οι Ισπανοί ερευνητές τεκμηριώνουν τώρα την ενεργό καθοδήγηση από τις μαροκινές δυνάμεις ασφαλείας. Το παραμύθι της απλής απώλειας του ελέγχου αποσυντίθεται έτσι σιγά-σιγά.

Στα τέλη Ιουλίου, δεκάδες χιλιάδες έφτασαν στη Θέουτα και στα μέσα Αυγούστου ουσιαστικά κανείς δεν πέρασε. Στις 15 Αυγούστου, το ίδιο το Μαρόκο απέδειξε πόσο γρήγορα μπορούν να κλείσουν αυτά τα σύνορα.

Εάν, σύμφωνα με την έκθεση της ισπανικής αστυνομίας, ο ίδιος μηχανισμός ασφαλείας κατεύθυνε ενεργά τους μετανάστες προς τη Θέουτα περίπου δύο εβδομάδες νωρίτερα, δεν είναι πλέον μόνο το ερώτημα γιατί απέτυχαν τα σύνορα – αλλά ποιος ήθελε να αποτύχουν.