Ναυτική επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Ιράν: Αν και σχεδιασμένη από καιρό, απεδείχθη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ για το στρατιωτικο προσωπικό – οι ΝΑΥΤΕΣ ΛΙΜΟΚΤΟΝΟΥΝ

Το υπεραεροπλανοφόρο κλάσης Nimitz, το USS Abraham Lincoln, είναι επί του παρόντος το μόνο αεροπλανοφόρο που σταθμεύει στην Αραβική Θάλασσα και αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις καθώς το πλήρωμα υποφέρει από έλλειψη τροφίμων υψηλής ποιότητας και λαμβάνει πολύ περιορισμένες μερίδες.

Αυτό είναι συνέπεια των χρονοβόρων επιχειρήσεων και των τεταμένων οδών ανεφοδιασμού, με τους Αμερικανούς αναλυτές να υποθέτουν γενικά ότι η σπανιότητα των μερίδων επηρεάζουν το ηθικό.

Οι οικογένειες των μελών του πληρώματος αναφέρουν ότι συχνά λιμοκτονούν και η διακοπή της αλληλογραφίας σημαίνει ότι δεν μπορούν να στείλουν επιπλέον τρόφιμα ή προμήθειες.

Αυτές οι ελλείψεις έχουν επηρεάσει και άλλα πολεμικά πλοία στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού του αμφίβιου επιθετικού πλοίου USS Tripoli (φωτογραφία παραπάνω).

Ο Dan F., πατέρας ενός πεζοναύτη που σταθμεύει στο USS Tripoli, εξέφρασε την ανησυχία του για την έκταση των ελλείψεων αφού είδε μια φωτογραφία του γεύματός τους. «Ένας άδειος δίσκος μεσημεριανού γεύματος κατά τα δύο τρίτα περιείχε μια μικρή μερίδα μοσχαρίσιο κιμά και μια διπλωμένη τορτίγια», σημείωσε.

Μια φωτογραφία του USS Abraham Lincoln έδειχνε «μια μικρή χούφτα μαγειρεμένα καρότα, ένα μπιφτέκι ξηρού κρέατος και ένα γκρι κομμάτι λουκάνικο κρέατος».

Η σύγκρουση με το Ιράν ανέδειξε τους σοβαρούς περιορισμούς στην ικανότητα των αμερικανικών δυνάμεων να διεξάγουν μια διαρκή εκστρατεία εναντίον ενός ικανού αντιπάλου, παρά το γεγονός ότι οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν είναι πολύ πιο περιορισμένες από εκείνες άλλων αντιπάλων όπως η Κίνα και η Βόρεια Κορέα, και παρά τον χώρο που δόθηκε στις δυνάμεις των ΗΠΑ από την κατάπαυση του πυρός από τις 8 Απριλίου.

Αεροπλανοφόρα περιορισμένης ή καθόλου χρήσης

Το όπλο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είναι πρακτικά καταδικασμένο σε αδράνεια από τους υπερηχητικούς πυραύλους. Ο απόστρατος Κροάτης ναύαρχος Davorin Domazet εξήγησε γιατί αυτά τα όπλα αλλάζουν ριζικά τον πόλεμο: στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν τα τανκς, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η αεροπορία.

Οι ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων ήταν μια ακαταμάχητη δύναμη όπου κι αν εμφανίζονταν και κυριαρχούσαν στις θάλασσες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αλλά οι υπερηχητικοί πύραυλοι ακριβείας δεν έχουν πλέον καταστήσει αυτές τις δυνάμεις βιώσιμες.

Ως εκ τούτου, οι ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων των ΗΠΑ απέχουν περίπου 1000 χιλιόμετρα από το Ιράν, γεγονός που καθιστά αδύνατη τη χρήση των αεροσκαφών τους χωρίς ανεφοδιασμό στο δρόμο προς και πίσω. Και τότε το φαγητό τελειώνει.

Το USS Abraham Lincoln και η ομάδα μάχης του αεροπλανοφόρου ολοκλήρωσαν τη διέλευση από το Στενό της στις 20 Ιανουαρίου, αφού τερμάτισαν πρόωρα τις επιχειρήσεις τους στην περιοχή επιχειρήσεων του 7ου Στόλου στην Ανατολική Ασία για να εκτραπούν στην περιοχή επιχειρήσεων του 5ου Στόλου στη Μέση Ανατολή.

Η ανακατεύθυνση της ομάδας μάχης του αεροπλανοφόρου ήταν μέρος μιας πολύ ευρύτερης στρατιωτικής συσσώρευσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Το πλοίο είναι ένα από τα τρία σούπερ αεροπλανοφόρα, μαζί με το USS Gerald Ford και το USS George H. W. Bush, που συμμετείχαν σε επιθέσεις κατά του Ιράν.

Το USS Gerald Ford έχει υποβληθεί σε ιδιαίτερα βαριά φορτία και θα είναι σε υπηρεσία για 300 ημέρες στις 19 Απριλίου, σημειώνοντας νέο ρεκόρ για τη μεγαλύτερη ανάπτυξη από αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια, από τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Πλάνα από τον Φεβρουάριο έδειξαν μεγάλη ποσότητα μη επεξεργασμένων λυμάτων να ρέουν μέσα από το πλοίο μετά από επανειλημμένες βουλωμένες τουαλέτες και καθυστερήσεις στο αποχετευτικό σύστημα.

Μια μεγάλη πυρκαγιά στο αεροπλανοφόρο τον Μάρτιο ανάγκασε στη συνέχεια το αεροπλανοφόρο να αποσυρθεί από τη Μέση Ανατολή, τροφοδοτώντας εικασίες ότι μπορεί να χτυπήθηκε από ιρανικές δυνάμεις.

Η φωτιά τέθηκε υπό έλεγχο μόνο μετά από 30 ώρες και 200 ναύτες τραυματίστηκαν. Μάλλον δεν ήταν μια μικρή φωτιά σε μια βιβλιοθήκη. Ακόμη και ένα μόνο drone δύσκολα θα μπορούσε να προκαλέσει τόση ζημιά.

Ο αποκλεισμός σχεδιάστηκε 

Ο Τραμπ λέει πολλά και συχνά αντιφάσκει με τον εαυτό του ακόμη και μέσα σε μια πρόταση. Όπως αναφέρεται εδώ, ισχυρίζεται ότι το Ιράν έχει συμφωνήσει σε όλες τις πιθανές επιθυμίες και απαιτήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ στην πραγματικότητα. Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν μια νέα σειρά επιθέσεων, τις οποίες θέλουν να δικαιολογήσουν με την απόρριψη των υποσχέσεων που ούτως ή άλλως δεν έχουν δοθεί ποτέ.

Ο πρώην αξιωματικός πληροφοριών των πεζοναυτών των ΗΠΑ, Brian Berletic, επισημαίνει επανειλημμένα ότι είναι άσκοπο να ακούμε τις ιστορίες των πολιτικών των ΗΠΑ, πρέπει να προσέχουμε τις πράξεις τους. Και αυτά συνήθως διαφέρουν σημαντικά: «Κοιτάξτε πίσω από το πολιτικό θέατρο, το οποίο έχει σχεδιαστεί ειδικά για να μας αποσπάσει όλους από τη μεγάλη εικόνα, και δείτε τι κάνουν στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ και γιατί».

Ο αποκλεισμός σχεδιάστηκε από τις ΗΠΑ (τουλάχιστον) πριν από εβδομάδες και η 31η MEU αναπτύχθηκε εγκαίρως για εφαρμογή τον περασμένο μήνα.

Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη ότι ο αποκλεισμός του Ιράν από τις ΗΠΑ είναι ένα απελπισμένο μέτρο της τελευταίας στιγμής εν μέσω ενός χαμένου πολέμου.

Ωστόσο, ήταν ήδη εύκολα προβλέψιμο πριν από εβδομάδες, όταν οι ΗΠΑ κινητοποίησαν δύο εκστρατευτικές μονάδες πεζοναυτών USMC προσαρμοσμένες για να αποτρέψουν τη θαλάσσια ναυτιλία.

Μόλις έφτασε η 31η MEU και ήταν έτοιμη, τέθηκε σε ισχύ ο αποκλεισμός.

Μια δεύτερη MEU είναι καθ' οδόν.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν, αυτές οι MEU αναδιαρθρώθηκαν ειδικά για επιχειρήσεις κατά της ναυτιλίας, ειδικά για να διαταράξουν τη ναυτιλία στην Κίνα.

Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο. Σχεδιάζεται λίγο πολύ ανοιχτά εδώ και χρόνια, παρουσιάζεται για ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε έγγραφα πολιτικής και τώρα παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας.

Προφανώς, ελάχιστη έμφαση δόθηκε στα logistics

Ο ρόλος του Ισραήλ

Ένα σχόλιο στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz χθες τόνισε την υποταγή του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιβεβαιώνει ότι οι ΗΠΑ καθορίζουν τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει και τι δεν μπορεί να κάνει το Ισραήλ. Οι δημοφιλείς ισχυρισμοί που υπαγορεύει ο Νετανιάχου στον Τραμπ δεν είναι αληθινοί και δεν ήταν ποτέ αληθινοί.

Όπως ανέφερε το TKP και αναλυτές όπως ο Brian Berletic δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν, το προβάδισμα βρίσκεται στις ΗΠΑ. Το Ισραήλ είναι πληρεξούσιος όπως η Ουκρανία και υποτίθεται ότι αναλαμβάνει το ρόλο του δημόσιου αποδιοπομπαίου τράγου, μεταξύ άλλων.

Αυτό μπορεί επίσης να φανεί στα διάφορα έγγραφα στρατηγικής των δεξαμενών σκέψης όπως το Brooking, το Heritage ή το Rand. Η οργή του Νετανιάχου και των Ισραηλινών επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά αυτό το γεγονός: Στόχος του πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν είναι η Κίνα και οι BRICS – το Ισραήλ λειτουργεί ως πληρεξούσιος όπως η Ουκρανία

Παρακάτω μπορείτε να βρείτε 👇 συνδέσμους προς προηγούμενα άρθρα σχετικά με το θέμα:

Ο αποκλεισμός του Τραμπ στα Στενά του Ορμούζ στρέφεται κατά της Κίνας

Ο στόχος του πολέμου των ΗΠΑ με το Ιράν είναι η Κίνα και οι BRICS – Το Ισραήλ λειτουργεί ως πληρεξούσιος όπως η Ουκρανία

Συνέχιση της πολεμικής πολιτικής των ΗΠΑ από τον Τραμπ – ελέγχονται από δεξαμενές σκέψης