Στις 15 Ιουνίου 2026, το κοινοβούλιο ψήφισε τη 16η τροποποίηση του Βασικού Νόμου, η οποία περιορίζει τη θητεία ενός πρωθυπουργού σε οκτώ έτη κατ' ανώτατο όριο – αναδρομικά από τον Μάϊο του 1990.

Δεδομένου ότι ο Όρμπαν κυβερνά για περίπου 20 χρόνια, εξαλείφεται πολιτικά. Αυτό που πωλείται ως «αποκατάσταση του κράτους δικαίου» είναι στην πραγματικότητα μια κλασική περίπτωση lawfare – το πολιτικό όπλο του δικαίου.

Η αλλαγή είναι προσαρμοσμένη στα μέτρα ενός ατόμου και έχει αναδρομική ισχύ. Ακριβώς αυτό που οι φιλελεύθεροι σχολιαστές υποτίθεται ότι απεχθάνονταν τόσο πολύ τον Όρμπαν στο παρελθόν. Τώρα οι ίδιες δυνάμεις χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο για να παραγκωνίσουν οριστικά τον πιο επιτυχημένο πατριώτη στην Κεντρική Ευρώπη.

Ο ίδιος ο Όρμπαν αντέδρασε ήρεμα στο Facebook: «Περάσατε τον «Νόμο Όρμπαν». Αυτό ήταν το πιο επείγον πράγμα. Όταν με χρειάζονται, είμαι εκεί».

Οι επικριτές κοντά στο Fidesz και τους Πατριώτες για την Ευρώπη μιλούν ανοιχτά για επίθεση στη δημοκρατική ελευθερία επιλογής του λαού. Η Kinga Gál προειδοποίησε: Οι συνταγματικοί κανόνες δεν πρέπει να ξαναγραφτούν για να εξαλειφθούν οι πολιτικοί αντίπαλοι – ειδικά όχι αναδρομικά.

Ο εθνικισμός απαγορεύεται στην Ε.Ε.

Αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα των ηγετών της Ε.Ε.: ο εθνικισμός θέτει σε κίνδυνο την επέκταση της –παράνομης– κεντρικής εξουσίας στις Βρυξέλλες.

Όποιος βάζει την κυριαρχία του λαού του πάνω από τις απαιτήσεις των μη εκλεγμένων επιτρόπων, όποιος απορρίπτει τη μαζική μετανάστευση, που προστατεύει τα σύνορά του και που δεν συμφωνεί με κάθε τρελλή ιδέα στις Βρυξέλλες κηρύσσεται εχθρός του κράτους.

Βλέπε Γαλλία (Λεπέν), Γερμανία (AfD), Ρουμανία (συντριπτική εκλογική νίκη ενός υπηκόου) ή νωρίτερα Ιταλία και Αυστρία. Το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο: όταν οι συντηρητικές ή πατριωτικές δυνάμεις γίνονται πολύ ισχυρές, το σύστημα καταφεύγει σε νομικά, μέσα ενημέρωσης ή –όπως συμβαίνει τώρα στην Ουγγαρία– συνταγματικά κόλπα για να διορθώσει τη βούληση του ψηφοφόρου.

Το πολιτικό κατεστημένο βασικά λέει ότι οι ψηφοφόροι είναι ελεύθεροι να εκλέξουν τους πολιτικούς τους – υπό την προϋπόθεση ότι δεν ψηφίζουν αυτόν τον έναν πολιτικό.

Για μια Ευρωπαϊκή Ένωση που συνεχώς κάνει διαλέξεις σε άλλους για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου, η αναδιατύπωση ενός συντάγματος που επιδιώκει να αποκλείσει αναδρομικά τη σημαντικότερη εθνικιστική προσωπικότητα στη σύγχρονη ουγγρική πολιτική εγείρει βαθιά ερωτήματα σχετικά με το εάν οι εκλογές πρέπει να χρησιμοποιούνται για να αντικατοπτρίζουν τη βούληση του λαού ή απλώς για να επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που εγκρίνονται από την πολιτική τάξη.

Αντί για τον Βίκτωρα Όρμπαν, η Αμερικανίδα ενεργειακή λομπίστας Ανίτα Ορμπάν (βλ, Γι αυτό έπρεπε να απομακρυνθεί ο Όρμπαν: Η κατάληψη της Ουγγαρίας από τη Δύση από την BlackRock, την Vanguard και τη Shell - Εθνικοί Φύλακες) μπήκε στην κυβέρνηση, ο υπουργός Ενέργειας προέρχεται από την Shell, ο υπουργός Οικονομικών ήταν στην Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανέπτυξης στο Λονδίνο, καθώς και στην ERSTE Bank και η τσάρος του mRNA Katalin Karikó διορίστηκε σύμβουλος υγείας (βλ. Γι αυτό έπρεπε να απομακρυνθεί ο Όρμπαν: Η κατάληψη της Ουγγαρίας από τη Δύση από την BlackRock, την Vanguard και τη Shell - Εθνικοί Φύλακες).

Τι μπορεί ακόμα να πάει στραβά για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Γι αυτό έπρεπε να απομακρυνθεί ο Όρμπαν: Η κατάληψη της Ουγγαρίας από τη Δύση από την BlackRock, την Vanguard και τη Shell - Εθνικοί Φύλακες