Ο απαίσιος πραγματικός λόγος για την ώθηση στην ψηφιακή ταυτότητα

Ο Sir Keir Starmer ανακοίνωσε την ψηφιακή ταυτότητα ως απαραίτητη για την απόδειξη της καταλληλότητας για εργασία, αλλά οι Βρετανοί μπορούν να αποδείξουν την επιλεξιμότητα με πολλά άλλα έγγραφα. Αυτά τα έγγραφα είναι φθηνότερα από τις εκτιμώμενες 400 εκατομμύρια λίρες που απαιτούνται για τη δημιουργία του νέου συστήματος. Μερικά άτομα μπορεί να προτιμούν την ψηφιακή ταυτότητα από τις άδειες οδήγησης ή τα διαβατήρια, αλλά θα μπορούσε να τους επιτραπεί να επιλέξουν, όπως στην Αμερική, αντί να υποχρεωθούν.

Όταν είναι διαθέσιμα φθηνότερα και πιο εύκολα έγγραφα, υπάρχουν βάσιμες ανησυχίες ότι ο Starmer έχει απώτερα κίνητρα για την ψηφιακή ταυτότητα – κίνητρα σχετικά με την επιλεξιμότητα για εργασία.

Η επιλεξιμότητα για εργασία είναι ένα καθυστερημένο ζήτημα για την κυβέρνηση, η οποία πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι πληρώνει πρόνοια σε τουλάχιστον 1,3 εκατομμύρια αλλοδαπούς με δικαίωμα στην εργασία, φιλοξενώντας εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο που μπορούν να ξεφύγουν από την παράνομη εργασία, φιλοξενώντας περίπου 1 εκατομμύριο αλλοδαπούς χωρίς έγγραφα που κατά κάποιο τρόπο τα πάνε καλά παρά το γεγονός ότι δεν έχουν δικαίωμα εργασίας ή διαμονής εδώ. και με ποσοστό ανεργίας 13 τοις εκατό.

Η λαϊκή ανησυχία για τη μείωση της παράνομης μετανάστευσης εξηγεί γιατί μια δημοσκόπηση δείχνει ότι μια μικρή πλειοψηφία των Βρετανών υποστηρίζει μια εθνική ταυτότητα, ιδιαίτερα για τον έλεγχο της μετανάστευσης. Ωστόσο, σχεδόν όλοι ανησυχούν για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, την αξιοπιστία της κυβέρνησης ή τον αυταρχισμό.

Προωθώντας μια εθνική ταυτότητα ως πρωτίστως για να σταματήσει τους ξένους να εργάζονται, ο Starmer εκμεταλλεύεται τη δημοφιλή επιθυμία για ελεγχόμενη μετανάστευση. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνησή του κάνει ελάχιστα για να φέρει περισσότερους νόμιμους εργαζόμενους στην εργασία, ή για να σταματήσει τους παράνομους εργαζόμενους από το να εργάζονται, ή για να σταματήσει την παράνομη μετανάστευση – κάτι που με αφήνει να συμπεράνω ότι το ανομολόγητο κίνητρο είναι η δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων.

Αρχικά, πάρτε την απόδειξη από το σχέδιο για την ίδια την «BritCard». Η νέα ταυτότητα θα απαιτείται για την εύρεση εργασίας, αλλά δεν θα απαιτείται για την πρόσβαση στην πρόνοια, τα επιδόματα ή το NHS! Έτσι, η εύρεση εργασίας θα γίνει πιο δύσκολη, αλλά η αποφυγή της εργασίας με αντάλλαγμα ένα εισόδημα άνω του μέσου όρου και δωρεάν υγειονομική περίθαλψη παραμένει τόσο εύκολη όσο ποτέ.

Επίσης εύκολο; Εργαστείτε παράνομα, ενώ εξακολουθείτε να λαμβάνετε επιδόματα πρόνοιας σαν να μην εργάζεστε.

Σίγουρα μια ψηφιακή ταυτότητα θα βοηθούσε;

Όχι. Η εθνική ταυτότητα δεν είναι απαραίτητη, δεδομένων άλλων αποδεικτικών ταυτότητας. Η εθνική ταυτότητα δεν επαρκεί εάν δεν εφαρμόζετε τον νόμο.

Οι περισσότερες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης εκδίδουν εθνικές ταυτότητες εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, ένα υψηλότερο ποσοστό των πολιτών τους εργάζεται παράνομα από τους Βρετανούς πολίτες.

Οι ευρωπαϊκές χώρες δύσκολα εφαρμόζουν τους νόμους για την εργασία. Πρώτον, η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων αποθαρρύνει την επιβολή. Θα είστε υπεύθυνοι για την αστυνόμευση εκατοντάδων εκατομμυρίων εργαζομένων που πληρούν τις προϋποθέσεις, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν μιλούν τη γλώσσα σας και δεν έχουν τις εθνικές σας ταυτότητες.

Δεύτερον, στις περισσότερες χώρες, οι αρχές επιβολής είναι τεμπέλικες ή διεφθαρμένες – κάτι που η Ελλάδα έχει παραδεχτεί στην αποστολή της να βελτιώσει τη συμμόρφωση με τη φορολογία.

Τρίτον, η εθελοντική συμμόρφωση τείνει να είναι χαμηλότερη στις ηπειρωτικές χώρες. Οι Βρετανοί μέχρι στιγμής θεωρούνταν συμμορφούμενοι, αν και η κοινωνία υψηλής εμπιστοσύνης τους καταρρέει.

Οι ξένοι φτάνουν χωρίς καμμία κουλτούρα στην κληρονομιά μας υψηλής εμπιστοσύνης. Χρειάζονται περισσότερη επιβολή.

Ναι, είναι αλήθεια ότι η Βρετανία έχει ήδη υψηλή ικανότητα επιβολής από κάθε άποψη: υλική, νόμιμη και συνταγματική. Το πρόβλημα με την επιβολή στη Βρετανία είναι ότι είναι δύο επιπέδων.

Οι Βρετανοί διαδηλωτές κατά των αλλοδαπών εγκληματιών στους οποίους παρέχεται δωρεάν διαμονή σε ξενοδοχεία που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο απαγορεύονται από την περιοχή, ενώ η αστυνομία μεταφέρει αντιδιαδηλωτές. 

Οι αλλοδαποί βιαστές έχουν ανωνυμία, οι Βρετανοί όχι.

Οι αρχές ανέχονται τις παλαιστινιακές σημαίες, όχι τις βρετανικές σημαίες.

Ένας λευκός συντηρητικός επικριτής των ξενοδοχείων ασύλου φυλακίζεται, ένας μη λευκός σύμβουλος των Εργατικών απαλλάσσεται από την κατηγορία της υποκίνησης βίας, παρά το γεγονός ότι είπε σε ένα πλήθος να κόψει το λαιμό των αντιπάλων.

Ένας που καίει ένα Κοράνι τιμωρείται με πρόστιμο, ο ισλαμιστής, ωστόσο, που τον κυνήγησε με ένα μαχαίρι φωνάζοντας «Θα σε σκοτώσω» γλυτώνει τη φυλακή.

Ομοίως, οι αλλοδαποί εργάζονται παράνομα επειδή η κυβέρνηση δεν επιβάλλει τους νόμους που ήδη υποχρεώνουν τους εργοδότες να αποδείξουν την επιλεξιμότητα για εργασία. Αυτή η επιλεξιμότητα μπορεί να αποδειχθεί εύκολα με πολλά επιτρεπόμενα έγγραφα. Οι εργοδότες μπορεί να τιμωρηθούν με εξουθενωτικά πρόστιμα εάν διαπιστωθεί ότι έχουν προσλάβει κάποιον παράνομα, έστω και ακούσια. Η αμέλεια μπορεί να τιμωρηθεί εξίσου με την πρόθεση. Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση δεν ελέγχει. Μερικοί εργοδότες προσλαμβάνουν σχολαστικά, άλλοι όχι. Είναι μια επιλογή φήμης, όχι μια νομικά επιβεβλημένη επιλογή.

Η αδήλωτη εργασία είναι ανεξέλεγκτη στον τομέα των υπηρεσιών, τόσο από Βρετανούς όσο και από ξένους. Αλλά αυτό αφορά πραγματικά τους ξένους. Η δικαιοσύνη δύο επιπέδων ευνοεί τους αλλοδαπούς, παρ’ όλο που είναι πιο εύκολο να αστυνομευτούν.

Οι αιτούντες άσυλο δεν επιτρέπεται να εργαστούν για 12 μήνες ή μέχρι να τους χορηγηθεί άσυλο. Τον Μάϊο, οι εφημερίδες αποκάλυψαν ότι οι αιτούντες άσυλο εργάζονται για ταχυμεταφορείς και διανομείς τροφίμων εντός ημερών από την άφιξή τους στη Βρετανία.

Οι περισσότεροι φαίνεται να βρίσκουν εργασία μέσα σε λίγες μέρες, παρ’ όλο που οι αιτούντες άσυλο (σε αντίθεση με τους εργαζόμενους Βρετανούς) λαμβάνουν δωρεάν μεταφορά, διαμονή, φαγητό, υγειονομική περίθαλψη, ρούχα, φρουρούς ασφαλείας, ψυχαγωγία και χρήματα. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε να πατάξει και μετά δεν έκανε τίποτα.

Περιορίστηκε η κυβέρνηση από την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων; Όχι. Τον Ιούνιο, ο συντηρητικός βουλευτής Chris Philp, ενεργώντας ως σκιώδης υπουργός Εσωτερικών, κινηματογράφησε ποδήλατα επώνυμα για εταιρείες παράδοσης τροφίμων και ταχυμεταφορείς έξω από ένα ξενοδοχείο ασύλου. Οι κάτοικοι επιβεβαίωσαν ότι είναι αιτούντες άσυλο. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν επιβεβαίωσε αυτή τη χρήση του ξενοδοχείου.

Η κυβέρνηση είναι πιο πρόθυμη να κατηγορήσει τους ιδιώτες εργοδότες. Αυτό είναι σαν να κατηγορούμε τους πωλητές μαχαιριών για την έκρηξη του εγκλήματος με μαχαίρια. Ωστόσο, στους εργοδότες αρέσει να παίζουν, γιατί είναι καλές δημόσιες σχέσεις. Στα τέλη Ιουνίου, η Deliveroo, η Uber Eats και η JustEat συμφώνησαν να αυξήσουν την επαλήθευση προσώπου και τους ελέγχους απάτης για να αποκλείσουν τους παράνομους υπαλλήλους. Το Υπουργείο Εσωτερικών συμφώνησε να επιτρέψει 90 ημέρες για την εφαρμογή. Αυτή η περίοδος έληξε την Κυριακή, οπότε αυτές οι εταιρείες είχαν αποκλείσει εκατοντάδες υπαλλήλους.

Επιστρέφοντας στα τέλη Ιουνίου: Οι αξιωματικοί της Υπηρεσίας Μετανάστευσης συνέλαβαν μετανάστες έξω από το ξενοδοχείο Thistle City Barbican καθώς επέστρεφαν από τη δουλειά τους με ποδήλατα μεταφέροντας τις επώνυμες τσάντες του εργοδότη τους και χειρίζονταν τις εφαρμογές του εργοδότη τους. Κάποιοι συνελήφθησαν επίσης για παραβίαση των όρων εγγύησης. Αλλά αυτοί οι αξιωματικοί δεν πήγαν σε κανένα άλλο ξενοδοχείο ασύλου.

Λίγες μέρες αργότερα, το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσίευσε μια δήλωση υποσχόμενη «μια μεγάλη επιχείρηση για τη διακοπή αυτού του τύπου εγκληματικότητας». Αλλά καμία «μεγάλη επιχείρηση» δεν υλοποιήθηκε.

Η Deliveroo επικοινώνησε με την κυβέρνηση για βοήθεια για τον εντοπισμό ξενοδοχείων ασύλου. Η Deliveroo μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει τους υπαλλήλους σε αυτά τα ξενοδοχεία, δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να χρησιμοποιούν μια εφαρμογή που παρακολουθεί την τοποθεσία τους. Αλλά η κυβέρνηση αρνείται να μοιραστεί τις τοποθεσίες των ξενοδοχείων ασύλου για την προστασία των αιτούντων άσυλο.

Το προνόμιο των ξένων είναι πολιτικό, όχι οικονομικό. Τα τελευταία χρόνια, οι περισσότεροι μετανάστες έχουν αποδειχθεί καθαροί αποδέκτες του δημόσιου πλούτου, πιο εγκληματίες από τους Βρετανούς, λιγώτερο μορφωμένοι, λιγώτερο ειδικευμένοι, λιγώτερο ανοιχτοί στην ενσωμάτωση, εξαιρετικά ακραίοι.

Η Βρετανία δεν χρειάζεται ανεξέλεγκτη μετανάστευση για να καλύψει κενές θέσεις σε εξειδικευμένα επαγγέλματα, όπως η ιατρική. Η Βρετανία έχει ήδη ειδικές βίζες για την κάλυψη ειδικευμένων επαγγελμάτων.

Ναι, είναι αλήθεια, οι εργοδότες μπορούν να χρησιμοποιήσουν ειδικές βίζες για να προσλάβουν αλλοδαπούς για να αναλάβουν θέσεις εργασίας με χαμηλότερη αμοιβή από αυτή που πληρώνουν στους Βρετανούς… αλλά η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη λύσει αυτό το πρόβλημα, αναγκάζοντας τους εργοδότες να πληρώσουν ένα τεράστιο τέλος 100,000 δολλαρίων για την αίτηση για βίζα H1-B. Η Βρετανία θα πρέπει να υιοθετήσει την αντίστοιχη πολιτική.

Η κυβέρνηση της Βρετανίας (και κούλη) ευνοεί τους ξένους, όχι για οικονομικό όφελος, αλλά για πολιτικό κέρδος: επειδή περιμένει από τους ξένους να υποστηρίξουν τη ριζοσπαστική αριστερή πολιτική της.

Και η κυβέρνηση της Βρετανίας χρησιμοποιεί αδικία δύο επιπέδων για να καταστείλει τους αντιπάλους του ριζοσπαστικού αριστερισμού. Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι μια εθνική ταυτότητα έχει ως κίνητρο πρωτίστως την επιβολή της επιλεξιμότητας για εργασία δεν είναι αξιόπιστος από μια κυβέρνηση που ήδη κάνει τα πάντα για να μην επιβάλει την επιλεξιμότητα για εργασία!

Η «BritCard» δεν θα ήταν τόσο μια κάρτα επιλεξιμότητας για εργασία όσο μια κάρτα δικαιοσύνης δύο επιπέδων. Μια «Britcard» θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο. Θα μπορούσε να κατασχεθεί, να απορριφθεί, να υποβληθεί σε επεξεργασία επ’ αόριστον, έτσι ώστε οι αντιφρονούντες να μην μπορούν να αποδείξουν την καταλληλότητα για εργασία.

Η κατοχή κάρτας θα μπορούσε να γίνει προϋπόθεση για τη διατήρηση τραπεζικού λογαριασμού, τη συμμετοχή σε διαμαρτυρία, την είσοδο σε δημόσιο χώρο, την πρόσβαση στον πολιτικό σας εκπρόσωπο, την πρόσβαση στα παιδιά σας.

Εν τω μεταξύ, οι προνομιούχες ομάδες θα συνεχίσουν να μην υφίστανται καμμία επιβολή.