Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA αποκαλύπτουν ότι το 1952, αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ διερευνούσαν χημικές μεθόδους για να επηρεάσουν και να ελέγξουν την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Ένα υπόμνημα της 24ης Απριλίου 1952 με τίτλο «Ειδική Έρευνα για τo Σχέδιο Artichoke» (βλ. Από το βιβλίο συνταγών της CIA: Μυστική χειραγώγηση του εγκεφάλου μέσω εμβολιασμών - Εθνικοί Φύλακες) προτείνει την ανάπτυξη φαρμάκων ικανών να προκαλέσουν άγχος, κατάθλιψη, απελπισία, νευρικότητα και λήθαργο σε «υποκείμενα».

Συζητά τόσο φάρμακα άμεσης χρήσης όσο και ουσίες που έχουν σχεδιαστεί για μακροχρόνια χορήγηση για παρατεταμένες περιόδους, για να κρύβονται σε τρόφιμα, νερό, ποτά — ακόμη και «τυπικές ιατρικές θεραπείες όπως εμβολιασμοί, εμβόλια κ.λπ.».

 

Το Project ARTICHOKE επικεντρ (βλ. Από το βιβλίο συνταγών της CIA: Μυστική χειραγώγηση του εγκεφάλου μέσω εμβολιασμών - Εθνικοί Φύλακες) ώθηκε σε τεχνικές ανάκρισης, ύπνωση, αμνησία και χημική ανικανότητα στο Προσωπικό Τεχνικών Υπηρεσιών της CIA.

Το πρόγραμμα έθεσε τις βάσεις για το MK-ULTRA, που ξεκίνησε επίσημα το 1953 και αργότερα αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια ερευνών του Κογκρέσσου τη δεκαετία του 1970.

Ανησυχητικά, από το 2021, πάνω από το 70% της ανθρωπότητας έλαβε έναν νευροτοξικό παράγοντα που μεταμφιέζεται σε «εμβόλιο».

Οι ίδιοι στόχοι που περιγράφονται στο έγγραφο της CIA (εμβόλια/φάρμακα ικανά να προκαλέσουν κρυφά άγχος, κατάθλιψη και λήθαργο) παρατηρούνται τώρα σε πληθυσμούς που έχουν εμβολιαστεί με COVID-19.

Πολλές μελέτες που έχουν αξιολογηθεί από ομοτίμους έχουν πλέον συνδέσει τα εμβόλια COVID με αυξημένους κινδύνους:

1. Γνωστική εξασθένηση (+137,7%)

2. Κατάθλιψη (+68,3%)

3. Αγχώδεις διαταραχές (+43,9%)

4. Διαταραχές ύπνου (+93,4%)

5. Αλτσχάιμερ (+22.5%)

6. Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο (+44%)

7. Αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (+50%)

8. Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (+67%)

9. Μυελίτιδα (+165%)

10. Μυασθένεια gravis (+71%) (βαρειά μυασθένεια)

Σύμφωνα με δύο πρόσφατες μελέτες VAERS, παραβιάστηκαν τα όρια ασφαλείας CDC/FDA (PRR ≥ 2 σε σύγκριση με το εμβόλιο γρίπης) για 146 διαταραχές του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και της ψυχιατρικής, μερικές από τις οποίες περιλαμβάνουν:

1. Νόσος Creutzfeldt-Jakob (CJD) — 847× περισσότερες πιθανότητες να αναφερθεί έναντι του εμβολίου γρίπης

2. Θρόμβοι εγκεφάλου – 3.000× πιο πιθανό

3. Άνοια – 140× πιο πιθανή

4. Σκέψεις αυτοκτονίας – 150× πιο πιθανές

5. Ανθρωποκτονικός ιδεασμός – 25× πιο πιθανό

6. Ψύχωση – 440× πιο πιθανή

7. Μηνιγγίτιδα από έρπητα ζωστήρα — 1.200× πιο πιθανό

8. Τοξική εγκεφαλοπάθεια — 157× πιο πιθανό

9. Σχιζοφρένεια – 315× πιο πιθανό

10. Κατάθλιψη – 530× πιο πιθανό

11. Εγκεφαλικό απόστημα — 120× πιο πιθανό

12. Βίαιη συμπεριφορά – 80× πιο πιθανό

13. Γνωστική έκπτωση – 115× πιο πιθανή

14. Αυταπάτες – 50× πιο πιθανό

Τα εμβόλια mRNA φαίνεται να διαταράσσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, επιτρέποντας στο mRNA, τις αμυλοειδογόνες πρωτεΐνες ακίδας και τα παθογόνα να διεισδύσουν στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό - ένα αποτέλεσμα που συνάδει με τα αυξανόμενα πλέον ποσοστά γνωστικής έκπτωσης.

Ναι, αυτοί οι αριθμοί είναι δυστυχώς πραγματικοί. Ακολουθούν οι μελέτες:

1. Συσχέτιση μεταξύ εμβολιασμού κατά του COVID-19 και νευροψυχιατρικών καταστάσεων

 

2. Εμβολιασμός mRNA κατά του COVID-19: επιπτώσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα

 

3. Ψυχιατρικές ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τον εμβολιασμό κατά του COVID-19: μια πληθυσμιακή μελέτη κοόρτης στη Σεούλ της Νότιας Κορέας

 

4. Πιθανή συσχέτιση μεταξύ του εμβολιασμού κατά του COVID-19 και της ανάπτυξης της νόσου του Αλτσχάιμερ

 

5. Αντίκτυπος των εμβολιασμών κατά του COVID-19 στις εισαγωγές σε νοσοκομεία για νευρολογικές παθήσεις στον πληθυσμό άνω των 12 ετών της Λομβαρδίας. Δεδομένα από αυτοελεγχόμενη ανάλυση περιστατικών σειρών

 

6. Πρωτεΐνη ακίδας έγχυσης mRNA COVID-19 που εκφράζεται σε εγκεφαλικές αρτηρίες ασθενών με εγκεφαλικό επεισόδιο για 17 μήνες

 

7. Η πρωτεΐνη ακίδας επιμένει στον άξονα κρανίου-μηνίγγιδων-εγκεφάλου και προκαλεί νευρολογική βλάβη

 

Εάν η CIA συζητούσε κρυφά μυστικές μεθόδους για την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς τη δεκαετία του 1950, δεν θα ήταν έκπληξη αν παρόμοια απόρρητα έργα εμφανίζονταν τις δεκαετίες που ακολούθησαν.