Ο θυμώδης Ηγούμενος καί τό σκαμνί που …εκσφενδόνισε στόν Μοναχό! / Β Ι Ν Τ Ε Ο

2 thoughts on “Ο θυμώδης Ηγούμενος καί τό σκαμνί που …εκσφενδόνισε στόν Μοναχό! / Β Ι Ν Τ Ε Ο”

1. Ο/Η Το αλητάκι λέει:

   27 Ιουλίου, 2025 στις 11:07 πμ

   Η ιστορία είναι σε θέση να αγγίζει μεν τον ακροατή, αλλά θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί εμείς οι Χριστιανοί όταν εύκολα μιλάμε για υπομονή.
   Δεν είναι ο χρυσός κανόνας η υπομονή.
   Υπάρχουν άνθρωποι εξαιρετικά κακοποιητικοί, οι οποίοι μπροστά στην αφωνία της υπομονής, όχι μόνο δεν αναγνωρίζουν έναν υπομονετικό μάρτυρα για χάρη της ειρήνης, αλλά ερεθίζονται ακόμη περισσότερο και ενθαρρύνονται να ξεπεράσουν ακόμη περισσότερα όρια.
   Προσωπικά, με ενοχλεί πάρα πολύ αυτή η ευκολία των Χριστιανών να προτρέπουν σε μαλθακή υπομονή όταν δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τι βιώνει ο άλλος στους τέσσερεις τοίχους του σπιτιού του ή του μοναστηριού, όπως στην προκειμένη. Παρεμπιπτόντως, μου έχει τύχει να δουλέψω σε μοναστήρι και ένας μόνο να κάνει κόλαση τη ζωή όλων.
   Όταν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις που προσωπικά τις κατατάσσω στην σφαίρα του αντικειμένου της Ψυχιατρικής, δεν πρέπει να συστήνουμε έτσι άκριτα την υπομονή. Δεν μπορεί τέτοιοι άνθρωποι να αφήνονται να τσακίζουν έτσι ψυχές επειδή είναι κτήνη ή για δέσιμο.

   Απάντηση
2. Ο/Η Το αλητάκι λέει:

   27 Ιουλίου, 2025 στις 12:49 μμ

   Επιτρέψτε μου και μια προσθήκη: και στον άρρωστο, μη λέτε “υπομονή”. Απλά κρατήστε τους το χέρι χωρίς να μιλάτε. Μόνο να ξέρουν ότι είναι κάποιος κοντά τους που θέλει να μείνει εκεί παρά να αποφύγει να στεναχωρηθεί.

   Απάντηση