Ο δημοσιογράφος Mike Adams εξέδωσε μια προειδοποίηση στο Natural News με βάση σκληρά γεγονότα. 

Προβλέπει ότι εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν από την πείνα μέχρι το τέλος του 2027 εάν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά για πολλούς ακόμη μήνες, επειδή μια μικρή ομάδα ανδρών στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη.

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ έχει ήδη διακόψει τη ροή λιπασμάτων προς τις πιο ευάλωτες χώρες του κόσμου και το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων καταρρέει τώρα σε αργή κίνηση. Αυτό δεν είναι τυχαίο, τονίζει ο Adams, είναι ένας σκόπιμα προκαλούμενος λιμός. Αν και το έναυσμα είναι ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, τελικά πρόκειται για τη μείωση του πληθυσμού, η οποία ήταν ο σιωπηλός στόχος της παγκοσμιοποιημένης ελίτ εδώ και δεκαετίες. Η πείνα είναι το τέλειο όπλο.

Ο μηχανισμός: Πώς το λίπασμα γίνεται λιμός

Η σύγχρονη γεωργία εξαρτάται πλήρως από το συνθετικό λίπασμα, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στο φυσικό αέριο και το θείο. Περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου λιπασμάτων διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, αλλά έχει ουσιαστικά κλείσει από τον Μάρτιο του 2026, προκαλώντας την κατάρρευση της παροχής αμμωνίας, ουρίας και φωσφορικών αλάτων.

Οι τιμές των δύο βασικών συστατικών του λιπάσματος, η αμμωνία και η ουρία έχουν αυξηθεί κατά 20 και 50 τοις εκατό αντίστοιχα από τα τέλη Μαρτίου και η κατάσταση συνέχισε να επιδεινώνεται από τότε. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας επιβεβαίωσε ότι οι παγκόσμιες ροές πετρελαίου έχουν μειωθεί κατά 13% και οι προμήθειες LNG κατά 20% – πράγμα που σημαίνει ότι λείπουν οι ίδιες οι πρώτες ύλες που απαιτούνται για την καλλιέργεια τροφίμων.

Τι συμβαίνει όταν το λίπασμα εξαφανίζεται; Οι αποδόσεις των καλλιεργειών δεν θα μειώνονταν γραμμικά, αλλά θα κατέρρεαν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μια μείωση του λιπάσματος κατά 10 τοις εκατό θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια συγκομιδής 25 τοις εκατό. Χωρίς άζωτο, το σιτάρι, το ρύζι και το καλαμπόκι, οι καλλιέργειες που τρέφουν δισεκατομμύρια ανθρώπους, θα αποτύγχαναν.

Η Willow Tohi περιέγραψε τα Στενά του Ορμούζ ως «το ασφυκτικό σημείο της πείνας» σε ένα άρθρο για το Natural News και σημείωσε ότι ο αποκλεισμός «έχει επηρεάσει σοβαρά την παγκόσμια προσφορά αζωτούχων λιπασμάτων, τα οποία είναι απαραίτητα για τη σύγχρονη γεωργία». Δεν πρόκειται για φυσική καταστροφή, αλλά για μια αλυσίδα εφοδιασμού που καταστράφηκε σκόπιμα από τον πόλεμο.

Οι χώρες που θα επηρεαστούν περισσότερο

Το Σουδάν βιώνει ήδη λιμό φάσης 5. Περισσότεροι από 22 εκατομμύρια άνθρωποι εκεί χρειάζονται επειγόντως επισιτιστική βοήθεια και η περίοδος φύτευσης διαρκεί από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο. Εάν δεν φτάσει λίπασμα μέχρι τότε, ολόκληρη η περιοχή θα αντιμετωπίσει μια καταστροφική αποτυχία της καλλιέργειας. Η Υεμένη, η Σομαλία, η Αιθιοπία, το Μπαγκλαντές και η Αίγυπτος είναι οι επόμενες στη λίστα – όλες οι χώρες που εξαρτώνται από εισαγόμενα λιπάσματα και φυσικό αέριο.

Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τις Υπηρεσίες Έργων έχει ήδη προειδοποιήσει ότι οι συνεχιζόμενες διακοπές θα μπορούσαν να οδηγήσουν άλλα 45 εκατομμύρια ανθρώπους στην πείνα παγκοσμίως.

Το μοτίβο: Σχεδόν όλες αυτές οι χώρες βρίσκονται στην Αφρική ή τη Νότια Ασία. Σύμφωνα με τον Adams, αυτό δεν είναι τυχαίο. Αυτές ακριβώς είναι οι χώρες που υποφέρουν ήδη από επισιτιστική ανασφάλεια και εξαρτώνται περισσότερο από τη διαμετακόμιση μέσω των Στενών του Ορμούζ.

Αυτές οι χώρες είναι ο στόχος, αναφέρει ο δημοσιογράφος.Όπως γράφει ο Peter Zeihan στο «Disunited Nations», το γεωπολιτικό παιχνίδι αφορά τον έλεγχο των πόρων και των πληθυσμών. Οι αδύναμοι αναμένεται απλώς να πεθάνουν.

Η Sharon Astyk προειδοποίησε πριν από χρόνια στο βιβλίο της «Depletion and Abundance»: «Τα τρόφιμά μας καλλιεργούνται με πετρέλαιο, συσκευάζονται σε πετρέλαιο και μεταφέρονται με πετρέλαιο» – και αν εξαλειφθεί το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, η παροχή τροφίμων σταματά. Αυτή η μέρα έχει έρθει τώρα.

Ο πόλεμος του Ιράν επιλέχθηκε σκόπιμα, κρίνει ο Adams. Το Ιράν δεν έχει επιτεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει κλιμακώσει μια σύγκρουση που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εντελώς.

Η απόφαση να επεκταθούν οι επιθέσεις στο Ιράν και να επιβληθεί αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ δεν είναι αμυντική αναγκαιότητα. Είναι μια πράξη επιθετικότητας που έχει κόψει τη σημαντικότερη εμπορική αρτηρία του κόσμου. Κάθε μέρα που ο δρόμος παραμένει κλειστός λόγω της αδιαλλαξίας των ΗΠΑ είναι μια μέρα που καταδικάζει χιλιάδες σε θάνατο.

Ο Adams πιστεύει ότι τα χειρότερα θα μπορούσαν ακόμα να αποφευχθούν εάν τα Στενά του Ορμούζ άνοιγαν ξανά αύριο. Οι καλλιέργειες θα μπορούσαν να συνεχίσουν να σπέρνονται και εκατομμύρια ζωές θα μπορούσαν να σωθούν. Αλλά ενόψει της πολιτικής δυναμικής και της σταθερά αγκυροβολημένης πολεμικής ατζέντας, αυτό του φαίνεται απίθανο.

Ο Adams συμβουλεύει λοιπόν τους αναγνώστες του να προετοιμαστούν:

«Καλλιεργήστε τη δική σας τροφή, αποθηκεύστε καθαρό νερό και ανθεκτικές προμήθειες και μάθετε αυτάρκεια. Αυτό δεν είναι κινδυνολογία, αλλά προσοχή.

Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει κανείς από έναν σκόπιμα προκαλούμενο λιμό είναι να αποκεντρώσει το δικό του σύστημα τροφίμων».

Πρέπει επίσης να προσευχηθούμε για ειρήνη και να κυνηγήσουμε τους πολεμοκάπηλους ώστε να λογοδοτήσουν. Η αλήθεια είναι το μόνο μας όπλο ενάντια σε αυτή την σκόπιμα δημιουργημένη καταστροφή. Ο επερχόμενος λιμός δεν είναι μοίρα, αλλά έγκλημα, και όσοι τον διαπράττουν πρέπει να κατονομαστούν και να σταματήσουν.