Ερευνητές που δημοσιεύουν στο International Journal of Vaccine Theory, Practice, and Research αυτόν τον μήνα δημοσίευσαν μια μελέτη με εικόνες μικροσκοπίας σκοτεινού πεδίου αυτού που περιγράφουν ως αυτοσυναρμολογούμενα «παράσιτα», τεράστιες δομές που μοιάζουν με κορδέλα, διαμερισματοποιημένα πρωτοκύτταρα και μια ορθογώνια ενσωματωμένη δομή μέσα στο υλικό του εμβολίου Pfizer COVID-19, υποστηρίζοντας ότι τα ευρήματα συνάδουν με προηγμένες συνθετικές βιολογικές αρχιτεκτονικές.

Η δημοσίευση έρχεται καθώς το CDC δίνει στην Pfizer περισσότερα από 1.24 δισεκατομμύρια δολλάρια σε συμβόλαια για περισσότερα εμβόλια COVID.

Η νέα εργασία, «Από το συνθετικό DNA και την αυτοσυναρμολογούμενη νανοτεχνολογία με βάση το RNA έως τα επακόλουθα των εμβολίων COVID-19», δημοσιεύθηκε στις 19 Ιουνίου από τον ανεξάρτητο ερευνητή Shimon D. Yanowitz και τον καθηγητή του Χριστιανικού Πανεπιστημίου της Οκινάουα, Daniel Broudy.

Στο επίκεντρο της μελέτης βρίσκονται εικόνες μικροσκοπίου που προέρχονται από το περιεχόμενο του εμβολίου Pfizer.

Σύμφωνα με το έγγραφο, οι ερευνητές τοποθέτησαν σταγόνες υλικού φιαλιδίου Pfizer σε αντικειμενοφόρες πλάκες μικροσκοπίου και παρατήρησαν το περιεχόμενο κάτω από τις καλυπτρίδες.

Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι εμφανίστηκαν ασυνήθιστες δομές και οργανώθηκαν με την πάροδο του χρόνου μετά την παρακολούθηση του υλικού του φιαλιδίου.

Μία από τις πρώτες εικόνες που επισημαίνονται στην εργασία είναι αυτό που οι συγγραφείς περιγράφουν ως:

«Μια συνθετική δομή, που μοιάζει με ένα «παράσιτο» που αυτοσυναρμολογείται σε μια γυάλινη πλάκα με λίγο υγρό από ένα φιαλίδιο Pfizer τοποθετημένο εκεί και βρίσκεται κάτω από μια καλυπτρίδα».

Η εργασία παρουσιάζει επίσης εικόνες από αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν αυτοσυναρμολογούμενες κορδέλες.

Η λεζάντα του σχήματος αναφέρει:

«Πολύ μεγάλες δομές τύπου «κορδέλας» που αυτοσυναρμολογούνται στη γυάλινη πλάκα του μικροσκοπίου από μια σταγόνα ύλης φιαλιδίου Pfizer...»

Οι εικόνες που δημοσιεύθηκαν στη μελέτη δείχνουν μακριούς ινώδεις σχηματισμούς που εκτείνονται σε μεγάλα τμήματα του πεδίου του μικροσκοπίου.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, ορισμένες από τις δομές διπλώθηκαν, ξεφτίστηκαν και εξελίχθηκαν σε όλο και πιο περίτεχνες μορφές ενώ βρίσκονταν υπό παρατήρηση.

Η πιο εντυπωσιακή οπτικά εικόνα στην εργασία μπορεί να είναι η Εικόνα 8.

Εκεί, οι συγγραφείς δημοσιεύουν μια εικόνα αυτού που περιγράφουν ως:

«Μια πολύ μεγάλη σφαιρικού σχήματος, διαμερισματοποιημένη, κάψουλα μεγέθους κυττάρου («πρωτοκύτταρο»)...»

Μέσα στην ίδια εικόνα, οι ερευνητές εντοπίζουν:

“... ένα μικρότερο ορθογώνιο διαμέρισμα που δυνητικά περιέχει μετα-DNA...»

Η ορθογώνια δομή εμφανίζεται ενσωματωμένη μέσα στον μεγαλύτερο σφαιρικό σχηματισμό και είναι από τις πιο ασυνήθιστες εικόνες που παρουσιάζονται στη μελέτη.

Πρόσθετες εικόνες δείχνουν παρόμοιες σφαιρικές δομές να επιπλέουν στο υλικό του φιαλιδίου της Pfizer.

Οι ερευνητές γράφουν:

«Πρωτοκύτταρα που επιπλέουν σε μια σταγόνα φιαλιδίου Pfizer κάτω από μια καλυπτρίδα...»

Σύμφωνα με το έγγραφο, αυτές οι δομές δεν είναι μεμονωμένες ανωμαλίες.

Αντίθετα, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι οι εικόνες αποκαλύπτουν συλλογικά μια ιεραρχία αυτοσυναρμολογούμενων αρχιτεκτονικών που ξεκινά με υλικά νανοκλίμακας και εξελίσσεται σε όλο και πιο μεγάλους και πολύπλοκους σχηματισμούς ορατούς στο μικροσκόπιο.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν περαιτέρω ότι οι δομές που τεκμηριώνονται στο υλικό του εμβολίου Pfizer μοιάζουν με τεχνολογίες που περιγράφονται στην επιστημονική βιβλιογραφία που περιλαμβάνουν origami DNA, προγραμματιζόμενα βιοϋλικά, νανορομποτική, συστήματα μοριακής επικοινωνίας και συνθετική βιολογική μηχανική.

Η εργασία υποστηρίζει τελικά ότι οι δομές που μοιάζουν με παράσιτα, οι σχηματισμοί που μοιάζουν με κορδέλες, τα πρωτοκύτταρα και τα ορθογώνια ενσωματωμένα διαμερίσματα που τεκμηριώνονται στο υλικό του εμβολίου Pfizer είναι συστατικά ενός μεγαλύτερου αυτοσυναρμολογούμενου συστήματος.

Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι εικόνες παρέχουν στοιχεία που συνδέουν το περιεχόμενο των φιαλιδίων εμβολίου Pfizer COVID-19 με ευρύτερες έννοιες στη συνθετική βιολογία, τη νανοτεχνολογία και τις προγραμματιζόμενες βιολογικές αρχιτεκτονικές, ενώ ζητούν περαιτέρω διερεύνηση της ταυτότητας, της σύνθεσης και της βιολογικής σημασίας των δομών που τεκμηριώνονται στη μελέτη.