Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο του Martin Schwab (μέσω Facebook):

«Αγαπητή κοινότητα,

Μια πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΚ) προκαλεί προειδοποίηση – από πολλές απόψεις. Πρόκειται για την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 2.7.2026 στην υπόθεση C-67/25.

Ιδού τι συνέβη: Ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου του Saarbrücken, αρκετοί κατηγορούμενοι που είχαν μοιραστεί βίντεο του γερμανόφωνου ραδιοτηλεοπτικού φορέα RT German σε ένα ιστολόγιο για το οποίο ήταν υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν για την κατηγορία ότι είχαν ιδρύσει εγκληματική οργάνωση (§ 129 StGB) – εγκληματική επειδή η κοινή χρήση αυτών των βίντεο τιμωρείται σύμφωνα με το § 18 (1) πρόταση 1 γράμμα δ (κατά τη στιγμή του εγκλήματος ακόμα γράμμα β) AWG (Νόμος περί Εξωτερικού Εμπορίου και Πληρωμών) σε συνδυασμό με τους κανονισμούς της Ε.Ε. 833/2014 και 2022/350.

Το Περιφερειακό Δικαστήριο του Saarbrücken διαπίστωσε ότι το ιστολόγιο λειτουργούσε μόνο ιδιωτικά και μη εμπορικά και παρέπεμψε το ερώτημα στο ΔΕΚ σχετικά με το εάν οι μη εμπορικοί διαχειριστές ιστολογίων μπορούν επίσης να θεωρηθούν «διαχειριστές» κατά την έννοια των προαναφερθέντων κανονισμών της Ε.Ε. (ακριβέστερα: κατά την έννοια του άρθρου 2στ παράγραφος 1 του κανονισμού (Ε.Ε.) 833/2014, που προστέθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2022/350).

Ναι, το ΔΕΚ αποφάσισε τώρα: Φορέας εκμετάλλευσης είναι οποιοσδήποτε είναι υπεύθυνος για τη διανομή ή την παροχή περιεχομένου, ανεξάρτητα από το αν κερδίζει χρήματα από αυτό ή όχι. Και όποιος διανέμει περιεχόμενο από το γερμανόφωνο κανάλι RT διαδίδει απαγορευμένο περιεχόμενο - απαγορευμένο γιατί αυτό προκύπτει από το Παράρτημα XV του Κανονισμού 2022/350.

Αυτό υποστηρίζεται όχι μόνο από τη διατύπωση της προαναφερθείσας διάταξης, αλλά και από τον σκοπό της: η απαγόρευση διάδοσης περιεχομένου από το γερμανικό κανάλι RT χρησιμεύει για την προστασία της «δημόσιας τάξης και της δημόσιας ασφάλειας της Ένωσης», που απειλούνται από τη συστηματική διεθνή εκστρατεία χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης, διαστρέβλωσης γεγονότων και προπαγάνδας που εκπέμπει η Ρωσική Ομοσπονδία μέσω μιας σειράς καναλιών υπό τον συνεχή άμεσο ή έμμεσο έλεγχο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η ρωσική ηγεσία επιχειρεί να αποσταθεροποιήσει τις γειτονικές της χώρες, την Ένωση και τα κράτη μέλη της, και να δικαιολογήσει, να στηρίξει και να προωθήσει τη στρατιωτική επίθεση κατά της Ουκρανίας».

Επομένως, η πρώτη προειδοποίηση απευθύνεται σε όλα τα άτομα που μοιράζονται περιεχόμενο οποιουδήποτε είδους στις σελίδες τους στο Facebook, το Instagram, το X & Co.: Όποιος μοιράζεται περιεχόμενο από το γερμανικό κανάλι RT οπουδήποτε υπόκειται σε δίωξη σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία. Ακόμα κι αν είναι «απλώς» ιδιωτικό. Υποθέτω ότι τα γραφεία εγγραφής στη Γερμανία ακονίζουν εδώ και καιρό τα μαχαίρια τους.

Η δεύτερη προειδοποίηση, φυσικά, είναι πιο κοινωνικής φύσης: είναι μια προειδοποίηση για μια επικίνδυνη παρέκκλιση στο (στην προκειμένη περίπτωση ευρωπαϊκό) δικαστικό σώμα. Εντελώς άκριτα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υιοθετεί το δόγμα ότι το ρεπορτάζ για τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα RT German είναι χειραγωγικό και παραποιεί τα γεγονότα και έχει χαρακτήρα προπαγάνδας.

Το ΔΕΚ δεν αμφισβητεί εάν θα μπορούσαν να διατυπωθούν παρόμοιες κατηγορίες και εναντίον μέσων ενημέρωσης φιλικών προς το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία. Φαίνεται ότι υπάρχουν επίσης «καλά» και «κακά» μέσα ενημέρωσης για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο για εκπαιδευμένους δικαστές να ανοιχτούν στην ιδέα ότι στον πόλεμο η αλήθεια είναι πάντα το πρώτο θύμα, ότι τα φιλονατοϊκά και φιλικά προς την Ουκρανία μέσα ενημέρωσης θα μπορούσαν επίσης να ακολουθούν μια πολιτική ατζέντα, – ότι ίσως τα μέσα ενημέρωσης και στις δύο πλευρές δεν είναι τόσο αυστηρά για την αλήθεια– και ότι, ως εκ τούτου, είναι καθήκον του κριτικού κοινού των μέσων ενημέρωσης να ακούσει όλες τις πλευρές και να διαμορφώσει τη δική του γνώμη με την απαραίτητη προσοχή;

Αν προσέξετε το πολεμικό ρεπορτάζ, νομίζω ότι δεν πρέπει να πιστεύετε τίποτα απολύτως – ανεξάρτητα από ποια πλευρά. Και μπορεί να βοηθήσει στην ταξινόμηση του ρεπορτάζ για να τεθεί το ερώτημα ποιος ωφελείται από τον πόλεμο.

Μήπως οι ίδιοι παράγοντες που χρηματοδοτούν τα μέσα ενημέρωσης χρηματοδοτούν και τη βιομηχανία όπλων;

Εάν ναι, μπορεί αυτό να επηρεάσει το περιεχόμενο των ρεπορτάζ;

Τι γίνεται με την πιθανότητα μεμονωμένοι παράγοντες να χρηματοδοτήσουν και τις δύο πλευρές του πολέμου;

Θα χρηματοδοτηθούν τότε και τα μέσα ενημέρωσης και των δύο πλευρών;

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχασε την ευκαιρία να φτάσει στην ουσία αυτών των ερωτημάτων.

Με την απόφασή του της 2.7.2026 - C-67/25, το ΔΕΕ νομιμοποιεί τη σκληρή λογοκρισία του Τύπου.

Σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, αυτό είναι απαράδεκτο – ανεξάρτητα από το πώς αξιολογεί κανείς το περιεχόμενο του γερμανόφωνου RT.

Το άρθρο 11 παράγραφος 2 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΣΔΑ), το οποίο απλώς ορίζει ότι «η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και η πολυφωνία τους είναι σεβαστές», δεν αναφέρεται καν στην απόφαση που συζητείται εδώ.

Η ΕΣΔΑ είναι επίσης δεσμευτική για τα νομοθετικά όργανα της Ε.Ε.. Το ΔΕΚ θα έπρεπε επομένως να είχε αξιολογήσει τους κανονισμούς λογοκρισίας της Ε.Ε. με βάση το άρθρο 11 παράγραφος 2 της ΕΣΔΑ – και δυστυχώς δεν το έπραξε.

Με εκτίμηση,
ο Martin Schwab σας
"