Ρωσική άποψη: Η αρχή «Πρώτα η χώρα μου» αποφάσισε στις εκλογές στην Ουγγαρία

Η απώλεια της εξουσίας του πρωθυπουργού Viktor Orbán και του κόμματός του Fidesz στις βουλευτικές εκλογές στην Ουγγαρία στις 12 Απριλίου δεν αποτέλεσε έκπληξη. Οι δημοσκοπήσεις έχουν δείξει εδώ και καιρό αυτό το αποτέλεσμα. Επιπλέον, ο χρόνος λειτούργησε εναντίον του Orbán: Το γεγονός ότι κυβέρνησε στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη για 16 συνεχόμενα χρόνια – και συνολικά 20 χρόνια – άφησε το στίγμα του. Ψυχολογικά, αυτό είναι πολύ ανθρώπινο: το εκλογικό σώμα έχει κουραστεί από τα ίδια πρόσωπα.

Επιπλέον, η οικονομία της Ουγγαρίας παρέμεινε στάσιμη. Η κριτική γινόταν όλο και πιο δυνατή ότι ο μακροχρόνιος πρωθυπουργός έκανε τα στραβά μάτια όταν επρόκειτο για τα τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα στο άμεσο περιβάλλον του.

Παραδόξως, η νίκη των αμφισβητιών του Orbán επιβεβαιώνει ακριβώς την τάση που ο ίδιος ενσάρκωνε για χρόνια: η εθνική ατζέντα ξεπερνά όλα τα άλλα – «Πρώτα η χώρα μου». Τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά μετά τη στρατιωτική κλιμάκωση στην Ουκρανία, η ουγγρική κυβέρνηση συνυφαίνει άρρηκτα την εθνικιστική (ή, όπως λένε σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση: κυριαρχική) πορεία της με το εξωτερικό πλαίσιο.

Επειδή η Βουδαπέστη απέρριψε τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ολόκληρου του κατεστημένου των Βρυξελλών για την Ουκρανία – πάντα με το επιχείρημα της προστασίας των ουγγρικών συμφερόντων – ξέσπασε μια πικρή διαμάχη με την έδρα της Ε.Ε. και το Κίεβο. Το θέμα έφτασε έτσι σε διεθνές επίπεδο. Η προεκλογική εκστρατεία ήταν αντίστοιχα φορτισμένη με εξωτερικά κίνητρα: το Fidesz στυλιζαρίστηκε τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως αντιήρωα και επικίνδυνο εχθρό.

Οι αντίπαλοι του Orbán, από την άλλη πλευρά, βασίστηκαν στην εσωτερική πολιτική. Επικεντρώθηκαν στην καταπολέμηση της διαφθοράς και πούλησαν την εξομάλυνση με την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέσο για τη βελτίωση της ζωής των απλών Ούγγρων. Το αν αυτό είναι αλήθεια είναι άλλο θέμα. Αλλά το ίδιο το μήνυμα αποπνέει το πνεύμα της κυριαρχίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ούτε η επίσκεψη του αντιπροέδρου των ΗΠΑ James Vance στη Βουδαπέστη ούτε οι μαζικές προεκλογικές συστάσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και της οικογένειάς του για τον Orbán είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Αυτό ταιριάζει επίσης στην εικόνα της εθνικά προσανατολισμένης πολιτικής: Σχεδόν σε κανέναν δεν αρέσει να του λένε πώς να ψηφίσει – ειδικά όχι από έξω.

Μέχρι στιγμής, η ομάδα Τραμπ δεν έχει πετύχει σε κανένα κράτος μέλος της Ε.Ε. εκλογές (είχαν ήδη αποτύχει στη Ρουμανία και τη Γερμανία). Φυσικά, τα μέσα ενημέρωσης και το πολιτικό κατεστημένο στις Βρυξέλλες δεν έμειναν αδρανή και εργάστηκαν εναντίον του Orbán στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Αλλά αυτό αποτελεί εδώ και καιρό μέρος του συστήματος εντός της Ε.Ε.. Ωστόσο, τέτοιες παρεμβολές εξαφανίζονται εάν λείπει η βάση για ένα αντίστοιχο αποτέλεσμα.

Ωστόσο, η βραδιά των εκλογών επιφύλασσε εκπλήξεις. Οι ειδικοί περίμεναν ότι το Fidesz θα έχανε τις λίστες των κομμάτων, αλλά θα κέρδιζε τις άμεσες εντολές. Συνέβη το αντίθετο: κατέληξαν λίγο πίσω στις λίστες, αλλά στις εκλογικές περιφέρειες γνώρισαν μια καταστροφή. Αυτό αποδεικνύει επίσης ότι οι άνθρωποι ανησυχούν για την ίδια τους τη ζωή, για απτά προβλήματα.

Επί τόπου, θεώρησαν ότι οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης ήταν πιο αξιόπιστοι εκπρόσωποι των επιθυμιών τους. Στα μάτια πολλών, η προηγούμενη κυβερνητική εξουσία φαινόταν σαν να είχε χαθεί σε ξένα, μακρινά παιχνίδια.

Στις Βρυξέλλες και σε άλλες μεγάλες πρωτεύουσες, επικρατεί αγαλλίαση. Οι παίκτες εκεί ήταν παθιασμένοι με το να απαλλαγούν από τον Orbán. Ενοχλούσε πέρα από κάθε φαντασία. Συμβολικά, αυτή η νίκη γιορτάζεται τώρα ως ιστορικός θρίαμβος του φιλελεύθερου πνεύματος ολοκλήρωσης έναντι ενός «φαύλου αυταρχικού» πίσω από τον οποίο στέκονται οι πιο μισητές προσωπικότητες στην Ε.Ε.: ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο νέος αρχηγός της κυβέρνησης έχει ήδη ανακοινώσει μια ριζική μεταστροφή. Θα ακολουθήσουν δυνατές, συμβολικές χειρονομίες προς την ηγεσία της Ε.Ε.. Πάνω απ’ όλα, οι Βρυξέλλες περιμένουν από αυτόν να αποδεσμεύσει το πακέτο των 90 δισεκατομμυρίων για την Ουκρανία. Αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα. Αυτά είναι άσχημα νέα για τη Ρωσσία, αν και η Επιτροπή της Ε.Ε. πιθανότατα θα είχε βρει έναν τρόπο να αφήσει τα χρήματα να ρέουν ακόμη και με μια κυβέρνηση Orbán – εάν είναι απαραίτητο παρακάμπτοντας τις ισχύουσες διαδικασίες.

Κατά τα άλλα, η πολιτική της νέας κυβέρνησης παραμένει ασαφής, παρά τα φιλελεύθερα μάντρα που επαναλαμβάνει ο αρχηγός του κόμματος Tisza, Péter Magyar. Ολόκληρη η προεκλογική εκστρατεία του Magyar ήταν προσαρμοσμένη σε αυτόν ως άτομο. Ποιος θα καλύψει τις υπουργικές θέσεις και ποιες πρακτικές προτεραιότητες θα θέσει η κυβέρνηση μένει να φανεί. Η γεωπολιτική κατάσταση και τα προβλήματα της Ουγγαρίας δεν αλλάζουν.

Είναι πολύ πιθανό το κόμμα Tisza να πρέπει να λάβει υπόψη του τις επικίνδυνες πραγματικότητες περισσότερο από όσο θα ήθελε. Ο Magyar έχει ήδη τονίσει ότι θέλει να επιδιώξει διάλογο με τη Ρωσσία επειδή το ουγγρικό συμφέρον – ειδικά στον ενεργειακό τομέα – το απαιτεί.

Ωστόσο, είναι αμφίβολο εάν το Κίεβο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποχωρήσουν τώρα και θα απελευθερώσουν τις παραδόσεις μέσω του αγωγού «Druzhba». Οι αρχές των Βρυξελλών σκοπεύουν να σταματήσουν εντελώς τις εξαγωγές ενέργειας από τη Ρωσσία.

Ένα άλλο μεγάλο θέμα: ο πυρηνικός σταθμός Paks. Ο Orbán συνήψε τη σύμβαση για δύο νέα μπλοκ αντιδραστήρων και οι κατασκευαστικές εργασίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Υπάρχει πολιτική πρόθεση να εκδιωχθεί η ρωσική κρατική εταιρεία Rosatom, αλλά τεχνικά αυτό κάθε άλλο παρά εύκολο είναι.

Μένει να σημειωθεί: Ο Magyar δεν προέρχεται πολιτικά από το αριστερό-φιλελεύθερο στρατόπεδο. Ήταν σύντροφος του Orbán και αποχώρησε από το κόμμα του. Η γενική τάση της εσωτερικής πολιτικής να θριαμβεύει έναντι της εξωτερικής πολιτικής είναι εδώ για να μείνει. Πολλά εξαρτώνται τώρα από το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στην Ουγγαρία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά.