Στοιχεία για την ενσωμάτωση των «εμβολίων» mRNA στο ανθρώπινο γονιδίωμα

Μια πρόσφατα δημοσιευμένη προκαταρκτική μελέτη επιβεβαίωσε αυτό για το οποίο ανεξάρτητα εργαστήρια και κλινικοί γιατροί έχουν προειδοποιήσει εδώ και καιρό: οι τεχνολογίες συνθετικών mRNA δεν είναι απλώς παροδικοί αγγελιοφόροι – μπορούν να οδηγήσουν σε επίμονη γενετική αστάθεια, ολοκλήρωση ξενιστή-φορέα και μακροπρόθεσμη μοριακή δυσλειτουργία.

Τα αποτελέσματα, τα οποία επί του παρόντος υποβάλλονται σε αξιολόγηση από ομοτίμους, αντικατοπτρίζουν τις ανησυχίες που οι σοβαροί επιστήμονες εκφράζουν εδώ και χρόνια. Αυτές δεν είναι βραχύβιες παρενέργειες ή μεμονωμένες επιπλοκές, αλλά ενδείξεις δομικής αποτυχίας της βιολογικής ακεραιότητας που προκαλείται από ένα συνθετικό προϊόν που κάποτε διαφημιζόταν ως «ασφαλές και αποτελεσματικό».

Η μελέτη της Natalia von Ranke et al με τίτλο “Synthetic mRNA Vaccines and Transcriptomic Dysregulation: Evidence from New-Onset Adverse Events and Cancers Post-Vaccination” δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Preprints.org.

Οι συγγραφείς δείχνουν ότι η μόλυνση από πρότυπα πλασμιδικού DNA που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή εμβολίων mRNA έχει ανοίξει ένα πρόσθετο μονοπάτι για γονιδιωματικές τροποποιήσεις. Ενώ πολλοί ήταν πεπεισμένοι ότι το mRNA δεν μπορεί να αλλάξει το DNA, αυτό το νέο εύρημα καθιστά σαφές:

• Τα υπολείμματα πλασμιδικού DNA μπορούν να ενσωματωθούν στο γονιδίωμα του ξενιστή.

• Οι παρατηρούμενες σωματικές μεταλλάξεις είναι συνεπείς με αλλοιωμένη σταθερότητα του DNA.

• Το χάος στη μεταγραφή του RNA αυξάνει περαιτέρω τη μοριακή αστάθεια και διαταράσσει τον κυτταρικό προγραμματισμό και την ανοσολογική ρύθμιση.

Αυτό συμπίπτει με τις παρατηρήσεις από τη μοριακή επιτήρηση στην πράξη. Το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό – είναι μετρήσιμο στους ασθενείς σήμερα.

Τα δεδομένα είναι σαφή. Οι συνθετικές πλατφόρμες mRNA δεν μπορούν να θεωρηθούν ασφαλείς. Παρακάμπτουν τις βασικές προφυλάξεις βιοασφάλειας, θέτουν σε κίνδυνο τη μεταγραφική σταθερότητα και εισάγουν τοξικούς φορείς πλασμιδικού DNA. Μέχρι να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η ασφάλειά τους – κάτι που δεν συμβαίνει ακόμη – αυτές οι πλατφόρμες πρέπει να σταματήσουν.

Οι Tanaka et al έχουν κάνει παρόμοια ευρήματα στη μελέτη εμβολιασμένων ασθενών με καρκίνο και τα δημοσίευσαν για πρώτη φορά το 2022. Η μελέτη έδειξε ότι ο εμβολιασμός διαταράσσει ή καταστρέφει τα ριβοσώματα και συνεπώς το μεταβολισμό, κυτταρική γήρανση, πολυνοσηρότητα και ασθένεια. Αντίθετα, προκαλείται ένα υπερδραστήριο κακοήθες κύτταρο. Η βλάβη στα ριβοσώματα εξηγεί την υπερβολική θνησιμότητα και τους πρόωρους, ανεξήγητους θανάτους.

Ωστόσο, ένας μύκητας μπορεί να αντισταθμίσει τις επιβλαβείς συνέπειες του εμβολιασμού. Περισσότερα σχετικά με αυτό σε αυτό το βιβλίο CPM:

• Μύκητες κόντρα στον καρκίνο και άλλες ασθένειες

Ακολουθεί η περίληψη της μελέτης:

Τα συνθετικά εμβόλια mRNA έχουν εγείρει ανησυχίες σχετικά με την παρατεταμένη έκφραση πρωτεΐνης ακίδας, την ανοσολογική ενεργοποίηση και τις πιθανές επιδράσεις εκτός στόχου.

Αυτή η μελέτη διερευνά τις μεταγραφωμικές αλλαγές σε άτομα με αναδυόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ή καρκίνο μετά από εμβολιασμό mRNA COVID-19.

Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μαζική αλληλούχιση RNA στο περιφερικό αίμα από δύο ομάδες ασθενών: άτομα με αναδυόμενες μη κακοήθεις ανεπιθύμητες ενέργειες και άτομα που διαγνώστηκαν πρόσφατα με καρκίνο μετά τον εμβολιασμό.

Μια ομάδα ελέγχου υγιών ανθρώπων χρησιμοποιήθηκε για σύγκριση. Η διαφορική γονιδιακή έκφραση αναλύθηκε χρησιμοποιώντας το DESeq2 και η ανάλυση εμπλουτισμού γονιδίων (GSEA) πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων MSigDB και σύνολα γονιδίων που ορίζονται από το χρήστη.

Αποτελέσματα: Και οι δύο ομάδες ασθενών με εμβόλιο παρουσίασαν εκτεταμένη μεταγραφική δυσλειτουργία. Στην ομάδα των μη κακοήθων ανεπιθύμητων ενεργειών, χαρακτηριστικές συσσωρεύσεις περιελάμβαναν μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, στρες με μεσολάβηση πρωτεασώματος, μεταγραφωμική αστάθεια και συστηματική φλεγμονή.

Η ομάδα του καρκίνου έδειξε πρόσθετα χαρακτηριστικά γονιδιωματικής αστάθειας και επιγενετικού επαναπρογραμματισμού. Η αποσύνθεση χωρίς νόημα (NMD), το ριβοσωμικό στρες και η ενεργοποίηση της MYC ήταν έντονες και στις δύο ομάδες, ενώ η ανοσολογική σηματοδότηση μέσω TLR και ιντερφερονών τύπου Ι ήταν ιδιαίτερα αυξημένη σε ασθενείς με καρκίνο.

Συμπεράσματα: Τα παρατηρούμενα προφίλ μεταγραφώματος υποδηλώνουν παρατεταμένες αντιδράσεις κυτταρικού στρες, μιτοχονδριακή δυσλειτουργία και ανοσολογική δυσλειτουργία μετά από έκθεση σε εμβόλια mRNA, πιθανώς σε ευαίσθητα άτομα.

Κοινές και διαφορετικές μοριακές υπογραφές και στις δύο κοόρτες αποκαλύπτουν υποκείμενους μηχανισμούς που συμβάλλουν στα συμπτώματα και τις επιπλοκές μετά τον εμβολιασμό, συμπεριλαμβανομένης της ογκογένεσης ή/και της εξέλιξης κακοήθους νόσου.

Αυτά τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια πιο εμπεριστατωμένη διερεύνηση της μακροπρόθεσμης ασφάλειας των εμβολίων mRNA και της μεταβλητότητας της απόκρισης του ξενιστή.

Απτόητοι από όλα αυτά, οι αρχές και τα υπουργεία υγείας σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να απαιτούν επαναλαμβανόμενους εμβολιασμούς Covid, ακόμη και για παιδιά.