Η βάση δεδομένων STRAFNA4 Στατιστικής Υπηρεσίας της Δανίας παρέχει ακριβή στοιχεία σχετικά με τις καταδίκες για σεξουαλικά εγκλήματα, επιθέσεις και δολοφονίες.

Οι μετανάστες από ορισμένες χώρες του Τρίτου Κόσμου υπερεκπροσωπούνται μαζικά σε αυτά τα σοβαρά εγκλήματα, συχνά πολλές φορές πάνω από το μέγεθος του πληθυσμού τους στη Δανία.

Η ανάλυση των δεδομένων καταδίκης ανά χώρα προέλευσης αποκαλύπτει ποιες ομάδες ξεχωρίζουν ως ιδιαίτερα επικίνδυνες. Στην κορυφή βρίσκονται μετανάστες από τη Σομαλία.

Η συμμετοχή τους σε βιασμούς και σοβαρά βίαια εγκλήματα είναι 15 έως 20 φορές μεγαλύτερη από το εγχώριο ποσοστό της Δανίας. Τα ποσοστά είναι εξίσου υψηλά για άτομα με καταγωγή από τον Λίβανο ή τη Γάζα, ακολουθούμενα από ομάδες από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Άλλες χώρες με ισχυρή υπερεκπροσώπηση είναι το Κουβέϊτ, η Τυνησία, η Ιορδανία, το Μαρόκο και η Ερυθραία. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, πρόκειται για κράτη με κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό.

Η υπερεκπροσώπηση προκύπτει από την άμεση σύγκριση των αριθμών καταδίκης με το αντίστοιχο ποσοστό του πληθυσμού της Δανίας της σχετικής ηλικίας. Μικρές ομάδες μερικών δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων δημιουργούν δυσανάλογο μερίδιο των καταγεγραμμένων εγκλημάτων. 

Η βάση δεδομένων καταγράφει τόσο τους μετανάστες όσο και τους απογόνους τους (!) και έτσι επιτρέπει μια μακροπρόθεσμη άποψη της εξέλιξης.

Δεκαετίες πολιτικής ανοιχτών συνόρων και αυτοκτονικών πρακτικών ασύλου έφεραν στην Ευρώπη ακριβώς εκείνες τις πληθυσμιακές ομάδες που ήδη διακρίνονται από την υψηλή τάση τους για βία στις χώρες καταγωγής τους.

Κατά συνέπεια, δεν είναι μόνο οι πόλεις της Δανίας και άλλων σκανδιναβικών χωρών που αναπτύσσουν όλο και περισσότερο χαρακτηριστικά των κοινωνιών από τις οποίες προέρχονται οι μετανάστες.

Όποιος δέχεται συστηματικά αυτούς τους ανθρώπους από τη Συρία, το Αφγανιστάν ή τη Σομαλία δεν εισάγει μόνο ανθρώπους, αλλά και τα κοινωνικά και πολιτιστικά αποτυπώματα που προκαλούν βία στις χώρες καταγωγής τους.

Η αφελής ιδέα ότι η «ενσωμάτωση» θα διαλύσει αυτόματα αυτά τα πρότυπα διαψεύδεται από τις στατιστικές. 

Η υπερεκπροσώπηση στα εγκλήματα διαρκεί για γενιές (!) και επηρεάζει ιδιαίτερα τα σεξουαλικά εγκλήματα και τις σοβαρές σωματικές βλάβες.

Οι δέκα ομάδες με τη μεγαλύτερη υπερεκπροσώπηση σε αυτά τα εγκλήματα προέρχονται από ισλαμικές χώρες. Πολιτιστικοί και θρησκευτικοί παράγοντες, δομές φυλών και προέλευση από κοινωνίες με λιγώτερο έως καθόλου σεβασμό για την ατομική αυτοδιάθεση, το κράτος δικαίου και τις γυναίκες προφανώς δεν είναι χωρίς συνέπειες. Όσοι κοινωνικοποιούνται σε βίαιες κοινωνίες είναι πιο πιθανό να είναι βίαιοι. Και – όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία – παραμένουν βίαιοι.

Σε άμεση αντίθεση, οι μετανάστες από ορισμένες άλλες χώρες ξεχωρίζουν για τα ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά εγκληματικότητας. Ομάδες από την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Ολλανδία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι συχνά κάτω από τον μέσο όρο της Δανίας. 

Αυτές οι χώρες προέλευσης αντιπροσωπεύουν σταθερές κοινωνίες που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην εμπιστοσύνη με λειτουργικά νομικά συστήματα και χαμηλή τάση για βία. Δεν αποτελούν σχεδόν κανένα κίνδυνο για τη ζωή, τα άκρα ή τη σεξουαλική αυτοδιάθεση του αυτόχθονου πληθυσμού. Αυτοί είναι οι άνθρωποι των οποίων τη μετανάστευση πρέπει να προωθήσουμε.

Η σκανδιναβική πρακτική της διαφανούς συλλογής δεδομένων καθιστά δυνατή τη μέτρηση των πολιτικών αποφάσεων με βάση τα γεγονότα αντί για τα ιδεολογικά ιδανικά.

Εκείνοι που εισάγουν τον Τρίτο Κόσμο στις χώρες τους εισάγουν επίσης τα προβλήματά του, όπως δείχνουν αναμφισβήτητα τα στοιχεία από τη Δανία, και μετατρέπονται οι ίδιοι σε Τρίτο Κόσμο.

Οι συνέπειες είναι τόσο μαζικές όσο και αρνητικά αισθητές στην καθημερινότητα του τοπικού πληθυσμού.

Μια πολιτική που συνεχίζει να αγνοεί αυτή την πραγματικότητα κινδυνεύει να μετατρέψει την Ευρώπη ακριβώς σε αυτό από το οποίο (δήθεν) έφυγαν οι άνθρωποι από τον Τρίτο Κόσμο. Μια ήπειρος αποτυχημένων κρατών, όπου κυριαρχεί η βία και η φτώχεια.