Ο Ζελένσκι έδωσε στον Λουκασένκο μία εβδομάδα για να αφαιρέσει την αεράμυνα και τους πομπούς αναμετάδοσης drone κατά μήκος των κοινών τους συνόρων, διαφορετικά η Ουκρανία θα το κάνει για αυτόν.

Αυτό έρχεται εν μέσω των αυξανόμενων εντάσεων που βράζουν από την άνοιξη, αφού ο Ζελένσκι άφησε να εννοηθεί ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να συλλάβει τον Λουκασένκο όπως οι ΗΠΑ συνέλαβαν τον Μαδούρο με το πρόσχημα της πρόληψης μιας υποτιθέμενης επικείμενης εισβολής της Λευκορωσίας στην Ουκρανία. Αυτό μοιάζει πολύ με την κρίση τους το καλοκαίρι του 2024, για την οποία οι αναγνώστες μαθαίνουν περισσότερα εδώ, εδώ και εδώ.

Η κρίσιμη διαφορά μεταξύ τότε και τώρα, ωστόσο, είναι ότι η Δύση και η Ουκρανία δεν σέβονται πλέον τις «κόκκινες γραμμές» της Ρωσσίας, αφού οι ευγενείς προσπάθειες του Πούτιν να αποτρέψει έναν επικίνδυνο κύκλο κλιμάκωσης που θα μπορούσε ακούσια να οδηγήσει στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο παρερμηνεύτηκαν από αυτούς ως «αδυναμία».

Όντας τέλειος πραγματιστής, πρόβαλε τους υπολογισμούς του πάνω τους και έτσι σκέφτηκε ότι θα σταματούσαν αφού συνειδητοποιούσαν ότι παίζουν με τη φωτιά, αλλά το μόνο που συνέβη είναι ότι δεν παίρνουν πλέον στα σοβαρά την αποτροπή της Ρωσσίας.

Τα τελευταία δύο χρόνια, η Ουκρανία εισέβαλε στην περιοχή Κουρσκ της Ρωσσίας, διεξήγαγε την «Επιχείρηση Ιστός Αράχνης» κατά της πυρηνικής τριάδας της, προσπάθησε να δολοφονήσει τον Πούτιν στην κατοικία του στο Βαλντάι, άρχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας κατά της Αγίας Πετρούπολης (που πολλοί εικάζουν ότι διέρχονται από τον εναέριο χώρο της Βαλτικής) και πρόσφατα και η Μόσχα, και ο Τραμπ ετοιμάζεται τώρα να «κλιμακώσει για να αποκλιμακώσει» αφού διαισθάνθηκε ακόμη μεγαλύτερη «αδυναμία» από ποτέ από τον Πούτιν. Αυτό έχει προκαλέσει σκληρή αντίδραση από κορυφαίους Ρώσσους ηγέτες σκέψης.

Το κορυφαίο γεράκι Σεργκέι Καραγκάνωφ (βλ. ΕΔΩ: ΚΟΡΥΦΑΙΟ: Σέργκεϊ Καραγκάνωφ: «Πρέπει να τιμωρήσουμε την Ευρώπη – αν χρειαστεί με πυρηνικά όπλα και πρώτα τη Γερμανία» (ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ) - Εθνικοί Φύλακες ΚΑΙ ΕΔΩ: «Αν γίνει μεγάλος πόλεμος, η Ευρώπη απλά θα πάψει να υπάρχει» - Εθνικοί Φύλακες) εξακολουθεί να επιμένει σε ένα πρώτο χτύπημα κατά της Ευρώπης, πρώτα με συμβατικά όπλα και στη συνέχεια με πυρηνικά εάν ανταποδώσουν, για την αποκατάσταση της αποτροπής, παρ' όλο που ο Πούτιν δήλωσε στις αρχές Ιουνίου ότι τέτοιες συζητήσεις «δεν είναι απλώς ανοησίες. είναι πρόκληση».

Εν τω μεταξύ, ο πρώην κορυφαίος Ρώσσος κατάσκοπος Αντρέι Μπεζρούκωφ προειδοποίησε ότι η Δύση προσπαθεί να «βράσει τον βάτραχο», με έναν από τους στόχους τους να είναι να εξουδετερώσουν τις πυρηνικές της δυνάμεις. Κάλεσε τη Ρωσσία να σταματήσει να είναι τόσο «καλή» με τους εχθρούς της και επιτέλους να επιβάλει τις «κόκκινες γραμμές» της.

Το τελεσίγραφο του Ζελένσκι στον Λουκασένκο δίνει στον Πούτιν την ευκαιρία να αποκαταστήσει επιτέλους την αποτροπή. Η Λευκορωσία είναι ο αμοιβαίος αμυντικός σύμμαχος της Ρωσσίας και συμμετέχουν και οι δύο στο έργο του κράτους της Ένωσης.

Επιπλέον, η Ρωσσία διαθέτει επίσης υπερηχητικούς πυραύλους Oreshnik και τακτικά πυρηνικά στη Λευκορωσία, τα οποία αναπτύχθηκαν ακριβώς για αποτρεπτικούς σκοπούς. Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Πούτιν τον Σεπτέμβριο του 2024, «Διατηρούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουμε πυρηνικά όπλα σε περίπτωση επίθεσης κατά της Ρωσσίας και της Λευκορωσίας ως μέλους του κράτους της Ένωσης».

Αντίστοιχα, ο Πούτιν θα μπορούσε να συμβουλεύσει τον Λουκασένκο να απορρίψει το τελεσίγραφο του Ζελένσκι, υποσχόμενος ότι η Ρωσσία θα ανταποδώσει την Ουκρανία για οποιαδήποτε επίθεση κατά της Λευκορωσίας, εγκρίνοντας την πρώτη πολεμική χρήση των Oreshnik (πρόσφατα διευκρίνισε ότι προηγούμενες τέτοιες χρήσεις στην Ουκρανία ήταν για δοκιμαστικούς σκοπούς).

Εάν η επιθετικότητα της Ουκρανίας κατά της Λευκορωσίας είναι σημαντική, όπως εάν επιτεθεί στους 500 στόχους που ένας κορυφαίος διοικητής drone ισχυρίστηκε στα τέλη του περασμένου μήνα ότι είχαν εντοπιστεί εκεί, τότε η Ρωσσία θα μπορούσε να ανταποδώσει με τακτικά πυρηνικά.

Η Ρωσσία δεν μπορεί να επιτρέψει στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ Ουκρανία να επιτεθεί στη Λευκορωσία ατιμώρητα, διαφορετικά κινδυνεύει να χάσει τον στενότερο σύμμαχό της, είτε λόγω καταστροφής είτε λόγω «αποστασίας» του Λουκασένκο στη Δύση, οποιοδήποτε σενάριο θα μετατόπιζε τη στρατηγική ισορροπία δυνάμεων στην ουκρανική σύγκρουση στο υπέρτατο μειονέκτημα της Ρωσσίας.

Ως εκ τούτου, ο Πούτιν πρέπει επιτέλους να αποκαταστήσει την αποτροπή ή να διακινδυνεύσει το χειρότερο σενάριο σε αυτόν τον πόλεμο δι' αντιπροσώπων. Η έκβαση της σύγκρουσης απέχει ακόμη πολύ από το να έχει αποφασιστεί, αλλά αυτό θα μπορούσε να αλλάξει αμέσως ανάλογα με το τι θα κάνει.