Το WEF και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ξεκινούν παγκόσμια πρωτοβουλία για να διαμορφώσουν το μέλλον της ρύθμισης της τεχνητής νοημοσύνης

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να φέρει σε επαφή δημόσιους και ιδιωτικούς ενδιαφερόμενους φορείς για τη δοκιμή νέων ρυθμιστικών μοντέλλων και κλιμακούμενων εργαλείων διακυβέρνησης που θα βοηθήσουν τις χώρες να ξεπεράσουν τα παρωχημένα κανονιστικά πλαίσια.

Εδώ βλέπουμε ξανά αυτά τα τριτομεακά δίκτυα κυβερνήσεων, εταιρειών και ΜΚΟ που σημαίνουν το θάνατο της δημοκρατίας.

Η Παγκόσμια Πλατφόρμα Ρυθμιστικής Καινοτομίας (GRIP), μια διετής πρωτοβουλία που περιγράφεται ως «κοινή προσπάθεια εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας», αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο προσεγγίζουν την τεχνολογία παρακολούθησης.

Τα προγραμματισμένα αποτελέσματα της πρωτοβουλίας περιλαμβάνουν ένα παγκόσμιο ρυθμιστικό εγχειρίδιο, έναν δείκτη ετοιμότητας για το μέλλον των κανονιστικών ρυθμίσεων και έναν παγκόσμιο κόμβο κανονιστικής καινοτομίας – εργαλεία σχεδιασμένα να χρησιμεύουν ως οδηγός και σημείο αναφοράς για τις χώρες όσον αφορά τη ρύθμιση προηγμένων τεχνολογιών.

Σύμφωνα με το δημοσιευμένο πλαίσιο του GRIP, η πρωτοβουλία θα φέρει σε επαφή δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς για να δοκιμάσουν νέα ρυθμιστικά μοντέλλα και να αναπτύξουν κλιμακούμενα εργαλεία διακυβέρνησης που μπορούν να αναπαραχθούν παγκοσμίως. Ο δεδηλωμένος στόχος είναι να βοηθήσει τα έθνη να ξεπεράσουν τα ξεπερασμένα γραφειοκρατικά συστήματα και να συμβαδίσουν με το ρυθμό της καινοτομίας.

«Η καινοτομία προχωρά με ταχείς ρυθμούς. Αυτό πρέπει να ισχύει και για τη ρύθμιση», δήλωσε ο Børge Brende, Πρόεδρος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. «Το GRIP επιτρέπει στις κυβερνήσεις να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν πλαίσια πολιτικής που είναι ευέλικτα, προνοητικά και έτοιμα για τις τεχνολογίες που θα διαμορφώσουν το μέλλον μας».

Στο επίκεντρο της πρωτοβουλίας GRIP βρίσκονται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μια χώρα γνωστή για την ταχεία τεχνολογική προσαρμογή της, αλλά και για τους αυστηρούς κυβερνητικούς ελέγχους και τις περιορισμένες πολιτικές ελευθερίες.

Τα ΗΑΕ έχουν ήδη τοποθετηθεί ως τεχνολογικά προηγμένο έθνος, ιδρύοντας ένα Υπουργείο Τεχνητής Νοημοσύνης και εισάγοντας μια ταχεία διαδικασία για την αδειοδότηση νεοσύστατων επιχειρήσεων μέσω κρατικών καναλιών. Τώρα παρουσιάζονται από το WEF ως πρότυπο βιώσιμης ρύθμισης.

«Οι βιώσιμες οικονομίες μπορούν να ευδοκιμήσουν μόνο σε προνοητικά και ευέλικτα ρυθμιστικά οικοσυστήματα. Η ποιότητα ζωής των κοινοτήτων μας στο μέλλον εξαρτάται εκθετικά από το έργο των ρυθμιστικών αρχών», δήλωσε η υπουργός Επικρατείας και Γενική Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΑΕ, Maryam Al Hammadi.

Οι προειδοποιήσεις από τους επικριτές υπολείπονται

Το WEF παρουσιάζει το GRIP ως θεραπεία για ξεπερασμένα και ασύνδετα ρυθμιστικά συστήματα. Ωστόσο, οι επικριτές του συγκεντρωτικού, τεχνοκρατικού σχεδιασμού υποστηρίζουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος έγκειται στο να αφεθεί ο ορισμός της «φιλικής προς την καινοτομία ρύθμισης» σε μη εκλεγμένους οργανισμούς.

«Στην πραγματικότητα, αυτή η πρωτοβουλία δημιουργεί έναν μηχανισμό ήπιας ισχύος για να επηρεάσει τις κυβερνήσεις, παρακάμπτοντας παράλληλα τον δημοκρατικό διάλογο για βασικά ζητήματα όπως η επιτήρηση, η αλγοριθμική προκατάληψη και τα ψηφιακά δικαιώματα», έγραψε η Cindy Harper σε άρθρο της στο Reclaim the Net.

«Το διαφημιστικό υλικό της πρωτοβουλίας μιλά για την ενεργοποίηση χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που βασίζονται σε blockchain, διαγνωστικών υγείας που βασίζονται σε AI και εφοδιαστικής που βασίζεται σε drone, αλλά δεν αντιμετωπίζει επαρκώς τις ανησυχίες για τις πολιτικές ελευθερίες που συνοδεύουν αυτές τις τεχνολογίες όταν ενσωματώνονται σε αδιαφανή, διασυνοριακά πλαίσια διακυβέρνησης».

Στην πραγματικότητα, η πρωτοβουλία είναι απλώς ένα ακόμη βήμα προς την τελειοποίηση της παγκόσμιας διακυβέρνησης, την οποία είδαμε για πρώτη φορά πλήρως με την πανδημία του κορωνοϊού. Ωστόσο, ήταν μόνο μια δοκιμαστική λειτουργία και πρόκειται να γίνει μόνιμη έως το 2030 – η Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένων των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης.

Το WEF και κεντρικοί θεσμοί όπως η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, η Τριμερής Επιτροπή, ο Fabian Cociety, το Chatham House, (βλ. WPForms ‹ Εθνικοί Φύλακες — WordPress) το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων εργάζονται σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την πλήρη αυτοματοποίηση της ανθρώπινης λήψης αποφάσεων στη διακυβέρνηση.

Η αρχιτεκτονική περιλαμβάνει πέντε ολοκληρωμένα στάδια, καθένα από τα οποία υποστηρίζεται από εκτεταμένη επιστημονική βιβλιογραφία, η οποία παρέχει τόσο θεωρητικές αιτιολογήσεις όσο και χάρτες πορείας για την εφαρμογή.

Αυτό που αναδύεται δεν είναι μια τυχαία σύγκλιση, αλλά μια συστηματική προετοιμασία για ένα μετα-ανθρώπινο διοικητικό κράτος.

• Στάδιο 1: Ψηφιακά δίδυμα → μετρήσιμα μοντέλα. Κάθε τομέας της ανθρώπινης δραστηριότητας μετατρέπεται σε ψηφιακά δίδυμα μοντέλλα, δημιουργώντας προσομοιώσεις πραγματικών συστημάτων σε μεγάλη κλίμακα.

• Στάδιο 2: Υπολογιστική Ηθική → Αυτόματες Ηθικές Κρίσεις. Η ηθική σκέψη κωδικοποιείται σε αλγόριθμους, με τις μηχανές τεχνητής νοημοσύνης να λαμβάνουν ηθικές αποφάσεις ευαίσθητες στο πλαίσιο σε πραγματικό χρόνο.

• Στάδιο 3: Σχέδια AI → πολιτικής και ψηφίσματα του ΟΗΕ. Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλλα (LLMs) δημιουργούν πολιτικά έγγραφα και ακόμη και διεθνή ψηφίσματα, αυτοματοποιώντας αποτελεσματικά τη σύνταξη νόμων και διπλωματικών σχεδίων.

• Στάδιο 4: Προγραμματιζόμενη υποδομή → επιβολή στην πράξη. Οι έξυπνες υποδομές, όπως τα χρηματοπιστωτικά δίκτυα και οι πόλεις με δυνατότητα IoT, επιβάλλουν αυτόματα τις αποφάσεις μέσω κώδικα – η συμμόρφωση είναι ενσωματωμένη στο περιβάλλον.

• Στάδιο 5: Βρόχος ανατροφοδότησης → συνεχής βελτίωση. Τα δεδομένα από την επιβολή τροφοδοτούνται πίσω στα ψηφιακά δίδυμα και τις μηχανές δεοντολογίας, δημιουργώντας αυτοβελτιούμενα συστήματα διακυβέρνησης. Οι άνθρωποι περιθωριοποιούνται όλο και περισσότερο και χρησιμοποιούνται μόνο για παρακολούθηση όταν οι μηχανές αναφέρουν μια εξαίρεση που υπερβαίνει το προγραμματισμένο πλαίσιό τους.

Η εφαρμογή πραγματοποιείται από τον ΟΗΕ, το UNEP, τον Π.Ο.Υ., την Ε.Ε. και τους «Νέους Παγκόσμιους Ηγέτες» που διείσδυσαν στις εθνικές κυβερνήσεις μέσω των κομμάτων, μεταξύ άλλων.

Φυσικά, θα πουν ψέμματα γι ‘αυτό χωρίς δισταγμό, ισχυριζόμενοι ότι ενεργούν προς το συμφέρον του «παγκόσμιου κοινού καλού», για το οποίο κανείς δεν έχει ποτέ τη δυνατότητα να εκφράσει τη γνώμη του με ειλικρίνεια.