Τό Πνεῦμα τό Ἅγιο δέν φαίνεται.
Εἶναι Φῶς!
Ηρθε στὸν κόσμο καί δέν ἔφυγε.
Κινεῖται μέ μεγάλο κρότο, ἀλλά δὲν τό ἀκούει κανείς!
Περνάει ἀπ’ ὅλους συνεχῶς, ἀλλά σκηνώνει ὅπου ὑπάρχει μετάνοια.
Τά θεϊκά εὐωδιάζουν.
Φέρνουν γαλήνη, ἠρεμία καί παράδεισο στήν ψυχή καί ἔλεγχο γιά τά χάλια μας.
Βλέπω μέσα στὸ Φῶς ὅτι ὁ Θεός εἶναι τό πᾶν καί ἐγώ μηδέν…».
«Ω, ὦ, ! Φῶς! Φῶς! Φῶς!
Αλλιώτικο ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς.
Ἄγγελοι ψάλλουνε.
Χαρά, ἀγαλλίαση, πανηγύρι.
Σὰν νὰ εἶσαι σ’ ἕνα ὁλάνθιστο περιβόλι.
Βλέπουν οἱ καημένοι κολασμένοι τὶς χαρὲς τῶν δικαίων καὶ μαραζώνουνε πιο πολύ».
Αυτά παιδί μου είναι τα γλυκάδια που δίνει ο Θεός στους γέρους σαν κι εμένα για να πάρομε στροφή μετανοίας.
Νὰ ἔχετε την εὐχὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ τῶν Φώτων, τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ.
«Η οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης», εκδόσεις «Θεομόρφου» της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου.. (σελ, 86)(σελ. 134)
