199 έτη από τόν θάνατο του Κορυφαίου Μουσουργού Λ. Β. Μπετόβεν! [ Kαί δύο υπέροχα μουσικά βίντεος ]

26η Μαρτίου 1827:

Πέθανε ο (κορυφαίος ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν!

Ό Λούντβιχ βαν Μπετόβεν μετέτρεψε την κλασσική μουσική σε κάτι μεγαλύτερο, τολμηρότερο και πιο μεγαλεπήβολο από ποτέ.

Και το εκπληκτικό σ’ αυτό το επίτευγμα είναι ότι το κατάφερε όντας θεόκουφος.

Το 1802, τον χρόνο που τελείωσε τη “Συμφωνία αριθμός 2” και ήταν έτοιμος ν’ αρχίσει τη “Συμφωνία αριθμός 3” ο προσωπικός του γιατρός δόκτωρ Schmidt τον συμβούλευσε να περάσει το καλοκαίρι στο Heiligenstadt.

Εκεί κυριεύθηκε από κρίση απελπισίας και έφθασε στο σημείο να σκέφτεται σοβαρά την αυτοκτονία.

Έγραψε, μια ημερομηνία 6 Οκτωβρίου, ένα γράμμα στους αδελφούς του Καρλ και Γιόχαν.

Το γράμμα αυτό διαβάστηκε μόνο μετά το θάνατό του, δηλαδή μετά είκοσι πέντε χρόνια και είναι γνωστό ως η “Διαθήκη του Heiligenstadt”.

Αρχίζει μ’ αυτά τα θλιμμένα λόγια:

“Ω άνθρωποι, που με θεωρείται και με κρίνετε σαν μοχθηρό και μισάνθρωπο, πόσο με αδικείτε!

Δεν ξέρετε σεις ποια μυστική αιτία προκαλεί αυτό που σας δείχνουν τα εξωτερικά φαινόμενα.

Η καρδιά μου, από τότε ακόμα που ήμουν έφηβος, ήταν δοσμένη στη λαχτάρα για το καλό.

Αισθανόμουν έτοιμος να πραγματοποιήσω μεγάλα πράγματα.

Σκεφθείτε όμως ότι εδώ και έξι χρόνια μ’ έχει χτυπήσει μια ανεπανόρθωτη συμφορά.

Πόσο αποκρουστικός γίνομαι με το κακό που με βρήκε.

Κι όμως δεν μπορώ να ‘πω στους ανθρώπους: να μιλάτε πιο δυνατά, να φωνάζετε, είμαι κουφός!

Πώς να ομολογήσω την αναπηρία μιας αίσθησης, που σε εμένα θα ‘πρεπε να είναι τελειότερη απ’ ότι συμβαίνει στους άλλους ανθρώπους;

Τι ταπείνωση, ν’ ακούει κάποιος που στεκόταν δίπλα μου τη μακρινή φλογέρα κι εγώ ποτέ.

Ν’ ακούει τον ιερέα να ψάλει κι εγώ πάλι τίποτε.

Αυτά τα περιστατικά μου προκαλούσαν απελπισία.

Είχα αποφασίσει να δώσω ένα τέλος. Μονάχα η τέχνη με συγκράτησε.

Μου φαινόταν αδύνατο να εγκαταλείψω τον κόσμο, πριν ολοκληρώσω όσα ήμουν προορισμένος να δώσω”.

Και η διαθήκη τελειώνει:

“Ω Θεία Πρόνοια, δείξε μου τουλάχιστον μια καθαρή ημέρα χαράς!

Αυτό τον καιρό δεν αντήχησε ποτέ μέσα μου η αληθινή χαρά!

Πότε, Θεέ μου, θα μπορέσω να την ξανανοιώσω;”.

https://www.recital.gr/