Στη διαμάχη με τον Έλληνα υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου, αναφέρθηκε στην επικείμενη κατάρρευση της ρουμανικής κυβέρνησης και είπε: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε όποια χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό εδώ». („We can do that to any country we want. We can do that here.“)

Ο κ. Παπασταύρου διαφώνησε, τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν απλώς να αντικαταστήσουν μια κυβέρνηση εκλεγμένη από τον λαό. Ο δικηγόρος της Γκίλφοϊλ αρνείται την αφήγηση της συνομιλίας. Το περιστατικό μόλις τώρα ήρθε στο φως μέσω της έρευνας της WSJ, η οποία ρίχνει φως κυρίως στις αδιαφανείς συναλλαγές της πρέσβη σε ενεργειακές συμφωνίες.

Ακολουθεί το αντίστοιχο απόσπασμα από το WSJ, που δημοσιεύτηκε από τον Ben Norton στο X:

Ανοιχτή πολιτική ισχύος αντί για διπλωματία

Η Γκίλφοϊλ, η οποία ανέλαβε ως πρέσβης το 2025, πιέζει επιθετικά την πώληση υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) των ΗΠΑ στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Προτρέπει τα βαλκανικά κράτη να αγοράσουν αμερικανικό φυσικό αέριο μέσω της ελληνικής εταιρείας Άκτωρ Group. Συνοδεύεται τακτικά από τον λομπίστα Χρήστο Μαραφάτσο, ο οποίος εργάζεται για την Άκτωρ και συγχέεται από ορισμένους ξένους αξιωματούχους με τον προσωπάρχη της. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Άκτωρ μάλιστα της παρείχε ιδιωτικό τζετ για ταξίδια στη Βουλγαρία. Μεταξύ άλλων, η Άκτωρ έκλεισε συμφωνία 6 δισεκατομμυρίων δολλαρίων για 20 χρόνια στην Αλβανία.

Η δήλωση για αλλαγή καθεστώτος δεν είναι ολίσθημα. Θυμίζει την περίφημη φράση του Έλον Μασκ μετά το υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα κατά του Έβο Μοράλες στη Βολιβία το 2019: «Θα κάνουμε πραξικόπημα όποιον θέλουμε! Αντιμετωπίστε το». Οι ΗΠΑ έχουν μακρά παράδοση παρέμβασης σε κυρίαρχα κράτη – από τη Λατινική Αμερική έως τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη. Το γεγονός ότι ένας εν ενεργεία πρέσβης το λέει αυτό τόσο ανοιχτά δείχνει πόσο λίγη προσπάθεια εξακολουθεί να καταβάλλεται για τη δημιουργία διπλωματικών προσόψεων.

Ενεργειακά συμφέροντα και πολιτικός εκβιασμός

Το πλαίσιο είναι σαφές: η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να αποσυνδέσει την Ευρώπη από το ρωσικό φυσικό αέριο και να προωθήσει το αμερικανικό LNG. Η Γκίλφοϊλ χρησιμοποιεί τη θέση της για να προωθήσει συγκεκριμένα εταιρικά συμφέροντα – υπό το πρόσχημα της «ενεργειακής ασφάλειας». Οι επικριτές, συμπεριλαμβανομένων πρώην αξιωματούχων ασφαλείας των ΗΠΑ, το αποκαλούν «απολύτως προβληματικό». Ένας πρεσβευτής πρέπει να εκπροσωπεί τα εθνικά συμφέροντα, όχι να φέρνει ιδιωτικούς λομπίστες σε συναντήσεις με ξένους προέδρους.

Η αντίδραση στην Ελλάδα και τη Ρουμανία ήταν μέχρι στιγμής συγκρατημένη. Η ελληνική κυβέρνηση είναι σε μεγάλο βαθμό σιωπηλή. Στη Ρουμανία, η κυβέρνηση του Ίλιε Μπολογιάν έπεσε τον Μάϊο του 2026 λόγω ψήφου δυσπιστίας – το αν και πώς οι ΗΠΑ έπαιξαν ρόλο σε αυτό παραμένει εικασία. Αλλά το μήνυμα από το στόμα της πρέσβη είναι αλάνθαστο: η κυριαρχία ισχύει μόνο εφόσον ανταποκρίνεται στις επιθυμίες της Ουάσιγκτον.

Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Δύσης

Ενώ οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους κηρύττουν τη «δημοκρατία» και την «τάξη βασισμένη σε κανόνες» παντού, οι εκπρόσωποί τους απειλούν ανοιχτά να εξαλείψουν τις ανυπότακτες κυβερνήσεις. Η Ελλάδα είναι εταίρος και στενός σύμμαχος του ΝΑΤΟ. Αν οι άνθρωποι μιλούν εκεί όπως μιλούν σε χώρες που αντιτίθενται στα συμφέροντα των ΗΠΑ;

Η υπόθεση Γκίλφοϊλ εκθέτει αυτό που ήταν πρακτική εδώ και δεκαετίες: τη διπλωματία ως συνέχεια του εκβιασμού και της επιρροής με άλλα μέσα. Τα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν για ακόμη μία φορά ελλιπώς συσκοτίζοντας το κοινό σηματοδοτώντας "επιστρέψτε στις δουλειές σας ως συνήθως".

Το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι η ίδια η δήλωση, αλλά ότι δεν προκαλεί έκπληξη στη σημερινή γεωπολιτική κατάσταση. Όσο η Δύση κρύβει την πολιτική της εξουσίας με ηθικές φράσεις, η «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» θα παραμείνει αυτό που ήταν πάντα: ένα όργανο του ισχυρότερου.