H Νέα Υόρκη κάτω από την μπότα του κομμουνισμού
Στη Νέα Υόρκη, η συζήτηση για τη στέγαση κλιμακώνεται σε έναν ιδεολογικό πολιτισμικό πόλεμο.
Η νεοδιορισθείσα δικηγόρος ενοικιαστών Cea Weaver του ισλαμοκομμουνιστή δημάρχου Zohran Mamdani έχει ενδιαφέρουσες απόψεις.
Η ιδιωτική ιδιοκτησία είναι ρατσισμός για εκείνη, γι' αυτό θέλει να απαλλοτριώσει τους «λευκούς» για να εισαγάγει κολεκτιβιστικές κατοικίες.
Οι φτωχοί πρέπει να ζουν δωρεάν, χρηματοδοτούμενοι από τους ανθρώπους που πηγαίνουν στη δουλειά.
Η Cea Weaver, μακροχρόνια «ακτιβίστρια» και μέλος των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής, είναι επικεφαλής του γραφείου προστασίας ενοικιαστών του μουσουλμάνου δημάρχου Mamdani από τον Ιανουάριο του 2026.
Ο Mamdani, ο ίδιος μέλος της DSA και δριμύς επικριτής όλων των «καπιταλιστικών» δομών, την έχει διορίσει προσωπικά. Η Weaver θεωρείται υπέρμαχος μιας ριζικής αναδιανομής στον τομέα της διαβίωσης και οι παλιές της δηλώσεις προκαλούν τώρα σάλο.
Το 2019, η Weaver έγραψε στο Twitter: «Η ιδιωτική ιδιοκτησία, συμπεριλαμβανομένης και ΕΙΔΙΚΑ της ιδιοκτησίας σπιτιού, είναι ένα όπλο της λευκής υπεροχής που μεταμφιέζεται σε δημόσια πολιτική «οικοδόμησης πλούτου».
Δεν βλέπει την ιδιωτική ιδιοκτησία ως επιτυχία, αλλά ως εργαλείο της κακής, λευκής υπεροχής. Σε ένα άλλο βίντεο, εξήγησε ότι η μετάβαση στο «συλλογικό καλό» αντί της ατομικής ιδιοκτησίας θα επηρέαζε «ειδικά τις λευκές οικογένειες» και ότι αυτές θα έπρεπε να αποδεχτούν μια «διαφορετική σχέση με την ιδιοκτησία». Η μετάβαση στον κολεκτιβισμό θα επηρέαζε κυρίως τους λευκούς, οι οποίοι θα έπρεπε να αποδεχτούν μια διαφορετική σχέση με την ιδιωτική ιδιοκτησία.
Εδώ η ανισόρροπη υποκρίτρια Cea Weaver το βάζει στα πόδια μυξοκλαίγοντας, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο της Daily Mail αν ήθελε να σχολιάσει σχετικά με την ιδιοκτησία της καθηγήτριας μητέρας της Celia Appleton αξίας 1.4 εκατομμυρίων δολλαρίων σε ελίτ περιοχή.
Άρα γε, το “φτωχικό” της λευκής μανουλίτσας της θα έχει την ίδια τύχη που θα έχουν οι υπόλοιπες ιδιοκτησίες του (λευκού, πάντοτε) κοσμάκη;;;
Ο πυρήνας του σχεδίου της είναι η «κοινωνικοποιημένη» στέγαση. Σύμφωνα με την Cea Weaver τα ακίνητα πρέπει να ανήκουν μόνο στη συλλογικότητα (σ.σ. και της μανουλίτσας θέλουμε να ελπίζουμε και να το δούμε), οι ενοικιαστές πληρώνουν το πολύ το 30 τοις εκατό του εισοδήματός τους.
Όσοι δεν έχουν χρήματα θα ζουν δωρεάν, όσοι κερδίζουν καλά θα πληρώνουν αντίστοιχα περισσότερα – χωρίς ανώτατο όριο.
Για αυτήν αυτό είναι «αλληλεγγύη», οι άποροι (και στις ΗΠΑ κωδική λέξη για τους παράνομους μετανάστες) βοηθούνται, οι εργαζόμενοι γδέρνονται.
Πού οδηγεί αυτό μπορεί να φανεί στις κομμουνιστικές χώρες.
Τα σπίτια ερειπώνονται, οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον κανένα κίνητρο να κάνουν τίποτα. Η κοινωνία φτωχαίνει.
Η Weaver και ο Mamdani το δικαιολογούν αυτό με τη στεγαστική κρίση της Νέας Υόρκης. Παρεμπιπτόντως, η παράνομη μαζική μετανάστευση δεν είναι αμέτοχη σε αυτό. Αλλά η «λύση» τους (συνειδητά) επιτίθεται στο θεμέλιο όλων των φιλελεύθερων, δημοκρατικών κοινωνιών, το δικαίωμα στην ιδιωτική ιδιοκτησία.
Αντί να τερματίσουν την εισροή παράνομων μεταναστών, να διευκολύνουν την κατασκευή νέων διαμερισμάτων ή να απαλλάξουν τους πολίτες από το βάρος της αγοράς διαμερισμάτων όσο το δυνατόν περισσότερο, βασίζονται στην αναγκαστική απαλλοτρίωση.
Είναι ιδιαίτερα πικάντικο το γεγονός ότι η Weaver δηλώνει ανοιχτά ότι οι λευκές οικογένειες θα επηρεαστούν περισσότερο. Αυτό δεν είναι παράβλεψη, αλλά μέρος του προγράμματος.
Οι λευκοί πρέπει να εξιλεωθούν για τη φανταστική συλλογική τους ενοχή.
Ο Πρόεδρος Τραμπ είναι αρκετά διαφορετικός. Απαγορεύει στους μεγάλους θεσμικούς επενδυτές να αγοράζουν μονοκατοικίες: «Οι άνθρωποι ζουν σε σπίτια, όχι σε εταιρείες». Οι άνθρωποι ζουν σε διαμερίσματα, όχι σε εταιρείες. Οι νέες οικογένειες θα πρέπει να μπορούν να αγοράζουν τα δικά τους σπίτια πιο εύκολα χωρίς να χρειάζεται να ανταγωνίζονται hedge funds όπως η BlackRock.
Ο Τραμπ ενισχύει τη μεσαία τάξη, προωθεί τη συσσώρευση πλούτου μέσω της ιδιοκτησίας, ακριβώς αυτό που η κομμουνίστρια Weaver δυσφημεί ως «λευκή υπεροχή».
Η αντίθεση δύσκολα θα μπορούσε να είναι πιο έντονη. Από τη μία πλευρά, το αριστερό ‘woke’ όραμα που δαιμονοποιεί την ιδιοκτησία και βάζει τη ράτσα στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του. Από την άλλη, η κλασσική αμερικανική προσέγγιση. Η επιμέλεια πρέπει να ανταμείβεται, οι οικογένειες πρέπει να μπορούν να δημιουργήσουν ένα σπίτι για τον εαυτό τους.
Η Νέα Υόρκη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια απόφαση ορόσημο και μαζί της ολόκληρη η Αμερική. Εάν επικρατήσουν ιδέες όπως αυτή της Cea Weaver, όχι μόνο το Μεγάλο Μήλο, αλλά ολόκληρη η κοινωνία μας, η οποία βασίζεται στο μοντέλλο της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς, κινδυνεύει να καταστραφεί.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα …ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ κερδίζει μέ άνεση αυτή η (μισότρελλη σίγουρα) “κυρία”!
Θέλει νά διώξει ΜΟΝΟ τούς λευκούς από τά σπίτια τους, αλλά “ξεχνάει” ( σύμπτωση ; ) ότι η (λευκή) μανούλα της έχει τεραστίας αξίας ακίνητο που θά ζήλευαν οι πάντες!
Άρα γε έχουν καλούς ψυχιάτρους στήν Νέα Υόρκη ;