Λέγεται ότι η συμβολή του Sikorsky στην ανάπτυξη της αεροναυτιλίας είναι αδιαμφισβήτητα κορυφαία. Πηγές μας λένε ότι ο Igor Sikorsky, ενώ διέμενε ακόμη στη Ρωσσία πριν από τη μετανάστευσή του το 1918, εφηύρε είκοσι πέντε τύπους αεροσκαφών, δύο ελικόπτερα, τρία «αεροέλκηθρα» ή έλκηθρα με έλικα και έναν κινητήρα αεροσκάφους.

Μόλις εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανέπτυξε δεκαεπτά τύπους αεροσκαφών και δεκαοκτώ ελικόπτερα.

Ήταν πρωτοπόρος εφευρέτης μεγάλων επιβατικών αεροπλάνων, μεταξύ των οποίων το τετρακινητήριο διπλάνο «Ilya Muromets» - ένα γιγάντιο ιπτάμενο clipper, το καμάρι της ρωσικής προεπαναστατικής αεροπορικής βιομηχανίας.

Η εταιρεία του, «Sikorsky Aircraft», που ιδρύθηκε το 1923, εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Ένα ελάχιστα γνωστό γεγονός: στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Ρώσσος συνθέτης Sergei Rachmaninov έσωσε τον Igor Sikorsky και την εταιρεία του από τη χρεοκοπία στέλνοντάς του μια επιταγή 5.000 δολλαρίων. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Sikorsky επέστρεψε τα χρήματα με τόκο.

Ο Igor Ivanovich Sikorsky ήταν ένας από αυτούς τους ειλικρινείς Ρώσσους: ένας πιστός Χριστιανός αφοσιωμένος στα ιδανικά του μοναρχισμού.

Παρά το γεγονός ότι κατέληξε στη μετανάστευση, ο Sikorsky παρέμεινε πιστός στον εαυτό του. Ήταν επικεφαλής των Εταιρειών Tolstoy & Pushkin και ήταν μέλος της Ρωσικής Εθνικής Ένωσης στις ΗΠΑ.

.

Οι ουρανοί και ο ουρανός, I. Sikorsky

Μερικοί κάτοικοι του Κιέβου μπορεί να θυμούνται ακόμα το πεδίο Letnoye όπου ο νεαρός Igor Sikorsky, καθώς και ο Pyotr Nesterov, πραγματοποίησαν τις πρώτες, αν και μερικές φορές ανεπιτυχείς, πτήσεις.

Σήμερα η περιοχή είναι εγκλωβισμένη σε άσφαλτο. Αλλά ο Θεός έσωσε τα πάντα, έτσι το απροσδόκητο ρεύμα σκέψεων και ιδεών των πρώην συμπατριωτών μας, εμποτισμένο με το αληθινό πνεύμα της Ορθοδοξίας, έφτασε σε εμάς μέσα από την καρδιά του περασμένου αιώνα, την αναταραχή και τους παγκόσμιους κατακλυσμούς.

Όσο για τον Sikorsky, πρέπει να επισημάνουμε ότι η θρησκευτική και φιλοσοφική πλευρά του ταλέντου του έχει παραμείνει πρακτικά άγνωστη σε εμάς. Μερικοί μάλιστα θεωρούν τον Sikorsky ορθόδοξο θεολόγο και ιεραπόστολο.

Καθώς αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε τον I.I. Sikorsky ως φιλόσοφο, μας καθησυχάζει αμέσως μια παρήγορη σκέψη ότι δεν ήταν όλοι οι «πρωτοπόροι του σύγχρονου πολιτισμού» πνευματικά ανίδεοι.

Ο Sikorsky υποστηρίζει μια σκέψη για τη ματαιότητα του προοδευτισμού, την αχρηστία των τεχνολογικών εφευρέσεων και των κοινωνικών έργων εάν στερούνται της αυθεντικής αλήθειας του Ευαγγελίου.

Το βιβλίο του με επιλεγμένα πνευματικά κείμενα, που εκδόθηκε στη Ρωσσία πριν από μερικά χρόνια, παρουσιάζει τον Sikorsky στους Ρώσσους αναγνώστες ως έναν σταθερό Ορθόδοξο θεολόγο και ιεραπόστολο.

***

Στη σελίδα του στο Facebook, ο αιδεσιμότατος π. Vladimir Vigilyansky προσκαλεί τους αναγνώστες να κατανοήσουν το νόημα ορισμένων από τις σκέψεις του επιστήμονα και προσφέρει αποσπάσματα από το δοκίμιο του Sikorsky, «Πλησιάζοντας τον γκρεμό»:

Η χριστιανική πίστη παρείχε το πιο ισχυρό σωτήριο εμβόλιο που προστάτευσε τους ανθρώπους και τα έθνη από τις θανατηφόρες συνέπειες των απαίσιων δυνάμεων του κακού που είναι πάντα παρούσες και έτοιμες να χτυπήσουν μόλις οι άνθρωποι χαλαρώσουν ηθικά και πνευματικά.

Η έλευση της σύγχρονης εποχής είδε τη σταδιακή εξασθένηση της θρησκευτικής επιρροής μέχρι που σχεδόν εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Αντίστοιχα, οι πνευματικές δυνάμεις του κακού κατάφεραν να αποκτήσουν πρωτοφανή κυριαρχία και, σε μεγάλο βαθμό, μπόρεσαν να νομιμοποιήσουν τις αρχές, τους στόχους και τα μέσα για την επίτευξή τους σε παγκόσμια κλίμακα.

Ένας σοφός Χριστιανός της παλιάς εποχής, όταν ρωτήθηκε για τον κύριο κανόνα της χριστιανικής ζωής, απάντησε: «Ποτέ μην λες ψέμματα σε κανέναν και στον εαυτό σου, ιδιαίτερα».

«Ποτέ μην λες ψέμματα σε κανέναν και στον εαυτό σου, ιδιαίτερα». Αλλά η σύγχρονη ζωή μας βασίζεται εξ ολοκλήρου και πλήρως στην αυταπάτη και τη σκόπιμη παραπληροφόρηση!

Σε εντυπωσιακή αντίθεση με τα παραπάνω, η σύγχρονη ζωή βασίζεται τελευταία σε συγκλονιστική αυταπάτη και σκόπιμα υπολογισμένη παραπληροφόρηση ενός λιγώτερο φωτισμένου μέρους της ανθρωπότητας.

Τα περιστασιακά ερασιτεχνικά ψέμματα του παρελθόντος έχουν πλέον αντικατασταθεί από την πραγματική επιστήμη της παραπληροφόρησης των ανόητων.

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, η ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων και ο διάλογος μεταξύ ομάδων και εθνών περιπλέχθηκαν ακόμη περισσότερο.

Τα λόγια, οι υποσχέσεις και οι επίσημες υποχρεώσεις γίνονται διεστραμμένα και χωρίς νόημα, αυξάνοντας έτσι τον εκφοβισμό, τον εξαναγκασμό και τη βία σε σημείο που γίνονται τα μόνα πειστικά επιχειρήματα στο διάλογο ομάδων και εθνών.

Πράγματι, ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας δεν θέλει μια παγκόσμια ολοκληρωτική τυραννία ως μορφή διακυβέρνησης της παγκόσμιας κοινότητας. Αυτό που θέλουν και περιμένουν είναι η καλοπροαίρετη και φιλελεύθερη ένωση φιλειρηνικών εθνών ικανών να αποτρέψουν τον πόλεμο και να προωθήσουν το κοινό καλό.

Ωστόσο, η κυρίαρχη παγκόσμια ιδεολογία και, κατά συνέπεια, η τάση των γεγονότων που δημιουργούνται από αυτήν, δεν αφήνουν πολλές ελπίδες για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.

Στην πραγματικότητα, πίσω από τη συγκεχυμένα περίπλοκη πορεία των γεγονότων, τις δελεαστικές υποσχέσεις των ηθικολόγων διορατικών και το πυκνό προπέτασμα καπνού των παραπλανητικών συνθημάτων και δηλώσεων, σίγουρα αναδύεται ένα περίγραμμα ενός τυραννικού υπερ-ολοκληρωτικού παγκόσμιου κράτους.

Ivan Sikorsky, ο πατέρας του μηχανικού  

Ο Sikorsky, ο μηχανικός και θεολόγος, προφήτευσε όχι μόνο πριν από την εποχή του, αλλά πιθανότατα για άλλα εκατό (και πιθανώς ακόμη περισσότερα) χρόνια το μέλλον:

«Είναι ήδη δυνατό να αναγνωρίσουμε τις θεμελιώδεις αρχές λειτουργίας του [υπερ-ολοκληρωτικού παγκόσμιου κράτους].

Το πρώτο από αυτά θα είναι το «ψωμί». Ωστόσο, όχι μόνο το ψωμί ως βοήθεια για τους άπορους, αλλά κυρίως με τη μορφή καθολικού ελέγχου πάνω στα αναγκαία της ζωής ή ως μέσο του μέγιστου σωματικού εκφοβισμού και εξαναγκασμού.

Η δεύτερη αρχή θα είναι η θεοποίηση των προσωπικοτήτων των ηγετών. Με την πάροδο του χρόνου, οποιαδήποτε κριτική θα απαγορευτεί και η επακόλουθη σε βάθος προπαγάνδα θα δημιουργήσει ένα μοναδικό φωτοστέφανο ιερότητας γύρω από μια σχεδόν υπερφυσική εξουσία και δύναμη των ηγετών.

Η τρίτη αρχή είναι η απεριόριστη χρήση της εξαπάτησης, του εξαναγκασμού και της βίας σε πρωτοφανή κλίμακα, που σημαίνει πλήρη ηθική πτώση ή, μεταφορικά μιλώντας, λατρεία του διαβόλου.

Προς τα εκεί οδεύει σήμερα ο πολιτισμός μας.

Ένας άνθρωπος μπορεί να μην σκέφτεται ποτέ τον διάβολο. Μπορεί να ζει μια ζωή ασκητή. Επιπλέον, μπορεί ακόμη και να είναι πιστός υποστηρικτής μιας συγκεκριμένης πατριωτικής ή ανθρωπιστικής ιδέας.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, μπορεί ακόμα να γίνει, με την αυστηρή έννοια, οπαδός του διαβόλου εάν αποδέχεται και προωθεί με σιγουριά τις θεμελιώδεις μυστικιστικές αρχές του κακού ως τις μόνες σωστές.

Η βοήθεια που παρέχεται από τις κακές μυστικιστικές δυνάμεις δεν είναι ρητά υλική στην εκδήλωσή της. Είναι ουσιαστικά η ιδιότυπη ισχυρή έμπνευση που ωστόσο λειτουργεί αποκλειστικά πάνω στα κατώτερα και τα πιο άσχημα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου χαρακτήρα, πρώτα και κύρια, το μίσος.

Ενισχύει το μίσος σε υπεράνθρωπο επίπεδο και δίνει τη δυνατότητα στον «δαιμονισμένο» άνθρωπο να ασκήσει μια εξαιρετικά επιβλητική επιρροή, μολύνοντας άλλους ανθρώπους με τα κακά του πάθη.

Μόλις υποστούν αυτή την επιρροή, τυφλώνονται από το μίσος και μπορεί να χάσουν την ικανότητα να δίνουν προσοχή στη φωνή της λογικής τους.

Μπορούν ακόμη και να χάσουν τη συνείδησή τους και να γίνουν μια υπάκουη, αλλά τυφλή και βίαιη, δύναμη καταστροφής ικανή να καταστείλει, να συντρίψει και να καταστρέψει κάθε εμπόδιο στο δρόμο του «δαιμονισμένου» ηγέτη για να αποκτήσει εξουσία που τόσο διακαώς επιθυμούσε.

Αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει η ταχύτερη συντόμευση για μια αρπαγή ισχύος. Αναμφίβολα, αυτή η καταστροφική διαδικασία καταστρέφει σωματικά έναν μεγάλο αριθμό αθώων ανθρώπων, όπως είναι ακόμη πιο καταστροφική πνευματικά για όσους συμμετέχουν ενεργά σε αυτή τη διαδικασία.

Ξεκινά με ένα ψέμμα και συνεχίζει όλο και περισσότερο να τροφοδοτείται από ένα ακόμη μεγαλύτερο ψέμμα που απαιτείται για να διατηρηθεί το μίσος, καθώς και μέσω συκοφαντίας για να δικαιολογηθούν τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί.

Αυτή η εντελώς τρομερή και τελικά φρικτή διαδικασία δημιουργεί από μόνη της βάναυση δύναμη και βία, παρασύροντας τις μάζες στην πνευματική καταστροφή».

Ο Sikorsky στην καμπίνα του Sikorsky H-5, 1945

Καθώς διαβάζετε τις φιλοσοφικές παρατηρήσεις του I. Sikorsky, είναι σχεδόν αδύνατο να σταματήσετε, καθώς το μυαλό σας συνεχίζει να διαλέγει τις σημαντικές στιγμές, τη μία μετά την άλλη, από το κείμενο, θαυμάζοντας: Τι μεγάλο κρίμα που δεν έχουμε διαβάσει ποτέ τα έργα του πριν!

Οι δύο αντίθετες ιδεολογίες, οι οποίες βρίσκονται τώρα σε βαθύτερη σύγκρουση όσο ποτέ άλλοτε, θα μπορούσαν να οριστούν ως εξής: οι κύριες αρχές της χριστιανικής ιδεολογίας περιλαμβάνουν τη σωτηρία μέσω της δίκαιης ζωής, της επίδειξης της αγάπης για τον πλησίον και της ειρηνικής ζωής.

Οι αντιθέσεις τους είναι τα βασικά στοιχεία της αντίθετης ιδεολογίας, δηλαδή της σωτηρίας της ανθρωπότητας μέσω της «προσωρινής» χρήσης της εξαπάτησης, του μίσους και του εξαναγκασμού.

Η προκύπτουσα βαθιά διχόνοια μπορεί να περιγραφεί με τα ακόλουθα παραδείγματα. Ο Χριστός είπε: Ιω. 8,32             καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς. Σε πλήρη αντίθεση με αυτό, η σημερινή παγκόσμια ηγεσία έχει υιοθετήσει σε μεγάλο βαθμό την αρχή της συγκράτησης της αλήθειας για να περιορίσει ή να καταστρέψει την ελευθερία.

Το Ευαγγέλιο στο σύνολό του μας νουθετεί να αποφεύγουμε την υπερβολική προσοχή και ανησυχία για τη μελλοντική πορεία της ζωής μας, τονίζοντας τη σημασία της ζωής σήμερα και στην αιωνιότητα.

Αντίθετα με αυτό, οι σύγχρονοι ηγέτες διαστρεβλώνουν και μολύνουν τα μυαλά της σημερινής γενιάς αδιαφορώντας για την αιωνιότητα υπέρ της φανατικής ειδωλολατρικής αφοσίωσης σε ορισμένα μελλοντικά κοινωνικά και οικονομικά επιτεύγματα εδώ στη γη.

Η αιωνιότητα απορρίπτεται – για χάρη πιθανών μελλοντικών κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων

Οι αλήθειες του Ευαγγελίου υπογραμμίζουν την άπειρη αξία κάθε ανθρώπινης ζωής και δίνουν έμφαση στην πνευματική της πλευρά.

Η σύγχρονη σκέψη απορρίπτει την αξία κάθε ξεχωριστής ανθρώπινης ζωής και πνευματικής ατομικότητας υπέρ κάποιας μελλοντικής απάνθρωπης και καθαρά υλιστικής κοινωνικής τάξης».

Ακόμα ένα πράγμα:

Μια τέτοια κυρίαρχη αφήγηση που αντικατέστησε σε μεγάλο βαθμό την πίστη στον Θεό και κατά συνέπεια υπονόμευσε τον σεβασμό για τις αρετές ενός μεμονωμένου ανθρώπου είναι μια νέα πίστη στον τεράστιο υπερ-Μολώχ και τη νέα παγκόσμια τάξη που προτάθηκε και επιβλήθηκε από τις τρέχουσες συνθήκες του κόσμου.

Το πιο επιθετικό μέρος της ανθρωπότητας θεωρεί αυτή την υπέρτατη ιδέα, που πρακτικά τιμάται ως νέα θρησκεία, ως εγγύηση για τη δημιουργία ενός νέου γενναίου κόσμου παγκόσμιας ευημερίας, ανάπτυξης και δόξας. Αυτή η ιδέα αναμένεται να κυριαρχήσει εκεί όπου όλες οι θρησκείες, συμπεριλαμβανομένων των χριστιανικών, έχουν αποτύχει».

***

Ο Igor Krishtafovich, ο οποίος μετέφρασε μερικά έργα του πρώην Κιέβου I. Sikorsky από τα αγγλικά στα ρωσικά και τα δημοσίευσε, δηλώνει ότι τα βιβλία για τον διάσημο σχεδιαστή αεροσκαφών, καθώς και η αυτοβιογραφία του "The Story of the Winged-S", δεν έχουν μεταφραστεί ποτέ στα ρωσικά. Εύλογα υποστηρίζει ότι ο Igor Sikorsky ήταν ένας από τους πιο βαθυστόχαστους και πρωτότυπους στοχαστές του προηγούμενου αιώνα.

Στη δημοσιευμένη μετάφραση της πραγματείας του I. Sikorsky «Το μήνυμα της προσευχής του Κυρίου», ο I. Krishtafovich σημειώνει ότι η προσευχή του Κυρίου έχει αποτελέσει το επίκεντρο διαφόρων εις βάθος μελετών και σχολίων σε πολλές γλώσσες του κόσμου. Ωστόσο, η πραγματεία του Sikorsky ήταν η πρώτη που παρήγαγε «το εξέχον μυαλό ενός σχεδιαστή αεροσκαφών που πήρε να εκθέσει και να εκφράσει την άποψή του ως ερευνητής που ούτε δεσμευόταν από κανόνες ούτε φοβόταν να βγάλει τολμηρά συμπεράσματα, παραμένοντας ταυτόχρονα ένας βαθιά ενσυναισθητικός και γνήσια πιστός άνθρωπος».

Στην προσευχή του Κυρίου, [γράφει ο Sikorsky], ανακαλύπτουμε ότι όλες οι σημαντικές λέξεις και φράσεις συγκεντρώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε το νόημα να παραμένει ανέπαφο ανεξάρτητα από τους χρόνους ή τις γλώσσες που ομιλούνται.

Λέξεις όπως πατέρας, βασιλεία, θέληση, ψωμί, πειρασμός, γη και ούτω καθεξής, διατηρούν την καθορισμένη και ταυτόσημη σημασία τους σε κάθε γλώσσα ανά τους αιώνες.

Αναμφίβολα, ορισμένες από τις έννοιες, ιδιαίτερα οι λέξεις παράδεισος και κακό, δεν είναι εύκολο να κατανοηθούν και υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με τη σημασία τους. Αλλά αυτή η διαμάχη δεν προκαλείται από τη χρήση συγκεκριμένων λέξεων ή μεταφράσεων, αλλά από έναν βαθιά μυστηριώδη χαρακτήρα των εννοιών που σημαίνουν.

Αναλύοντας τη δομή της προσευχής του Κυρίου, παρατηρούμε αμέσως την τέλεια συμμετρική σύνθεση που διευκολύνει πολύ την απομνημόνευσή της.

Ένα παιδί μπορεί να μάθει και να θυμηθεί στίχους πολύ πιο γρήγορα από την πεζογραφία, παρ' όλο που μπορεί να μην ξέρει ακόμα τη διαφορά...

Αποτελείται από επτά συγκεκριμένα εδάφια, τα οποία με τη σειρά τους αντιπροσωπεύουν δύο ξεχωριστές προσευχές των τριών προτάσεων η καθεμία, συν το συμπέρασμα.

Οι τρεις προτάσεις της δεύτερης προσευχής αναφέρονται στον παρόντα χρόνο και την επίγεια ζωή μας, ενώ η υπόλοιπη προσευχή ασχολείται κυρίως με μια ανώτερη τάξη πραγμάτων και κοινωνικό είναι.

Οι εμπνευσμένοι συγγραφείς των παλιών καιρών θα την αποκαλούσαν την υπέρτατη αιώνια τάξη. Είναι σε τέλεια αρμονία με τις σύγχρονες ιδέες, εκτός από το ότι κατανοούμε την αιωνιότητα όχι ως την άπειρη αλλαγή ημερών και αιώνων, αλλά ως μια ζωή σε μια ανώτερη τάξη ύπαρξης, πάνω από τους περιορισμούς του χρόνου».

Ο Sikorsky αναλύει την προσευχή του Κυρίου με σχολαστική λεπτομέρεια χωρίζοντάς την σε δύο μέρη και μελετώντας «κάθε πρόταση ξεχωριστά σε μια προσπάθεια όχι μόνο να αντιληφθεί το πραγματικό της νόημα αλλά και το μήνυμά της που περιέχεται σιωπηρά ή αντανακλάται στη βαθιά σημασία των λέξεων στη μεγαλύτερη προσευχή όλων των εποχών».

Η προσευχή του Κυρίου δίνει στον συγγραφέα την ευκαιρία να φιλοσοφήσει για τους «Αδελφούς Καραμάζωφ», το ηλιακό σύστημα και τη βαρύτητα.

Η Αυτού Αυτοκρατορική Μεγαλειότητα, ο Αυτοκράτορας Νικολάϊ Αλεξάντροβιτς και ο μηχανικός αεροπορίας Sikorsky

Αυτά τα προφητικά λόγια του I. Sikorsky αφορούν την εποχή μας και εμάς:

Μια φοβερή ηθική παρακμή της ανθρωπότητας που βιώνουμε σήμερα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η λεγόμενη ανθρώπινη πρόοδος στο πλαίσιο του σύγχρονου τρόπου ζωής δεν αφήνει καμμία ελπίδα για κανενός είδους οριστικά και αξιόλογα επιτεύγματα στο μέλλον.

Επιπλέον, σε κρίσιμες στιγμές, η Βασιλεία του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων μπορεί να γίνει πηγή των δεινών τους. Ο Χριστός διέταξε ότι οι ακόλουθοί Του πρέπει να κουβαλούν τους σταυρούς τους.

Έχει μεγαλύτερο νόημα από το να είσαι απλώς υπομονετικός με το βάρος της ζωής. Ένας σταυρός δεν αφορά μόνο ένα βαρύ φορτίο αλλά και ένα όργανο βασανισμού και θανάτου που έπληξε τους φορείς του.

Το πιστό σήκωμα ενός σταυρού οδηγεί στην κατανόηση ότι ένα μικροσκοπικό τρεμόπαιγμα Θείου φωτός στις καρδιές των ανθρώπων δεν μπορεί να ανατρέψει το επιβλητικό βίαιο σκοτάδι τριγύρω.

Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι απλώς να οξύνει την κατανόηση ότι η αλήθεια και η καλοσύνη είναι καταδικασμένες σε κοροϊδία και διωγμό σε αυτόν τον κόσμο.

Σε μια εποχή σχετικής ειρήνης και ηρεμίας, όταν η πολιτική ευγένεια και η παραδοσιακή υποκρισία συσκοτίζουν την αληθινή φύση του διαβόλου, είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε την ύπαρξή του νομίζοντας ότι όλες οι περιπτώσεις βαρβαρότητας είναι πράγματα του μακρινού παρελθόντος.

Σε τέτοιες στιγμές, φαίνεται ευκολότερο για εμάς να πιστέψουμε στον θρίαμβο της προόδου και του ιδεαλισμού. Αλλά σε μια περίοδο κρίσης, αυτός ο κόκκος φλόγας του Θείου φωτός στις καρδιές μας μπορεί να μας δείξει τον δρόμο προς τον σταυρό και τον Γολγοθά που μπορεί να γίνει αληθινός ακόμα κι αν πρόκειται απλώς για πνευματικά βάσανα.

Όσοι έχουν υψηλό πνεύμα και ισχυρή θέληση είναι ικανοί να σηκώσουν τον σταυρό τους, αν και αυτό θα αποτελούσε πρόκληση για την πίστη και το θάρρος τους.

Μνημείο του Sikorsky στο Κίεβο

«Το πρώτο μέρος της προσευχής του Κυρίου», [γράφει ο Krishtafovich], μιλά κυρίως για το τελικό αποτέλεσμα της ζωής στη γη και τον αιώνιο προορισμό της ανθρωπότητας στη Βασιλεία του Θεού.

Σε αντίθεση με αυτό, ο επιστήμονας υποθέτει ότι το δεύτερο μέρος της Προσευχής που ξεκινά από το «Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν» έχει να κάνει με τις ανάγκες και τις προκλήσεις της σημερινής ζωής και του άμεσου μέλλοντος.

Η έκκλησή μας είναι να έχουμε «το ψωμί μας» «σήμερα», όχι αύριο. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες δύο αναφορές. Κάθε ένα από τα τρία ρητά στο δεύτερο μέρος της Προσευχής έχει να κάνει με εντελώς διαφορετικές πτυχές της επίγειας ζωής μας και, κατανοητά χαλαρά, καλύπτει όλες τις υλικές και πνευματικές ανάγκες της παρούσας ζωής μας».

«Σε γενικές γραμμές, η ανθρώπινη φυλή του σήμερα δεν συνειδητοποιεί την αξία της προστασίας που παρέχει ο Χριστός από τους κρυμμένους πνευματικούς κινδύνους σε αυτή τη ζωή», ισχυρίζεται ο Igor Ivanovich Sikorsky.

«Από αυτή την άποψη, ένας σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να παρομοιαστεί με ένα παιδί που δαγκώθηκε από ένα λυσσασμένο σκυλί, αλλά δεν έχει ιδέα για τη σοβαρότητα του κινδύνου και τη σημασία του σωτήριου εμβολίου που προσφέρει ένας σοφός και καλοπροαίρετος γιατρός».

«Ο συγγραφέας πιστεύει», συνεχίζει ο Krishtafovich, «ότι η τελευταία παράκληση της προσευχής του Κυρίου αναφέρεται κυρίως σε μια μυστηριώδη και επικίνδυνη επίδραση του κακού ικανή να πάρει πολλές διαφορετικές μορφές και ακόμη και να ζωγραφίσει τον εαυτό του ως υπηρέτη των ιδεαλιστικών ή ανθρωπιστικών αρχών.

Η ιστορική διαδικασία στο σύνολό της και η τραγική εμπειρία των τελευταίων χρόνων αποκαλύπτει ότι η ανθρώπινη διάνοια και η επιστημονική εκπαίδευση είναι ανίκανες να αναγνωρίσουν τις πνευματικές δυνάμεις του κακού και ανήμπορες να αντιταχθούν στον απειλητικό κίνδυνο του.

Οι επιστημονικές ανακαλύψεις και οι μηχανικές καινοτομίες εξυπηρετούν την αιτία του κακού και βοηθούν στη διάδοση ψεμμάτων, φόβου, μίσους και φόνων σε πρωτοφανή κλίμακα.

Ένας μεγάλος αριθμός γεγονότων παρόμοιας φύσης επιβεβαιώνει την άποψη του Soloviev(*) ότι οι άνθρωποι και τα έθνη δεν είναι σε θέση να αντισταθούν με επιτυχία στο θανατηφόρο δηλητήριο των δυνάμεων του κακού για σημαντικό χρονικό διάστημα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν βρίσκουν υποστήριξη από μια ανώτερη τάξη ύπαρξης.

Ο συγγραφέας πιστεύει ότι τέτοια υποστήριξη ή, με άλλα λόγια, η Θεία καθοδήγηση και προστασία αναζητείται στη φράση «καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.».

Τα αποσπάσματα από τα έργα του Igor Sikorsky χρησιμοποιήθηκαν από: Igor I Sikorsky, Ιστορικά Αρχεία

(*) Vladimir Sergeyevich Soloviev (28 Ιανουαρίου 1853 – 13 Αυγούστου 1900), Ρώσσος φιλόσοφος και θεολόγος.